Alle inzendingen over spons

Voetbalstadions zijn net sponzen. Ze zuigen alle mensen naar binnen of naar de beeldbuis.…

Laat, als een spons, hèn zwellen van het kwade. Zij wachten ongeduldig op mijn dood. Bed hèn op wormen en dek hèn met maden.…

zij zat aan haar spinnewiel en zij spon aan haar spinnewiel witte nevel aan haar spinnewiel witte wol over haar hoge statige kamer trokken in voorjaar en najaar de ganzen zij verhaalden van winter en van ijs zij hoorde ze roepen en zij spon aan haar spinnewiel witte nevel aan haar spinnewiel witte wol rond haar hoge statige…

Een vlinder sprak eens heel gevat ik ben dit leven fladderzat en trok zich terug in zijn cocon alwaar hij voor zichzelf een privé-vliegtuigje spon.…

leeg als een uitgeknepen spons lopen vol in de nachten, met angst, verdriet en pijn zit er niet op te wachten, hoe zal het morgen weer zijn ...mijn gedachten.…

Terwijl hij zong werd zij zeer stil ademloos, over haar armen geril Zijn stem spon als een zilveren web der spin zij zag het tintelen en versmolt er in…

Het maakte me dichter binnen ziel en zaligheid tot het fijne weefsel waarin jij me spon.…

Vrouwen van vandaag in Holland konden gisteren nog maar boenen met een spons of met de hand en nu met leren schoenen het stroomt voort uit het woord liberalisme Daar komt in aantocht, het Feminisme…

de druppel lekt door een spons van kalk tussen bodem en dak groeien de kegels trager dan mijn nagel als een paleis van kaarsvet gestold rond de hals van een wijnfles ze versmelten in een zuil van zout…

Van een ADHD homofiele spons…

je bleef me roepen spon zo die draad; m'n lief, 't was de moeite waard…

met zachte hand ontrafel je de draden van het web dat ik spon je wilt mijn woorden als dromen te drogen hangen in de milde zon en na het drogen plooi je het bedlinnen voor de nacht die komt je kruipt lavendelblauw arglistig tussen het linnen om onzichtbaar mij te minnen.…

Voor mij onzichtbaar bewoog zij door de kamer en spon een magisch web, waarin ik verward raakte, even hulpeloos gebiologeerd als het slachtoffer van een spin.…

Spoorloos verschenen, voetstappen van ons, van de levenloze genen, die vroeg historie spons. Erosie brengt verwarring, wist dat laatste vast, strooit vraagtekens op de branding, dus afscheid lijkt gepast.…

Stond toe dat Elatik haar webje spon en juist niet deradicaliserenden miljoenen uit de subsidiepot konden slurpen. Gratis geld, je weet toch. Eberhard, afkomstig uit Rijnsburg, onder de rook van Leiden.…

Voor dropjes ga je naar de kruidenier Voor slabbetje en speen naar Prenatal Voor wijn en whiskey naar de Gall en Gall En voor een trouwring naar de juwelier Met een musical-idee ga je naar Joop En voor sponzen ga je naar de bioscoop…

Ineens subsidieerde ik volgens het journaal Vitesse. Een mogelijkheid waar deze mens nooit bij stil had gestaan. Voetbalclub uit Arnhem. Van bikkelbacks die Willy Dullens (beter dan Cruijff) voor altijd in elkaar trapten. Aandachttrekkend met Karel Aalbers die Arnhem een topclub zou verschaffen. Sjoemelaar. Voor het GelreDome samenspannend met chauvinistische…

dus spons en zeem ik, in- tussen dringen zinnen binnen in mijn hoofd ik moet weer schrappen, knippen en plakken; altijd wil ik ergens anders zijn zo ook vanavond loop ik voortdurend tussen klei en aanrecht, van wolk naar peer en terug; altijd ergens anders heen en als ik anders wil ik hier, zo stroom ik heen en weer, een echte vis!…

hoe groter het startsaldo hoe groter de spons dit net genoemde hoeft per definitie niet gelukzalig makend te zijn de prijs van hard blokken het volgen van symposia's en voldoende praktijkervaring kan er toe resulteren om de functie te bekleden waar je in je kindertijd al over sprak maar beoefen je vak kundig op een menswaardige wijze ook…

Toch is het nog geen Amsterdamsprobleem, hier helpen gelukkig nog spons en zeem, resteert mijn grief. Romantisch balkt hij voor de duif zowaar en glimlachend denk ik, kijkend naar het echtpaar, toch wel lief.…

in wervel en rib en bekken schuilt een draderige spons een web van aders en vet hier wortelt elk orgaan nog amorf in de knop een witte waakhond gebald in een cel weert de gore kiem een ronde bark gedeukt in de flanken voert een geurloos gas naar de tippen van mijn lijf van long naar vezel draderige klonters stremmen mijn bloed…

zonder dat die ander dat wilde Ken je het gevoel van snijdende pijn Waardoor je het soms uitgilde Ken je het gevoel van alles geven zonder dat die ander dat voelde Ken je het gevoel te leven met iemand die het anders bedoelde Ken je dat gevoel van houden van zonder voldoende respons Ken je dat geven van liefde opgenomen als door een spons…

toen jij en ik tussen wolken zongen bedekte de eerste sneeuw mijn vuren vlindervleugels de maan viel vol helderheid in het bevroren vijverwater en spon de nacht om je gebogen schouderbladen ik ademde koude nog voor oostenwind zich neerlegde rond je ogen half geloken op je lippen stil van ijskristal berijpt met ongezegde woorden…

in het licht van ogen komen de herinneringen weer het spel begon het straaltje zon raakte hem en strandde in de warmte van zijn handen hij deed verbaasd lachte over je gedachten jij deed precies wat hij verwachtte voor jou was spel de werkelijkheid woorden speelden met gevoelens maar zijn vingers prikten wel met pijn spon…

Mijn maanziek gejank kon jouw oor niet meer vinden Ik gooide die bloederige spons weg Die zoog aan de ribben (Tralies voor de blubber binnenin) En zocht de koudste steen. Samen wandelend naar nergens Knijp ik jouw heupen die gloeien Schrapende zolen en de nagalm van mijn bloed dat zwakker fluistert nu.…

te vlot een toost ondoordachte woordenvloed spons over het bord het binnenste binnen weet van waarheid: roetplekken kruitdamp geen phoenix die verrijst…

O en nooit sedert Frigga die de wolken spon waren zo teder twee handen. Hoe ik ook mijn best deed het opstel te lezen ik moest: plotseling reizen mijzelf achterlaten in minnen en plussen een jachthoorn blazen een schimmel bestijgen met maliënkolder geslagen tot dolende ridder van Mancha in het land van de liefde die kinderlijk is.…

Wat hier ontstaat mist ruggegraat, is slap en voos, is gatenkaas, een spons, een touw met knopen, mijn vers vertikt het om te lopen. Ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos.…

We druipen af als oude spons: stralen stikken voorgoed.…

Als een spons zuig ik je op en jij knijpt me weer uit. Als slakken slinkt ons slijm in de hitte van zomerse schijn. Er blijft ons niets meer over dan ons volkomen leeg te drinken. Zwijgend voeden we cilinders met het vuur van vlammende tongen. We worden elkaar tot draak, een rode boei die is afgeslagen. We weten niets, we zijn.…