Alle inzendingen over spreuken

De oude spreuk hing aan de muur maar hij werd niet meer gelezen Al had hij in de loop der tijd zijn nut toch wel bewezen Zowel in `t oosten als in `t westen begreep men ooit de spreuk meteen Maar omdat men nu zelden thuis is hing de spreuk daar maar alleen Dit probleem gold ook het klokje al tikte het zich verrot Er was niemand die het…

Dies blijft het bij de spreuk, mijn kind: De Heiland is de beste Vrind. Bij mensen is het vloed en ebbe; De Heiland staat gelijk een rots. En schoon ik duizend feilen hebbe, Hij laat daarom mijn hand niet los. Dies blijft het bij de spreuk, mijn kind: De Heiland is de beste Vrind.…

Sprookjes, die de uitgewerkte variant van spreuken zijn, zijn als bijeengesprokkelde gesprekken. Je wordt er sprakeloos van.…

Wouter en zijn buurman Wim spraken vaak met elkaar over allerlei onderwerpen, het geloof maar ook over het weer, zo ook vanmorgen bij de koffie. ''Zeg Wouter, ik weet dat jij veel van de meteorologie weet, vanmorgen hoorde ik de weerman op de radio zeggen, dat de barometer laag stond en regen werd verwacht, maar het wachten was op een hogedrukgebied…

Spreuken zijn er om uit te spreken, zo niet dan blijven ze onbesproken.…

Spreuk Is het in september lekker warm, dan slaan de boeren weer alarm..!…

Toen ik de tuin in die verwaarloosde toestand zag, moest ik denken aan een spreuk die ik een keer in een gelukskoekje had gevonden: Als een man zijn tuin niet meer verzorgt, denkt hij erover zijn wortels uit de grond te trekken en weg te gaan.…

Doe mij maar een Latijnse spreuk op die bovenarm van mij.’ Na lang zoeken in een boek met honderden Latijnse spreuken, koos ik voor de Latijnse vertaling van ‘Soms is ook dwaas doen aangenaam’: Aliquando et insanire iucundum est. Als ik een T-shirt aan heb, zijn alleen nog de laatste vier letters te lezen.…

Zij hebben nooit gehoord van deze spreuk: "Als eerste werpt, wie zonder zonde is." Helaas werpen ook zondaars zelden mis.…

Dit was dus duidelijk een spreuk die het voorlopig wel zou redden. Omdat negentig jarigen in de toekomst de zestigers van nu zouden representeren, zoals de kranten beweerden, hoopte ze dat er daardoor voor bepaalde uitdrukkingen redding was.…

Wie schrijft, die blijft, zo luidt een oude spreuk. Dat “blijven” hè, dat blijft in ’t ongewisse. Wáár blijft hij dan ? Dat blijft voorlopig gissen. Maar ja, zo’n schrijver vindt het blijkbaar leuk. Zodat hij vlijtig aan het schrijven blijft en speedsonnetjes over blijven schrijft.…

Lang gezwegen en stil gewacht, alweer een spreuk door mij ontkracht. Het is het leven dat onverwacht, mij alweer weken lief toe lacht. Dus nu voor mij geen eenzame nacht, omdat ik weet dat je op me wacht. Dan zijn we samen, je streelt me zacht. Jouw liefde heeft mij in zijn macht. Ik heb vaak gehoopt en nooit gedacht.…

Hij beitelt spreuken in mijn schedel. Pijnscheut. Ik hoop, smeek: O beul, leid me niet naakt en kaal naar jouw schandpaal.…

Ben ik de dode die ontwaakt en spreekt met spreuken en echo´s die alleen wanhopige schaduwen wakker maken? Maken en veranderen Vragen en veranderen. Ben ik de naam die mij vraagt wat ik geloof en niet meer droom?…

terug hollend over jarige liefdeslanen en humorgraf lacht ze nog steeds nat rollend uit haar ogen voelt zij zijn geestige adem warm om haar heen als bescherming als zij stilstaat en zweeft door al dat zwart en grijs vertrekt ook haar witte glimlach niet nog steeds draagt zij afscheidslinten in het haar met spreuken en namen die…

Je bent geen spreuk uit oude boeken, noch verbijsterd stil verstand Je bent de waarheid uit de doeken, met het verlangen in de brand. Je bent mijn jeugdig groen verlegen. Je bent mijn kansen, lang verkeken. Je bent mijn dromen nooit ontstegen. Noch om of aan te breken.…

stuif het water, druppels regen zo spoel je soms mijn tranen weg mijn handen raken enkel nog visioenen ze volgen ieder lijnenspel ik kus nog enkel in verbeelding en voel de huiver in mijn bloed mijn zinnen braken enkel nog sermoenen ze maken soms een woordenspel ik spreek nog enkel tegen muren en galm mijn spreuken tegemoet stuif…

Hoeveel keren liep ik al op een kerkhof rond Eerst voor mijn werk zag ik iedere zerk en las dan al die namen met spreuken, teksten mooie woorden, die bij de overledenen hoorden en al die gestorvenen samen vormden een geheel van wat eens mensen waren het waren er heel veel...…

witte strepen tuimelen vlokken snijden de lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit…

Ik zie de lege spreuken op de volle blaadjes van mijn kalender. Spreuken in de stijl van dat ik de wereld wel kan verbeteren en zo, maar toch vooral maar bij mezelf moet beginnen. En de rest van de ruimte hebben we zelf volgeschreven, wanneer ik naar de dokter ben geweest en zo. Voor wat zou dat dan geweest zijn? Geen idee!…

Van die oud-Hollandsche of Friesche spreuken. Mei de fyts komme jo fierder. [mai de fiets komme jo fjidder] Klinkt nog beter dan de Hollandse versie. Mijn sterkste argument voor deze spreuk lag 'm in de diepere betekenis van 'verder'.…

meer nodig want bij jou zijn is meer dan fijn genoeg kan ik niet zeggen want delen is ook jouw wensen in vervulling laten gaan maar nu zijn vingers ineengeslagen en dansen lippen op elkaar de tijd is nu gekomen om alle schroom weg te slaan en te genieten van je hart ik glij weg in roze gedachten om te kunnen toveren met jou vreemde spreuken…

Hij danst en krijst en roept formules door het open raam, hij kent geheime spreuken uit een zinderend verleden. Hij schreeuwt druïdenwoorden naar de volle maan: kaarslicht en wierook begeleiden zijn gebeden.…

Drie eetlepels tranen een snufje verdriet klein beetje woede (maar dat proef je niet) Neem het flesje innerlijke strijd Voeg twee kleine druppels toe Meng het met wat eenzaamheid (wat ik altijd doe) Laat alles zo lang stoven tot je eindelijk iets hebt Iets, om weer in te geloven (dat is mijn kerstrecept)…

We speelden dat we samen speelden de ridder die de draak verslaat de maagd die zich graag redden laat we speelden dat we alles deelden De sleutel past op alle sloten van ‘t huis van peperkoek gemaakt ‘n spreuk die zoet naar sesam smaakt de schatkamer voor ons ontsloten We speelden dat we samen speelden ‘n heks die toverdrank creëert…

auto's werpen op de muren rondom het bed In de diepblauwe stilte herhaalt een jongetje lipzacht al wat gezegd is die dag en stopt woord voor woord de gaten in het geluid dat huwelijk heet De vloer golft De deurklink is ver En het jongetje houdt zijn handpalmen als een boek in zijn handen en ik lees 'kom terug, ga weg' Een spreuk…

heden, ben ik genood de toren van uitzicht te beklimmen reis met koffers vol vragen en gedachten naar de Vlakte van Inzicht teneinde de wijsheid te zien, te beminnen ik bestijg duizend treden elk bekleed met een zinderende spreuk doch boven, geheel buiten adem aangekomen stel ik de fundamentele vraag is zoeken naar de Heilige…

Er schiet mij een spreuk te binnen: "Geluk is de kunst om van de bloemen waar je bij kunt een mooi boeket te maken".…

zinnen vaerzen draeghen sorgh voor den staet ener innerlijcken springvloed tapschgewijsch volgt ontlasting door uitstoot soms spuwing uit het vaeck onttande gat in 't hoofd van grijschgroene letterbrij een krijsch het was een hele heisch den Heere en syne Moeder zijn geloofd met sprokkelhout komt nu den brand uit panne stijghen grootsche spreuken…

Steeds blijft zijn wezen spreuken, verhalen en liederen vullen om mensen op te wekken.…