Alle inzendingen over swing-ontdekking

Het vinyl-sneupen heeft mij dus de swing-ontdekking van 2017 opgeleverd.…

binnen en buiten lijkt in elkaar over te lopen, de verre verte een flits vervolgens dof gerommel, de hoge bomen gedirigeerd door de woelige wind swingen en zwaaien heen en weer alsof ze een show weggeven zo ritmisch en bewogen.…

Ze heette Dianne van Dingen en was heel beroemd om haar swingen. Tot op zekere dag ze dat niet meer zo zag en Lieder van Schubert ging zingen.…

Naakt met de woorden die ons weer laten spreken zijn we onze schaduwen ontgroeid en volgen we elkaar waar we zonder schaamte elkaars leugens ontdekken…

zwerven wil ik zwerven met m'n geest zoekend ontdekken hier ben ik nooit geweest zwerven wil ik zwerven als een beest een pad begaan door niemand daar wil ik zijn geweest zwerven wil ik verdwalen nog 't meest als ik maar nergens aankom dan ben ik er geweest…

't Is een stille morgen, vol lichtblauw en donkergrijs. Lytse Boarn ontwaakt tussen de huizen van Grou. Hij zwerft over de stille, sluimerende straten, maar vlucht weldra voor opkomende drukte. Auto's vertrekken brullend. Fietsen doen ook van zich spreken. Kinderen fietsen of lopen naar school toe. Grote mensen gaan naar hun werk. Lytse Boarn zoekt…

De kunst der kunsten: in dagelijks gebeuren en ondernemen elke dag opnieuw vermaak en verrassingen vinden.…

Gods mateloze genade is een verrukkelijk iets om te horen. Schuilt er in deze woorden ook geen verfijnde verleiding? Zouden vrome mensen niet klakkeloos tegen deze genade aanleunen? Laten wij ons daarom des te bewuster zijn van deze Goddelijke vergeving en ons schuldbesef meer scherpen.…

Vorig jaar het boekenprogramma ‘Moby Dick’ van Matthijs van Nieuwkerk gevolgd. Heel leuk om te zien welke boeken op welke manier bepaalde mensen hebben beïnvloed of gewoon de ogen hebben geopend. In een van die aflevering waren Dieuwertje Blok (noch steeds charmant en als ik haar zie dan komen er altijd andere oude gedachten bovendrijven dan die…

Laat mijn hersencellen swingen Ik wil niets meer bedwingen Rollen en krullen die mijn leven vervullen Geef me de kracht op te gaan in jouw macht Dat muziek mijn leven wordt Dat mijn leven muziek wordt…

En straks als ik die dingen met je kan delen, Zal ik ze opnieuw ontdekken.…

de deur staat op een kiertje het kind in mij kruipt er kirrend doorheen mijn treintje doet spontaan mee frank en vrij ontdekkend de nog zuiverheid van het leven zoekend en dwalend in alles wat in handbereik ligt het treintje legt heel wat af hobbelend over het vloerkleed soms neemt het de hellingproef en die zul je nog wel eens moeten…

Al staat zijn naam dan wel op al zijn boeken Toch zijn die werken niet van Shakespeare's hand, Want hij viel na vijf eeuwen door de mand Bij nieuwe zeergeleerde onderzoeken. Misschien ontdekt men ook lang na míjn leven Dat ik niet zelf dit versje heb geschreven.…

Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is…

Waarom of toch de Dichters Zo graag een teugje drinken? Dit vroeg ik aan mijn Zangster, En zij gaf mij ten antwoord: 'Er was in oude tijden, Een bron, die aan de Dichters En vuur, en geest kon geven; Hier dronken ze uit, en zongen Ter ere van hun Goden, En dappere oorlogshelden. De schoonheid der Nature, Het lachen van de lente, Het zoet…

in willen begrijpen zit rijpen besloten als ik dat zo beleef ontdek ik mijzelf in jou en word jij in mij gesloten…

Zoals ik zaterdag met: 'Ik heb een ouwe tante, die woont in Honolulu, zeven jaar verkering met een hele ouwe Zoeloe, ze danst de hokiepokie en ze doet aan swing, Zoeloe Zoeloe Zoeloe swing swing swing.' Harry Slinger (1949) zanger met rood mutsje van de roemruchte Amsterdamse band Drukwerk zong het in zijn vroege jeugd.…

Ik wou dat ik kon zingen lachen als een clown lekker kunnen swingen zorgeloos, niet down. Ik wou dat ik kon acteren, pianiste was of tamboerijn ik zal moeten leren talentloos tevreden te zijn. Ik wou dat ik kon schrijven over leven, lief en leed en me bij zal blijven, dat dit leven goed is besteed.…

in het tikken van de klok proef ik de dagen geluiden vragen mij erbij te zijn ik zie de dingen tastbaar voor mijn handen hun vormen raken mij ze ronden zo mijn wereld in aanwezig zijn ben ik nu mijn bestaan of maakt er zijn het leven aan de gang voelen, lachen, dansen springen, laat de jaren dan maar swingen ik ben er nog niet…

Het was een illustratie bij een artikel over ‘swingen’: een moderne variant op partnerruil en voordeursleutel-delen. Mijn dochter vroeg geïnteresseerd waarom ‘jullie dat nog niet doen’. ‘Zijn jullie wel in balans, Pap?’, zo vatte zij in één vraag de boodschap van het artikel bondig samen.…

poëzie is net een circus clowneske bewegingen rechtopstaand balancerend bibberend op de springplank publiek in vervoering jonglerende woordkunstenaars verdringende zinnen op wippende schommels geacht publiek en de toeschouwers krommen snijdende ringen jongleurs swingen de clown een ware virtuoos grootsvermakend…

de schrijver staat aan het roer van zijn boek smeed woorden in een hevige hunkering van storm regels glanzen over de reling letters swingen op het dek het scheepsjournaal in mooie woorden het boek, het boegbeeld van het schip met luchtige verzen in de zon waarin zinnen kraken in zeekoorts adjectieven bungelend overboord…

Geef mij ballades uit de Hades of een opgewekte blues, ik swing op elke hiphopversie van Vivaldi, mijn smaak kent geen limiet, dus leve het licht ontvlambaar geuzenlied, de wals voor weduwen en wezen, de bloedeloze stierenvechtersrapsodie.…

Nu hoor ik zoveel putters zingen terwijl ze door de ruimte swingen: een Putterkoor: het lijkt een droom.…

Vaak trokken wij met onze roversbende op woensdagmiddagen de polder in; kruistochten naar het eeuwig onbekende, achter de dijk, achter de grijze kim - Wij droegen touwen, riemen, houten sabels, bouwden een fort van klei en zoden gras; geloofden grif de vlot verzonnen fabels over een vijand die in aantocht was, maar die niet kwam en nimmer…

Zijn ogen dwalen over het landschap dat aan hem voorbij raast; een jonge rugzaktoerist vol met reisindrukken zonder haast zit onderuit gezakt in de TGV met Parijs als bestemming. Plots bekruipt hem een gevoel van betovering: een sprankelend mooi meisje betreedt zijn coupé. Hij reageert verrast en verdwaasd als zij haar bagage in het rek…

Ik zei:"Mijn lieve Fillis, wij zullen het nooit ontdekken!' 'Wel,' zeide toen mijn meisje, 'laat gij de hoop reeds varen? Wie weet, zo wij de proeven te meermaal weer hervatten, of wij het niet ontdekken!.…

Ik heb urenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik eigenlijk wil zeggen ik heb niet anders kunnen doen dan langdurig staren naar zwak kaarslicht jou zwevend beelden tot mijn glimlach gebrand stond op mijn gezicht wat me grijnzend deed beseffen dat ik het je niet uit hoef te leggen Ik heb dagenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik voor je voel…

Alles ontdekken, net zolang doorgaan, totdat we niet meer kunnen. Totdat ik aangekleed ben, met jouw liefde. Totdat de ruimte is gevuld, met onze lichamen, die elkaar net hebben ontdekt.…

ieder spel is heen en weer soms even anders op en neer het lijkt op geven maar ik neem toch meer en groei tot ik weer geven kan en dan speel ik weer heen en weer en lach soms even op en neer…