Alle inzendingen over teleurgesteld

Sommige mensen zijn zo teleurgesteld dat ze teleurgesteld zijn dat hun hele leven door de teleurstelling beheerst wordt. En dat is pas jammer.…

Ik heb je nooit teleurgesteld.…

'Teleurgesteld? Tevreden ben ik wél,' zo sprak de laconieke Advocaat. 'Er werd best goed gespeeld. Tenslotte gaat het naast de knikkers tevens om het spel.' De wedstrijd was een groot succes in wezen: ze speelden toch subliem, die Portugezen?…

Beperkte geest Vol eigen trots IJdel in woorden Je maakt dat ik kots Simpele ziel Koppig en leeg Je verdiend zoveel minder Dan dat wat je kreeg Ik verwerp het respect En minacht jouw zijn En geef je terug De ruzie en pijn Je noemt mij naïef Dat mag je annexeren Dat was ik ook zeker Door jou te respecteren…

Ik ben teleurgesteld Redactie, 1 April, was toch...nu weer een jaar wachten dan maar-;) En ik denk nog zo: ik leg geen bommetje!…

Als je te hoge verwachtingen hebt, word je vaak teleurgesteld. Hoop daarentegen, geeft kracht.…

Zijn gedachtegang was pessimistisch, ik was bang dat hij al te diep teleurgesteld was.…

Ik kan toch moeilijk aannemen dat het een teleurgestelde klant of buurman is, die bonje zoekt.…

Ook dit jaar ben ik zwaar teleurgesteld, Want tijdens de oranje lintjesregen Heeft Jan en alleman zo'n ding gekregen, Maar mij werd weer niets op de mouw gespeld. Zo maakt de koningin mij op den duur Tot ridder van de droevige figuur.…

Hoewel de tijdstraf die Max Verstappen in Amerika kreeg formeel wellicht in orde was, was ik als Nederlandse toeschouwer toch behoorlijk teleurgesteld omdat de beste rijder van de dag niet de ereplaats kreeg waar hij moreel recht op had.…

Ze kwam in mijn leven maar het duurde maar even was ik té naïef misschien ik had haar spel niet voorzien waarheid komt altijd aan het licht onze vriendschap werd beëindigd wederom teleurgesteld in de mens ik ga verder, en trek mijn grens.…

Toen zag hij het bewijs met eigen ogen en zei teleurgesteld: Ach shit... bewogen.…

in eenzaamheid op pad met mijn verzonnen metgezel volg ik de loop van de rivier en denk aan wat ik had een poosje neem ik rust en ik herinner mijn vaarwel ik blijf voorlopig even hier maar plots word ik gekust ze zegt: "toen je daar zat, teleurgestelde jonggezel, zo met je ogen op een kier, was het alsof je bad."…

Ik kwam in verbazing, teleurgesteld haak ik af.…

Tierend en teleurgesteld draaf ik langs mij heen. En uiteindelijk uiteindelijk uiteindelijk. Tuimel ik over mijn veters. Tuimel ik over mijn duimen. Tuimel ik, ja, tuimel ik. Doorgedraaid en omgekeerd droef en doldriest draag ik mijn fiets ter aarde.…

Onder elkaar geen tolerantie meer, ben diep teleurgesteld. Waar moet dit heen met een wereld vol haat? Je kunt niet meer vrijuit zeggen waar je voor vecht of voor staat. We zijn allemaal mensen, ongeacht geloof, ras of stand. Leer elkander te verdragen, geef haat niet de overhand.…

ik zie je steeds verschijnen in een lach een oogopslag treed heel zachtjes naderbij een uitgestoken hand die slechts mijn woorden vangt als ik je raak vervaagt het beeld, mijn droom heeft weer eens nu gespeeld in lang verwachten toch ben ik nooit teleurgesteld want in de verte loop je weer in blond, mijn ogen zoeken immer…

Het goedgunstige water heeft mij niet teleurgesteld. Het heeft mijn oude, vervallen lichaam omgeven en gekoesterd als een mantel, als de handen en als de liefkozingen van een willige geliefde. Kortom: het willige water sprong opgewekt naar voren en het nam de diepe verwondingen weg, geslagen door mijn jeugd en geschiedenis.…

(voor Henri Roorda (1870 - 1925)) Je bent geboren op 30 november 1870 in Brussel als Henri Philippe Roorda van Eysinga Benjamin. Je ouders waren Selinda Bolomey en Sicco Roorda van Eysinga uit Sneek, een Nederlandse regeringsfunctionaris in Indonesië. Die functie werd ingetrokken, omdat hij antikoloniaal was en bevriend met grote revolutionairen…

Zij was veel te veel een hoogstaande vrouw om zelfs ten overstaan van vrienden de teleurgestelde, onbegrepen vrouw uit te hangen en haar verborgen verdriet aan wie dan ook te laten zien, ook al kon zij het dan voor mij niet verborgen houden.…

als alle hoop soms lijkt vervlogen, als je werd teleurgesteld, gekwetst misschien, bedrogen: geef nooit op! als het te veel is om te dragen, als je niet weet hoe je verder moet, als je bent uitgeblust, of lamgeslagen: geef nooit op! geef niet op voordat die laatste mijl werd gelopen.…

Ik ben teleurgesteld in kardinaal Eijk dat hij kritiek heeft in 'the Catholic Register' op paus Franciscus, Christus' plaatsbekleder op aarde. Eijk maakt zich hiermee volgens mij schuldig aan een indirecte aanval op God, die immers in Zijn ondoorgrondelijk wijsheid Franciscus op deze plaats heeft neergezet.…

Teleurgesteld en boos. Een leven wat ik niet koos. Compleet gestoord.... Niemand die je hoort, geen enkel woord! Alles in de grond geboord. Mijn liefde is gesust, mijn energie geblust. Te zijn zonder levenslust als een zee zonder kust. Waar is die hand? Waar is die schouder? Waar is het leven? Waar is iedereen?…

Schreeuwend tegen een muur die nooit zal kunnen horen, een berg waarvan ik telkens terug blijf vallen, woede uit verbitterde onmacht geboren Sla ik alles stuk met woorden, onbedacht en zonder te denken de wereld zwart voor ogen, spreek ik in oneerlijkheid teleurgesteld door onvermogen Waarna ik verdwijn in een tranendal uit spijt en…

Het goedgunstige water heeft mij niet teleurgesteld. Het heeft mijn oude, vervallen lichaam omgeven en gekoesterd als een mantel, als de handen en als de liefkozingen van een willige geliefde. Kortom: het willige water sprong opgewekt naar voren en het nam de diepe verwondingen weg, geslagen door mijn jeugd en geschiedenis.....…

Hij had zijn pet afgelegd op het bureau van de arts, de arts die hij zozeer vereerde wegens zijn naïeve en zozeer onterechte verheerlijking van de medische wetenschappen waarin hij zozeer teleurgesteld zou worden.…

Onze adem dwarrelde eens wulps langs de vergeten naschokken van het dooiseizoen Eindeloos geboeid knielde je om 't geluid van 'n landend vlokje vast te kunnen leggen maar je was teleurgesteld in de vorst ondertussen slokte 't lentefrisse gras je blijheid gulzig op Eigenlijk had de zon toen wijslijk haar gom gebruikt gelukkig…

Treurige bewogen stad met teleurgestelde vrouwen het leven heeft de kleur van stof vergaan vertrouwen gehaast succes op jonge mensenpad door waanzin overdonderd passeert een anonieme horde als verdoofd vergeten braakliggend terrein in verzekerd welzijn - haar beloning voor de deugd.…

hij bedriegt en op den duur zal breken het zijn de keren dat hij belt zonder iets te zeggen de ring die steeds meer knelt wat valt er uit te leggen de lakens die hij deelt met haar en te veel anderen zijn stem die haar verveelt en haar zo doet veranderen het is de onmacht die haar velt haar liefde doet ontbinden en zij teleurgesteld…

Toch werd hij daar nu niet treurig van; het enige dat hem bezwaarde was de angst voor zijn teleurgestelde vader, wiens hoop hij bedrogen had. Hij had nu maar één wens: te rusten, uitslapen, uithuilen, uitdromen en na alle ellende eindelijk met rust te worden gelaten.…