De ene rijdt de andere omver,
De klapschaats van de derde is verkeerd,
De vierde wordt gediskwalificeerd
En zo valt telkens een oranje ster.
En wat voor wens je daarna dan ook doet
Steeds komt het met de schaatsploeg weer niet goed.…
iemand probeert je terug te winnen
en ik kan niet de juiste woorden vinden
maar ik huil en niet alleen van binnen
ik mis de kracht van vertrouwen
hoewel ik het weet dat ik het kan
de gedachte dat ik je teleurstel
dat je me misschien verlaat
maakt me zo wanhopig en
soms verschrikkelijk kwaad
waarom verpest ik toch altijd mijn geluk
ik dacht…
Sorry jongen dat ik je teleurstel met kanker, sorry dat ik je leven overhoop gooi. Maar NU moet ik aan mezelf denken en de rest KAN ME GESTOLEN WORDEN!
... Excuus dat ik kanker heb…
Onze adem
dwarrelde eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig…
Nooit had hij de blauwe meren bij Luzern en Genève gezien, maar hij had zich een voorstelling gemaakt van het paradijselijke en etherische blauw: het staalblauw van de berghellingen, het donkerblauw van de rimpelende wateroppervlakten en het milde blauw van de alles overkoepelende, oneindige Zwitserse hemel.
En hij zou dit alles zien, zij het eenmaal…
Doorgaans omdat ik je steeds teleurstel. Ik kan zelfs niet met waardigheid je ex zijn. Dat spijt me.
Sorry dat ik je avond verziekt heb. Mijn avond is leger nog dan alle andere avonden, als dat een troost is. Ik ben nog te zwak om het allemaal te laten stoppen en toch lijkt dat een prima uitweg. Een uitweg ook die ik verdien.…
In "Obermann" schrijft Senancour over zijn gang door het leven
met een duidelijke benadrukking van de ontgoochelingen en teleurstelingen die zich in een noodlottige regelmaat aan hem hebben gemanifesteerd.…