Alle inzendingen over terugweg

Onze terugweg naar huis heeft gevoerd langs de "Kerkhovense Molen".…

Langs de nu in nevelen gehulde flats waar ik eens de vriendschap kende hebben wij de terugweg aanvaard.....…

Ik mocht ondanks alles met redelijke vooruitzichten de terugweg naar mijn eigenlijke thuis aanvaarden.....…

En zo moest ik de terugweg aanvaarden, de uitweg uit de slangenkuil en uit het gekonkel.…

Moeizaam voortstrompelend vond ik aan het eind van de middag door de overbekende straten de terugweg naar huis.....…

Het waren twee sympathieke oudere heren die met mij de terugweg aanvaardden uit Biezenmortel. De chauffeur, berekend voor zijn taak en altijd bereid tot conversatie en een andere meneer met wollen muts op.…

fraai en daarop neemt men silhouetten waar van boogvormige ramen In de wachtkamer is het op een winterse dag druk, hoewel men bezwaarlijk kan wensen dat grote delen van de bevolking ten prooi zijn gevallen aan de longziekte die mijn leven en lotsbestemming beheerst Een deur zal voor me opengaan en de gestalte van een arts zal opdoemen De terugweg…

Alsof het hier een restaurant was, werd ik nog getrakteerd op een kop koffie en een plak cake vóór ik de terugweg naar huis aanvaardde...…

Op mijn terugweg naar huis viel de hitte zwaar op me; ze schroefde mijn keel dicht. Op de straatstenen dansten lichtvlekken in een wervelende, lichtzinnige, mallotige en zomerse dans.…

Helaas stond ik, aldaar aangekomen, voor een gesloten deur en moest ik nolens volens de terugweg aanvaarden. Ik besloot bij een van de restaurants aan de kade "aan te leggen" voor een kop erwtensoep met roggebrood en spek. Vóór mij rees een steile muur op, bezet door vele ramen van een pand dat onduidelijke doeleinden diende.…

Door de wirwar van de straten zocht ik de terugweg naar huis.....…

We moesten tenslotte de kapel weer achterlaten en we aanvaardden de terugweg naar Tilburg waar de straten en de lange aaneenschakeling van de huizen, voor mij brandpunten van talloze herinneringen, ons opnieuw verwelkomden.…

Na een half uur mag ik de terugweg aanvaarden. Mijn stille, bescheiden woning wacht op mij en verwelkomt mij zoals zelfs een trouwe vriend niet zou wachten en ik steek de sleutel in het slot en ben thuis.....…

Daarna aanvaardden we kalm en gelaten de terugweg.....…

Na de koffie en ons voortkabbelende gesprek in het kleine restaurant aanvaardden wij de terugweg naar Tilburg.…

Op haar terugweg naar huis vergezelde ik oma dan wel eens, soms in paniek over het naderende afscheid; hoe zou ik ooit zonder haar verder kunnen? Maar oma zou nog lange jaren leven, later, in de bejaardenflat. Het afscheid zou komen toen ze drieënnegentig jaar oud was; zonder slag of stoot had ze die leeftijd bereikt.…

Ik vervolgde de terugweg langs de vele cafés die de mallotige, populaire namen dragen die breeduit op de gevel staan weergegeven en waar de welhaast puberale verlangens en ongebreidelde razende driften van een generatie waarbij ik me niet meer thuis voel, onbeperkt worden botgevierd.…

Wankelend op mijn benen, maar steunend op de solide wandelstok stond ik te wachten op mijn taxi voor de terugweg aan de Spoorlaan. Op de heenweg was ik ons fraaie stationsgebouw voorzien van het befaamde kroepoekdak gepasseerd waaronder de kapitale witte letters die de naam vermelden van mijn armzalige maar zozeer geliefde geboortestad Tilburg!…

Op mijn terugweg doorhuiverde de herfstwind mij en wierp ik nog een blik in de sinds lange tijd leegstaande ontmoetingsruimte, eens het brandpunt van onze familiebijeenkomsten. Tegen de mede-patiënte had mijn goede broer mijn naam uitgesproken met het verlangen naar mijn komst, naar mijn zozeer gewenste frequente bezoek.…

De gevolgen waren voor mijn eigen rekening: tijdens de ontslagsessie snauwden de vier heren mij af als sergeants in een leger; "Jij past niet in de cultuur van dit bedrijf" Ik heb, zevenentwintig jaar geleden, de terugweg aanvaard; de weg naar het bastion van mijn woning......…

Op haar terugweg vergezelde ik oma dan wel eens en dan kwam het voor dat wij de langgerekte kassen van "Koetsenruyter" met hun glazen wanden passeerden, waarin een rijke weelde van exotische planten en bloemen zich aaneenreeg en eens mocht ik daaruit van oma de fuchsia kiezen voor op mijn kamertje; de fuchsia met haar elegante, neerhangende paarse en…

En de terugweg zal weer volgen; langs het Theresiaplein waar in dit seizoen ranke, frisse tulpen de tuinen sieren en langs ons oude Wilhelminapark met haar welige groen vanwaar kinderstemmen luid en vrolijk weerklinken.....…

Tenslotte moet ik de terugweg aanvaarden en voor het sinds lang leegstaande gebouw van de vroegere H.B.S., waar ik zo lang geleden in de heilloze lokalen "onder het juk door moest", neem ik afscheid....…

Op de terugweg naar huis, in de bus, vloeiden eindelijk mijn tranen en ik wendde mijn hoofd af in een poging de indruk te wekken dat ik star en stuurs uit het zijraam staarde......…

" zei meneer tenslotte ten afscheid en hij aanvaardde de terugweg naar huis met Storm aan de lijn die dapper naast hem voorthuppelde.…

Speciaal voor de gelegenheid legden zij daartoe de lange reis af, helemaal uit Rotterdam Na ons etentje aanvaard ik de terugweg naar huis en tot mijn verrassing kom ik in de kleine ruimte tussen "Happy Italy" en de protestantse kapel een leuke kolonie van koddige duiven tegen, alle verschillend gedessineerd die mijn humeur zeer bevorderen en…

Op mijn terugweg naar huis zie ik dat de voormalige bebouwing aan het Piusplein en aan de Stadhuisring onder de slopershamer eveneens tot puin is vervallen.…

Ik vlucht weg uit het armzalige zaaltje, gekweld door de talrijke hoestbuien van mevrouw, door zenuwen en liefdesverdriet en aanvaard de terugweg richting Nassaustraat.......…

En hoe wonderlijk ontroerde het mij toen ik op de terugweg die klanken van het carillon hoorde; hoe deed dit mijn verwoeste en verouderde hart, dat diep in mij rust, aan. Zangerig en teder en lieflijk weerklonk de melodie: "Zachtjes tikt de regen door de ijle atmosfeer die zelfs al aan het voorjaar deed denken.....…

We hadden dit wonderbaarlijke museum aangedaan met de ¨Opstapbus¨ en onze terugweg voerde ons langs de landerijen, langs het groene, natuurlijke buitengebied dat de oude stad omringt....…