Alle inzendingen over troost uit literatuu

Vlinders zijn echte lichtwezens, net zoals engelen. Ze houden van de vrijheid en willen zoveel mogelijk anderen deelgenoot maken van hun onvoorwaardelijke liefde. Licht wordt echter altijd belaagd door het duister, maar is uiteindelijk toch de sterkste kracht.…

Terwijl juist de fragiele wendingen in de levens van zijn personages velen troost en relativering bieden. Ook wordt vaak moed gevat door de scherts waarmee de meester plat door prietpraat en leeghoofdigheid heen prikt. Het leukst uiteraard in Mandarijnen op Zwavelzuur zoals de bankvriendin-voor-even niet naliet te beklemtonen.…

Als alle neuzen dezelfde richting uitwijzen, kijkt niemand elkaar meer recht in de ogen.…

aan hen die zich kwellen met vragen en medelijden ook het kaf, het gras en de mooiste bloem zullen niet eeuwig zijn maar schoonheid keert telkens terug laten we dat voorop stellen een hand, een troost, een eerste herinnering zal u verblijden beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn dan heeft u straks het grote verdriet achter de…

Ik weet dat jij er bent wanneer de tocht mij overvalt, het dal mij opslokt, het pad steil afloopt en stenen zeer doen aan mijn voeten. Jij zegt: kop op, als je eens omhoog keek, jongen: pijnbomen staan weer in bloei en uit de rotsen groeit een plant die hen in spleten breekt, alles zal vlak worden, ooit. Ooit alles vlak: het…

Men zegt tot troost: "de tijd heelt alle wonden". Toch weet ik niet hoe ik verder moet gaan. Ik heb nog nergens rust of troost gevonden. Toen jij wegging is de tijd stil blijven staan.…

lieve vriend was jij het vechten moe zweef naar het licht maar niet alleen neem harten mee naar tijden zonder pijn ooit zijn we weer samen in het zijn omarmd door liefde laten wij jou los jij hebt jouw deel geleden strijd gestreden denk nu niet aan ons ga op zoek naar rust blijf in onze harten wij zijn een deel van jou…

Vind de woorden van troost Help me, er toch uit Kijk ik ben hier, laat me horen Die woorden van troost Er komt troost uit een hoek Die ik niet verwacht Het zijn geen woorden die me troosten Het is de tijd, die uiteindelijk de pijn verzacht…

De mystieke roos Symbool voor 't mysterie Gods een troost voor velen.…

Eenvoudig als een handkus mysterieus als een gebaar een brand van jaren tot peuk geworden sjekkie is ongezond daarmee gekweld alsof gezondheid terminaal nog telt een troosttrek in de schemering is hem ontraden met laatste krachten zuigen aan het leven dat ‘ongezond‘ is waar maar mag hij voor hij sterven gaat als klein gebaar…

Jij gaf me troost en zelfvertrouwen zonder iets terug te vragen Nooit zal ik dit kunnen vergeten door jou kreeg mijn leven weer zin. Bedankt voor alles wat jij voor me deed jij bent een echte hartsvriendin.…

ik schrijf met wit en kleur het donker licht wimpel met het blad een waaier als levenskoord omspannen weeft het web een toverwoord en huilt meerstemmig in de nacht waar haar tranen samenkomen in een kinderlach gebundeld…

rust uit van drukke tijden de oude boer die waakt De natte sneeuw striemt op de dijk de zwaluwen vertrokken een ijskristal en warme thee het worden dikke vlokken Een kraakwitte polder in de zon een enkel spoor van ganzen maar onder dat tapijt van sneeuw daar wachten nieuwe kansen Al lijkt het dood, zo is het niet God heeft ons troost…

als ik er strakjes niet meer ben zegt zij terwijl ik luister dan zal ik jouw kerstster zijn die licht geeft in 't duister…

De milde regen vult, zonder haast, de glasbuis van de regenmeter. Je koele hand rust op mijn warme huid. Als zachte druppels regenen je woorden in mijn koortsig hoofd. Straks meten we de millimeters van ons geluk.…

Gebroken ligt zij voor hem een klein meisje dat naar goede gewoonte haar vrouwenlichaam heeft afgestroopt bij de eerste aanraking wanneer hij haar te rusten legt en de scherven uit haar ogen streelt…

Hoor de wind die de takken buigt tot pijnlijke kromming. De woudreus kreunt vervaarlijk maar strekt steeds weer zijn rug. Keert in nieuwe staat terug. Om verder te buigen. Verder dan voorheen. Om zich weer opnieuw op te richten maar niet te barsten. Trots trotseert hij tegenslagen. En draagt nieuwe vruchten.…

Ik kijk liever naar de maan dan naar de mens. De mens, ik word er zó moe van. Dat roepende, smekende, lachende, verlangende, niet wetende, willen wetende ik hou van jou zeggende, of denkende, op schoenen of op eelt lopende, van de een naar de ander rennende, met sieraden en muziek beklede mens. Ik kijk liever naar de maan die altijd hetzelfde…

Het moet een troost zijn voor mensen die snel kaal worden, dat na verloop van tijd hun haar steeds minder uit gaat vallen.…

Eerst links, een beetje naar de wang. Vervolgens rechts naar lonkende lippen. En dan vol op de mond, maar wel zacht, o zo zacht, want je wilt niet kwetsen. Een kus op de mond, om de pijn te verzachten.…

Hij schrijft vers na vers In een hectisch tempo Woord na woord Zin na zin Woorden worden zinnen Zinnen worden teksten Hij is erg ijverig Maar die hoop literatuur kan ie eigenlijk beter naar de Maan sturen……

Als je alleen op deze wereld bent Waarin je rondtrekt als een dakloos knaapje Met als gezelschap enkel nog een aapje Dat dan niet meer als huisdier wordt erkend, Dan is het voor de lezers om te huilen Als je die aap voor een kameel moet ruilen.…

Als je alleen op deze wereld bent Waarin je rondtrekt als een dakloos knaapje Met als gezelschap enkel nog een aapje Dat dan niet meer als huisdier wordt erkend, Dan is het voor de lezers om te huilen Als je die aap voor een kameel moet ruilen.…

Als je alleen op deze wereld bent Waarin je rondtrekt als een dakloos knaapje Met als gezelschap enkel nog een aapje Dat dan niet meer als huisdier wordt erkend, Dan is het voor de lezers om te huilen Als je die aap voor een kameel moet ruilen.…

je legt zin in alle woorden voelt een gedicht in strofe vier maar zie je de betrekkelijkheid van letters op papier is het de werkelijkheid die vormt neemt in je geest bepaal jij of ik de betekenis van de teksten die je leest ik heb het ei gelegd we broeden samen op het nest bepalen wanneer schalen breken hebben de nieuweling apart bekeken…

“Maar dan kan ik al eindexamen Nederlands doen.” Verbluft kijkt mijn Letse vrouw op van haar boek als ik vertel dat Nederlandse jongeren van het hoogste scholingsniveau niet meer dan twaalf boeken hoeven te lezen. Zo zijn de bepalingen van het tegenwoordige eindexamen VWO in het studiehuis. Voor het HAVO is het nog minder en met name geldt niet de ‘…

Er is sprake van anticiperend plagiaat wanneer iemand jouw oorspronkelijke idee steelt en het honderd jaar voor je geboorte publiceert.…

Simon Carmiggelt is nog steeds het lezen waard. Eigenlijk moet iedereen één keer per jaar iets van hem lezen. Zijn kronkels, de naam van zijn columns, bevatten allerlei precieze waarnemingen. Hij schrijft in een paar woorden iets neer, dat anderen, mijzelf incluis, bladzijden kost en dan niet eens zo precies weergeeft wat hij uitdrukt. Hij laat een…

Wanneer George Bush slagvaardig door zal tasten Waardoor de mensheid dus de dupe wordt Heeft dit ook weer gevolgen voor de sport En zal men elke wedstrijd afgelasten. Dan gaat het WK-voetbal ook niet door En geeft het niks dat Nederland verloor.…

Kom maar bij mij en sluit je ogen. Kom aan mijn zij, ik ga je tranen drogen. Wees stil en luister naar jezelf. Luister naar je stil verlangen. Laat de minuten langzaam gaan. Kom dichter nu en hou mij vast. Laat los die nare stroeve last. Negeer die wurgende gedachten uit voorbije lange nachten. Begeer je eigen blije lach.…