Alle inzendingen over verheven

Hans Liberg heeft gelijk als hij beweert dat men klassieke muziek verhevener acht dan popmuziek omdat een confrontatie met ongewenst gedachtengoed van de componist vaak uitblijft bij gebrek aan lyriek, zodat de hypothese ''mijn componist is fatsoenlijk (en ik dus ook)'' niet gefalsificeerd kan worden.…

Ik denk rots. Ik voel koude rillingen tegen mijn klippen botsen. Ik denk de branding die mijn lippen blust. - geruisloze omarming tussen twee stranden - Ik berg het zand en verleid een albatros tot mij zijn. Ik ben wit en waak over het zout dat met je ogen speelt.…

Een duifje zetelt op een tak in het geboomte aan mijn venster dat zich ontvouwt als een paradijselijk aandoend, welhaast Renaissancistisch schilderij. In de avond vertoont zich een mooie, ronde, bleke maan tussen de uitsparing van de dichtgeschoven linnen beige gordijnen. De stilte van de nacht is als een balsem voor mijn ziel. Spoedig zullen de nieuwe…

eens, ja eens zal een schrijfsel van mij tot gedicht worden verheven zullen de kassa's rinkelen dan word ik verheven in de rij der groten dan ben ik opgetogen, zo blij dat de heer het heeft beschikt een oogje dicht te doen en mij gelijk te behandelen met een redactionele zoen zal ik dan naast mijn schoenen lopen of nog gewoon normaal…

Ik ben er - jaren later - teruggekeerd met Kerstmis na mijn gang door de lege, verlaten straten en alles was van zijn glans, van alle feestelijkheid en verhevenheid ontdaan.…

Handel zo dat u zou willen dat uw handelswijze tot algemene wet verheven werd.…

Daar waar axiomata worden verheven tot onaantastbare waarheden, wordt wetenschappelijke vooruitgang belemmerd.…

De horde loopt al het afwijkende, het verhevene, het persoonlijke, het verdienstelijke en uitgelezene onder de voet.…

vooral leg ziel en zaligheid bloot voor de dans van het bal Lichamelijk gereed gespannen is mijn blik daar het slaken van de oerkreet een onderdeel is van mijn ik Gedreven kijk ik achterom en bestudeer de enorme rots de perfectie in kolom glunder ik van trots Een resultaat van mijn streven kwaliteit als vereiste het is tot kunst verheven…

dansend op akelig lange stelten waaien ze naar binnen schuifelend langs de stoelen flessen omgooiend van de gedekte tafel bedrukt kijkend door de ramen hangend de jassen aan de kapstok het hoofd verloren op hol in gedaanten verschijnen jouw woorden in een signaal waarin kijken tot kunst is verheven…

Af en toe beschouw ik nog wel eens je portret en dan denk ik bij tijd en wijle dat die trekken van hemelse verhevenheid op je gezicht die mij zozeer plachten te inspireren en te herinneren aan eeuwige bovenaardse schoonheid in werkelijkheid een uitdrukking vormden van je onpeilbare droefenis die ik nooit meer heb kunnen stelpen om je verloren geliefde…

De honderdjarige filmzaal biedt uitzicht op statige en elegante negentiende-eeuwse panden in de Willem II-straat en ook de manshoge beeltenis van Koning Willem II aan de wand, met de degen aan zijn zijde en de trouwe jachthond, gekleed in het ouderwetse uniform met de epauletten op de schouders, herinnert aan een voorgaande eeuw. Dit alles staat…

De nazi-jager Ryan Parry (The Sun) verdient het om in de adelstand te worden verheven nu hij zo'n stokoude nazi heeft ontmaskerd!…

Zo blinkt de maan in ieder meer geheel wijl zij verheven leeft.…

Je verheven voelen boven anderen en de wereld om je heen, dat zal jouw limit niet direct naar boven doen verplaatsen.…

De gang is waggelend, schommelend, alsof de bodem van goede Moeder Aarde mij niet wil dragen, alsof het dunne ijs van de werkelijkheid wakken kan vertonen, alsof de aarde voor mijn voeten open kan scheuren, waarna ik in een peilloze kloof tuimel.... Maar de kop is opgeheven, alsof ik in hogere regionen, in een ijle atmosfeer iets op wil snuiven van…

Waar is de gouden liefde, de verheffing, de verhevenheid, de hoge sfeer waarin ik eens vertoefde?…

Als de maatschappij zijn route niet tegen de triniteit stoot kan men hem eens zijn in het zicht van de behouden haven; dan aangekomen in leer ons maat met de langjarige jood, brengt de boodschaptoast aan een half verheven enclave.…

verkleven ingewreven beven verheven gedreven niet terug geschreven verscheven weg gegeven weg geweven weg streven verder leven voor heel even…

Een machtig gevoel zal dat geven als je even de sleur ontvlucht ver boven het aardse verheven de wensdroom met de zucht.…

Ik zag een wolkje hoog verheven 't was een stilleven wit van kleur bewoog ze zich gracieus ook qua vormgeving eerste keus Ja na het zien van zoveel moois omgeven door hemelsblauw dacht ik direct aan (iemand zoals) JOU…

Het spel werd tot een ware krijg verheven En hij beschikte: sneuvelen of leven. Z'n bijnaam was dan ook 'de generaal'. Maar nu is Rinus dood, men staakt het vuren. Een vrede die slechts één minuut zal duren.…

O Guus, Gij die tot God verheven zijt En die in Zuid-Korea wordt aanbeden, Zie uit den hoge Holland hier beneden En red ons uit de diepste narigheid: Het feit dat wij op het WK ontbreken Dat kunt Ge dinsdag op de Duitsers wreken.…

Het is, nogmaals en nu in wat andere woorden, een regressieve gedachtengang: op die manier gaan we terug naar de tijd waarin de gek en de kunstenaar verheven werden tot goddelijk geïnspireerden of vernederd werden tot door de duivel bezetenen, tot dwazen en dronkaards die 'eigenlijk' de 'waarheid' spreken.…

Het christendom heeft partij gekozen voor alles wat zwak, laag en mislukt is, het heeft de ontkenning van de overlevingsinstincten van het sterke leven tot een ideaal verheven; het heeft de rede van zelfs de geestelijk sterkste naturen verdorven door hun de hoogste waarden van de geest als zondig, als misleidend, als bekoringen te leren ervaren.…

Zoete zachte zoenen, als de ochtendnevel op het uitheemse eiland waar wij onze honger willen stillen Verheven boven alles de liefde die de honger aanwakkert ons lijf laat roepen om méér en méér En wie ben ik om het jou te onthouden wie ben ik om je niet te geven; Lippen om kussen van te eten…

Verheven tot in de lucht, zullen mijn tranen drogen en zal het licht in mijn duisternis worden geboren. Eindeloos helder zal ik zingen in mijn ziel. Lucht en licht zal ik ontmoeten, nederig geknield.…

Schimmige nevel boven zand dempt het geluid van verheven gangen op het door mens verlaten strand stilt mijn drang naar ongeremd verlangen Op de grens van zee en land glanzende manen als met parels behangen vloeit schuim als grof geweven kant word ik door rijkdom bevangen…

is schoonheid alles wat zinnen voelen maar niet omvatten door de kijkgaten van onze realiteit verken ik werelden die waanzin erkennen de zwarte engelen breken hun vleugels om zonder hemel oneindig te vallen holle mensen verstenen in luchtledig schreeuwen zodat mijn beeldenstorm verheven zielen spaart is de realiteit niet de waanzin…

heiligheid tot u gebracht als klare wijn Ik wens een luisterend oor als ik spreek duld geen wederhoor wanneer ik tot u preek zijn wil is wet en de heere is mijn prikkel Als zijn apostel sta ik direct in contact met hem de almachtige bepaald via mijn stem wie met zijn leven betaald Dus hoed u ongelovigen zijn doodklap zal zich verhevigen…