Alle inzendingen over vijver

hij spiegelt zich in het stille water vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag en zoekt de diepste gronden van Den Haag de bodem van de politieke krater de kalme vijver dampt of is het rook die opstijgt van een smeulend vagevuur plots borrelt hij sinister en obscuur vanaf het eiland lacht het rode spook achter buigend groen zo goed verborgen…

O, oude vijver een kikker springt van de kant geluid van water.…

1 Roerloos, stil ligt daar de vijver, vol leven dat onzichtbaar groots zich omvormt tot een nieuwe wereld, totdat de grote steen des doods met wreed geweld het water brekend het stille oppervlak vernielt. En nooit, nooit meer is iets hetzelfde Omdat hij ging van wie men hield. 2 De steen zal zakken tot de bodem.…

Daar in de kleine vijver zag ik held´re lissen staan die kleurden zich vol ijver veel geler dan de maan.…

-En de eendjes zwemmen leuk in de vijver. -Mmmm. -En u geeft ze leuk brood. -Mmmm. -Alleen die ene. -Welke, meisje? -Nou, die daar. Die zwemt zo raar. -Ja, ik zie het. -Hij draait steeds in het rond. En hij kwaakt zo leuk. En zo hard. -Ik hoor het, meisje. -En nou die andere ook. En die verwijnt nu ook nog onder water. Grappig.…

Ik kreeg toch een beetje het gevoel dat ik in de verkeerde vijver was gaan vissen. Maar ik wist eigenlijk niet in welke vijver ik dan moest gaan vissen. Ik hield eigenlijk niet van vissen, ik was meer een man van de vogels. Ik vond vogels vrouwelijker dan vissen, ze spraken bij mij meer tot de verbeelding.…

Tussen geum en aronskelk staat de tuinman met zijn net. Hij schept en schept de vliezen weg, bij oevergras en waterblad. Aanslag en afval aangegroeid, takken en blaadjes aangewaaid, van hier en daar en overal. Van overal uit het heelal...…

Des hemels spiegel, mild en fris, de lucht in 't ronde lavend, daar ligt een vijver maagdelik schoon in stille zomeravond. En kalm in hare avondlust bij 't zoet gesching* der mane ligt langzaam drijvend op het meer de dromerige Zwane.…

De oude man is de jongedame niet weer bij de vijver tegen gekomen. Zij had voorlopig genoeg van zichzelf gezien en begreep nu dat het mooiste eigenlijk nog moest komen.…

Het kind en de vijver. Avondgeschater rimpelt de nevel. Water, glimmend, het water knippert. Het spelende kind, zo zoekend reiken zijn handen. En de oude vijver lacht, mistig lachen.…

Slechts omhuld door het warme licht vanuit de hoge ramen voor een ieder in zicht staat zij daar starend naar de vijver door seizoenen heen staat zij maar bewegenloos gebeiteld uit steen emotieloos starend naar de vijver…

Ooit lagen wij samen bij de vijver De vijver vreemd genaamd "De dood" We staarden naar de sterrenhemel Jouw hand op mijn heup, je hoofd op mijn schoot. Ooit keken wij daar samen naar dat wat oneindig lijkt zonder dat ik besefte hoever wij zouden komen Je durfde me toen nog niet eens te kussen Je was nog de uitkomst van mijn dromen.…

De vijver bij "Boshuys l'Hermitage" in Oisterwijk ligt te schitteren in de zon van juni. We hebben nog een plaatsje kunnen vinden op het terras. De zwanen laten het vandaag afweten maar enkele bontgekleurde eenden dobberen op de stroom.…

Een kikker zat op de rand van de vijver Een jonge vrouw passeerde. Ze deed boos, een opgeblazen kikker, schold stegen de gladde groene gozer aan de kant. Ze had haar onschuld verloren, juist aan de andere kant van de vijver. Met een zachte plons was het gezonken. Daar lag het, onbereikbaar, onzichtbaar.…

Vergetelheid zocht hij, in de koude vijver- zij, ligt er kalm bij.…

De vijver lijkt leeg te zijn op wat fietsen na.…

rimpel in vijver vibreert en raakt voorzichtig mijn verwondering…

De oude vijver. Een kikker die erin springt, geluid van water.…

De vijver is gesloten: Lang leve de vorst!…

Bevroren vijver, het ijs rond gouden vormen maakt diepvriesvissen…

Op de vijver dobberen parende eendjes. Aan de oever is een jong koppel aan het kussen. Een bries doet hun wilde haren wapperen. De zon zoekt naar een lotusplant in ’t vijverwater. Onder de bomen bloeien sneeuwklokjes. In het weidse grasveld verschijnen al madeliefjes. In de heesters baltsen winterkoningen en merels.…

Duistere vijver, in het roerloze water ontstaat een gedicht: goudvissen in een cirkel drinken van de watermaan.…

Zelfs in een kleine vijver is meer sensatie, actie, bedrog en romantiek te vinden dan in de gemiddelde soapserie.…

Mijn kat vist in de vijver bij mijn buurman in zijn tuin en als hij dan een vissie heeft dan ligt dat gauw in puin. Zo zit ik dan te sissen naar mijn eigen kat die staat dan stom te kijken aan het randje van het nat. Toch kan het haast niet anders als hij nog even vist dan moet de tijd gaan komen dat mijn buur zijn vissen mist.…

over het groene gras bij de brug waar ik jouw schittering las zittend rondom jouw bloeiende weelde kleuren mijn gedachten waar je mij een wijze les leerde groen gras niet langer bruin vijver van geluk achter in mijn eigen tuin…

besef ik pas, hoe pijn je handen deden, en hoe de vijver zich vulde, met jouw tranen.... Ik moet nu verder leven, sluit mijn ogen, en zie je lach.. ben je gelukkig met een ander, net als toen met mij, vóór die ene dag....…

Dat betekent dat op de 29ste dag slechts de helft van het oppervlak van de vijver bedekt is. Iemand die op die dag naar de vijver kijkt, ziet dat de helft vrij is en denkt dat de situatie absoluut niet rampzalig is. In feite rest er tot de vijver geheel bedekt is nog maar één dag! Kijk en vergelijk.…

ze wil een vijver helder water suggereren neerlegt een spiegel in het groen zodat vogels erin vliegen en wolken reflecteren…

Er is niets leuker en nuttiger, dan af en toe een knuppel in een hoenderhok, een steentje in een rimpelloze vijver, of wat onkruidzaad in een keurig tuintje te gooien.…

Een helgroene wei en toch regen ook diep in mij de schapen verbergen zich de iris kleurt geel aan de vijver wat is de zomer kil als jij er niet meer bent.…