Alle inzendingen over vu

Stel dat je in het hiernamaals een déjà vu krijgt.…

droom mee tot voorbij het punt dat we over elkaar dromen dan stappen we uit de droom zo in het déjà vu…

levendige leeftijden blijven de stad verleiden autootje déjà vu alpinootje écru argeloos geëxalteerd halsje verkeerd onmiskenbaar waarachtig verborgen kreukelachtig vanzelfsprekend charmant op oubollig-goede stand lieten de graven van weleer zich altoos behagen door de oude dames uit ‘s-Gravenhage.…

zonder ben ik 3 coupletten zonder ben ik paraplu zonder ben ik sigaretten zonder ben ik déjà vu zo zonder ben ik zonder ben ik scheve schoenen zonder ben ik wortel-quiche zonder ben ik zuigend zoenen zonder ben ik lichte bries zo zonder ben ik zonder ben ik dode mussen zonder ben ik oude fiets zonder ben ik kaas ertussen zonder…

Stel een brede commissie van buiten de VU in. Met een zo breed mogelijke onderzoeksopdracht. Voor de wetenschap.…

Alle lof voor Kourtit's nominatie is meteen van de VU-site verwijderd. Sterker: ze is reeds van het lijstje Award-genomineerden verdwenen. Er zijn er nog maar acht van de negen over. Terwijl Prof. Dr. Peter Nijkamp, VU – FEWeB (Ruimtelijke Economie)nog wel als jurylid paradeert....** Wat u zegt - Een professor zet je niet zomaar weg!…

Een déjà vu de leugens die ik hoorde. Want nu ben ik de enige die vecht. Een duister licht gebrandmerkt in je ogen. Gevlucht in stilte vóór de nacht begon. Gezworen en ternauwernood bedrogen. Toch hoopte ik en wou dat jij het kon.…

Daar loopt mijn vrouw, ik krijg een déjà vu: Kortjakje, Onder moeders paraplu.…

Vandaag kreeg ik een kaart en een déjà vu en mijn wens werd een wortel die reikte naar pieken van jaren. Zilver reikt verder dan men denkt.…

zijn ziel hangt aan een draadje Het was toen ik Descartes las over de pijnappelklier, de erwt of het denkende ding zoals hij de ziel en het vlees kon splijten Dat lichamen kunnen verstrengelen benen, armen, een hoofd, jouw buik op het buigzame gras met niets tussen ons in dan wat aan een draadje hing ------------------------- * (Vu-podium…

Tijd kwijt voor altijd rest verloren spijt vage hoop op déjà vu verder leven in het nu…

Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen, mij thuis voelend in vergane momenten, beleef ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed. Ik ben een eenheid, verenigd in twee delen, zoals een droom en zijn werkelijkheid, die elkaar voortdurend in de weg lopen.…

warme winterjas zorgen dat ik nat verhit verstrikt raak in m'n lange das ik zoek een uitweg en zie dan de etalage van een winkel rijk getooid in kerstgebeuren gouden slingers, kaarslichttwinkel versiering in een wolk van kleuren ik worstel me door het winkelend publiek en word - zodra ik binnen ben - ontvangen door Mendelssohn een déjà vu…

Nog maar net begonnen en nu alweer voorbij Dan denk ik: dit is déja vu Ligt dat nou echt aan mij Verwachtingen en dromen lijken even heel dichtbij Dan voel ik me fantastisch Gebonden en toch vrij Maar dan ineens die afstand De hartstocht is bekoeld Herhaling van een slechte film die niet zo is bedoeld Ik voel het afscheid naderen…

alles déjà vu reutel ik de resterende dagen. heb alles behalve dit ene.…

Helder ochtendlicht geabsorbeerd door de middellandse zee Het zachte blauw verkoelt de ogen van haar trouwe minnaars De geur van teer gedragen door lauwe wind Déjà vu ontvouwt zich in sfeer van nostalgie De baai van Agay rustend in de armen van haar roze gebergte Een koele sancerre in de schaduw van purperen Bougainville Verkoelend blauw…

Ik verklein, in minima gehuld ik zinspeel op zilte lucht waar het treft in zaligheid waar handen raken, in geduld En ieder lam gaat tot zijn slachting het raakt mij nu, die zwaveldamp blaas mijn déjà vu vol nieuwe dichtsels als plaksels op mijn nieuw behang Naast mij ligt de dwangsom in voleinding zinnen slepend waar niemand teder op de…

geschreven met de hand wat vroeger was herhaalt zich haast gênant de nieuwste paden zijn reeds lang betreden wat is het leven meer dan eb en vloed hij heeft de golven vaak zien gaan en komen doch telkens weer de dageraad ontmoet en ongeschokt ziet hij het beeld van nu het wordt voor kennisgeving aangenomen dan lacht hij stil en mompelt: ‘déjà vu…

Ik versteende, deja-vu bij de herkenning en wakend verward, verwonderd, zoek ik naar de betekenis..…

Het geluid van de zomerlandse nieuwe spelend op de straten echode diep in mijn leegte. Dezelfde ruis als die van onder de gloed van schijnend zijden toen de zon van het land langs ”de laars” zich vermengde met het onweer van mijn dromenland.…

Als iemand volgens onze waarden faalt, Of weigert volgens onze norm te leven, Wordt, om de juiste straf te kunnen geven, Straks eerst het land van herkomst nog bepaald. Om dat niet elke keer te hoeven vragen, Lijkt het me handig om een ster te dragen.…

Het beeld, zo snel en traag haarscherp in flarden vaag zo te vliegen zonder vleugels drijvend op de ijle lucht zonder bit en los van teugels transparant in vrije vlucht slechts hemelblauw als hindernis morgen blijkt al geschiedenis.…

De top van het kabinet, allemaal jongens van de VU. Het VU-Auditorium zit dan ook vol voor het Prinsjesdagdebat van studieverenigingen Aureus en Eos o.l.v. Rob Oudkerk op 24 september 2009. Hoewel sommige studenten niet vrijwillig, zegt een docent grijnzend naast me. Het is verplichte stof.…

Naarmate het langer bleek te duren dat er hulp in aantocht was, kreeg ik vaker het gevoel dat alle dingen die ik meemaakte al eerder waren gebeurd. De onzinnige gesprekjes op de datingsite, de fake profielen, mannen die me benaderden met als enige vooruitzicht seks. Het interview voor de buurtkrant over mijn schrijverschap. Het leek allemaal al eerder…

Uit de vele zegswijzen die de mooie Nederlandse taal rijk is kies ik er gemakshalve één, die op dit moment spontaan in mij opkomt: “Als de nood het hoogst is . . . “. Ik geef het onmiddellijk toe, dat ik me toen niet eens wist te herinneren wat ik twee dagen eerder als hoofdgerecht had gegeten, maar wél wist ik dat een geluid, een sfeer of een geur…

Groene kleuren zwermen om je heen Je gaat naar daar, Alleen, Je staat daar met de kaars in je hand Je bent niet tegen het geelrode bestand Vuur teert op het zachte hout De knettering, je voelt je oud Je weet niet wat je ziet De hitte voel je niet Steek jezelf in brand Sta niet domweg aan de kant Zorg dat je je niet verbrandt…

Laat mij één keer verspillend zijn aan blauwe neveldraadjes uit je mond het grensgebied overschrijden trots en troost nergens laten Laat mij één keer onverhinderd zijn van overdenken en heroverdenken schaamteloos alle intieme nederlagen verdragen zonder ontkennen Laat mij één keer verkwistend zijn met je lichaam je alles lichaam liefde en…

Als ik met twee van mijn dochters het restaurant inloop, zie ik dat de meeste tafeltjes bezet zijn. Bij het raam is nog een tafeltje vrij. Terwijl wij een kop koffie bestellen, kijk ik naar buiten. Tegenover het restaurant zie ik wat winkels. Geen wereldschokkend nieuws als je bedenkt dat het een winkelstraat is. Een van de winkels is een drogisterij…

Jouw eerste blik een déjà-vu het gevoel van zielsverbonden. ik voelde het toen en voel het nu ik heb mijn grote liefde gevonden. Je bent zo vrij zo ongeremd vanaf onze eerste nacht Door mijn liefdesreceptoren heb jij mij in jouw macht. Telkens als mijn ogen jou zien en mijn lichaam het jouwe voelt.…

Via advertenties, boekbesprekingen en interviews, vormen de media de voornaamste band tussen de literaire uitgeverij en het lezerspubliek. Kleine uitgeverijen missen de financiële middelen om deze band te onderhouden, en moeten daarom genoegen nemen met zeer lageverkoopcijfers, ongeacht de kwaliteit en relevantie van hun boeken. Naast, of zelfs in plaats…