Alle inzendingen over weer echt eenzaam

Ook de omgeving en leefomstandigheden zorgen ervoor, dat eenzaamheid in verschillende vormen meer of minder ingrijpend wordt ervaren. Zo zullen, om er maar drie voorbeelden te noemen, een herder, een monnik of een kluizenaar zich minder snel echt eenzaam voelen; zij hebben immers bewust gekozen voor een leven in, soms gedeeltelijke, afzondering.…

Ik ben nooit een tiran geweest, maar heb alleen willen vermijden dat ik getiranniseerd werd en dat dulden tirannieke mensen niet. Ik heb daarentegen tirannen altijd gehaat en dat hebben ze me nooit vergeven.…

Eenzaam thuis op mijn verjaardag Niemand die mijn feestdag deelt Geen cadeautjes of presentjes In huis geen rommel en dat scheelt Gewoon een dag als geen ander Erover klagen heeft geen zin Alsof ik dan nog iets verander Feest zit er vandaag niet in Eenzaam thuis op mijn verjaardag Dit is echt de laatste keer Volgend jaar wil ik weer vreugde…

Ik had mijn kleinzoontje even verwend, en gaf hem een chocoladecent, verpakt in goud en zilverpapier. Z'n handjes grepen; kom maar hier. En voordat ik het wist, had hij alles uit m'n hand gegrist. Geen vieze handjes,geen vieze snoet, maar vol goede moed, had hij welgeteld. Al dat chocoladegeld, niet in z'n mondje gepropt, maar alles in…

een dichter die met vakantie gaat en smart aan anderen over laat een bevlogen kamerlid die even niet met uw problemen zit vrijheid verkozen gewillig vrijwillig niet gedacht aan werklozen het leven is grillig oprechter dan recht echter dan slecht eerlijk gezegd wat is echt ? onwetend het gemis wat verbondenheid is.…

mij zo gelukkig en fijn Maar dat gevoel Mocht niet van lange duur zijn Ik ben onzeker Over jouw gevoelens Gedachten Haal dat weg Zeg Dat je van mij houdt Dat je mij nooit meer zo zal kwetsen Nooit meer laat gaan Pas dan Kan ik weer Voor 200% Achter onze relatie staan…

Pas als het kunst is, is het echt.…

Ze beloven vandaag elkaar de eeuwige trouw, worden in de echt verbonden en dat het wel goed komt met die twee, dat laten die blozende gezichtjes duidelijk zien Hij nerveus, hier en daar wat verschikkend, zij plukt wat aan het boeket, dan komt de ambtenaar en klinkt er muziek, het gaat gebeuren, ze gaan ‘in de echt’.…

je niet in al je doen en laten begrensd gevoelens uiten zoals ze door je groep zijn voorgelegd, kwetsende woorden spreken, die je zonder hen nooit zou hebben gezegd, voel je je niet beperkt en je vrijheid verloren, of is dat verdoezeld, omdat je zo graag ergens bij wilt horen, bepalen zij wie je bent en hoe je moet leven, geloof je dat echt…

Echt, puur zonder franje in mijn denken zit jij niets kan in mij opkomen zonder te dromen over jou hoe zou het zijn als wij... niemand die het weet mijn fantasie op hol je ogen glimlachen liefde maar je zwijgt woorden…

Hoe meer real life, hoe minder woorden nodig zijn om mij het gevoel te geven dat het net echt lijkt...alsof Roodgrapje bang moet zijn voor de grote boze wolf, als het maar om een waakhond gaat en zo modderen we maar wat van naam.…

Waardeloos voel ik me soms door niemand echt gewild. Mijn honger naar jouw liefde kan door niemand worden gestild. Bevestiging zoek ik steeds weer dat ik de echt wel de moeite ben. Klamp me aan iedereen vast terwijl ik niemand echt goed ken. Daarvoor ben ik te rusteloos geheel tegen mijn zin.…

buiten regent het niet alleen daar inwendig worden longen en hart belaagd door windvlagen elkaar verdrijvende stortbuien hagel tart lever en nieren die vergeefs proberen te schuilen onder middenrif en maag dichte mist omhult de hersenschors slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag milt en blaas staan bijkans op springen elleboog enkel en knie…

Je dient te scoren gelijk aan een echte spits in z’n nopjes de baas een nieuwe held lijkt geboren Natuurlijk wil je hogerop je wordt getransfereerd naar een betere club en beslist niet voor nop Doch daar inééns lijk je het verleerd nog maar mondjesmaat schiet je doel mis je jouw aangever pas dan echt gewaardeerd…

Ik voel mij zo eenzaam…zo alleen…. Nooit eens iemand die op je wacht. Iets liefs tegen je zegt, dat je het allemaal nog niet zo gek doet. Tegelijkertijd besef ik ook degelijk, dat ik geen echt doel meer in mijn leven heb. De kinderen ze zijn volwassen. En hebben mij niet echt meer nodig. Hoe krijg je weer zin en een doel in het leven?…

Als ik aan jouw lach denk de kracht van heel je zijn Dan moet ik slikken om te vechten tegen de tranen van mijn pijn Soms voel ik me echt eenzaam dan voel ik me zo alleen Dan verlang ik naar jouw aanwezigheid zo gevoelig om me heen Dan voel ik weer de warmte Die ik tot heden zo heb gemist Hoeveel ik nog steeds van je hou Als je dat eens…

Kon ik nog maar even met je praten en je zeggen hoe ik me voel eenzaam soms met al die mensen jij zou weten wat ik écht bedoel Ik weet dat jij zou luisteren en je armen om me heen zou slaan me zou zeggen dat je me begreep en elke stap met me mee zou gaan.…

Ik voel me helemaal leeg zo eenzaam en heel alleen ik mis jouw vrolijkheid jouw armen om mij heen Mijn twijfels zijn groot ik wist niet dat je zo was gevoelens zijn pijnlijk teer en breekbaar als glas Ben jij wel echt de ware of heb ik me flink vergist mijn hoofd vol met vragen zwevend in een dikke mist Wordt weer dezelfde man die…

Als ik er aan denk hoe eenzaam u was, Alleen met al Uw pijn, Zelfs door God de Vader werd u op dat moment verlaten En dat allemaal zodat ik nooit meer eenzaam hoef te zijn. Wat een liefde, Heer! Doe me dat beseffen, Zodat ik op U wil gaan lijken, Meer en meer. Uw liefde is genoeg voor mij, Alleen bij U wordt mijn hart echt blij.…

De wereld lijkt zo helemaal niet slecht, maar is het echt? Als straks de kaarsen uitgaan, zullen we dan nog steeds bij alles stil staan? We luiden dan het nieuwe jaar in. Een frisse start, een nieuw begin. Laten we hopen met elkaar dat vrede de boventoon voert in`t nieuwe jaar.…

je schoenen zijn van perkament o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit het werk van Hans Lodeizen (1924-1950)…

Zo blijkt ie tóch sterk en groots, flink uit de kluiten, Die kloten heeft, die je steunt en verwent Géén macho, maar een échte Vent…

Die zijn zo grillig als een vrouwenvlecht, Dan glanzend en dan streng, los en stijf saamgebonden, Altijd verwarrend en maar zelden echt.…

in 't halflang groene gras lag een oude regenjas in de zon te dampen trek hem aan hij zal je staan met je ego kampen worstel, lever strijd 't is je eer, 't is voor altijd met je geest te kunnen vechten 't zijn de waren, 't zijn de echten…

Echte liefde kent geen schuldgevoel.…

Zinnig en to the point, een echte toptrainer waardig!…

eenzaam voel ik mij tot op het bot alleen ben ik niet een aantal mensen nabij het eenzaam gevoel is niet uit te drukken niemand kan er iets aan doen het is in mij, is wat ik bedoel dat gevoel van eenzaamheid is niet mijn schuld is mij gezegd en herhaal ik zelf zodat ik misschien minder lijd eenzaam voel ik mij altijd en nu nog…

dorstend naar wat echte warmte ik ween in stilte zonder zichtbare tranen want echte mannen huilen niet het dagelijks bestaan wordt me te zwaar waarom het niet ontvluchten ?…

Was eenzaamheid zo groot Dat verlangen naar echte liefde Dit juist groter maakte Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat ik niet durfde te denken Aan wat ik eigenlijk zou willen Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat geven en nemen Ongeëvenaard waren Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat doordat ik zoveel gaf Ik m’n eigen hart brak……

Vlinders voel ik nu van binnen warme vlinders, niet meer koel dank je voor die mooie vlinders dank je voor die liefde die ik voel Zonder jou kan ik niet leven zonder jou gaat alles mis want door jou heb ik geleerd wat echte liefde is Wat ik denk en wat ik voel deel ik met iedereen maar het mooiste wat ik voel van binnen is voor…