Alle inzendingen over wintertijd

Maar dit jaar moeten we al vanaf 25 oktober aan de wintertijd. Donkerder kan deze periode niet beginnen. Misschien dat daarom de kerstspullen in de winkels nu al weer opduiken en de brievenbus uitpuilt met schreeuwerig en kleurrrijk papier vol overbodige producten. Enig lichtpuntje is voor sommigen een komend feest op 31 oktober.…

Vandaag neemt Vader Tijd ons in de maling: Hij heeft voor ons gejakker en gezwoeg Uiteindelijk toch echt geen tijd genoeg, Maar soms gaat hij één uur lang op herhaling. Eén keer per jaar, vannacht van drie tot twee, Gaan wij met onze tijd niet langer mee.…

Twee keer per jaar krijgen we een nationale jetlag opgelegd, zijn alle bioritmes van slag, en beginnen de slaapproblemen weer. Niet alleen voor kinderen die soms wekenlang niet kunnen slapen of hun bed niet uit kunnen komen, maar ook voor vele volwassenen. Het wordt hoog tijd dat de zogenaamde 'zomertijd' een keer wordt afgeschaft.…

Er zijn tevens een aantal geluiden te horen van mensen die wel van de tijdverschuivingen af willen, maar juist de wintertijd willen afschaffen. Die vinden de lange zomeravonden zo fijn. Maar ze vergeten dat het in de ochtend dan dus één uur en 40 minuten langer donker is dan dat voor ons bioritme goed is.…

De zucht was als een briesje De wind een grenzeloos land Bellende wintervlokjes Vloeiden van mijn hand Over de heuvelende donsjes Vlokte een veertje vrij Vrij, wilde zwevend worden Zwevend over de vallei De vleugels vingen samen Het gezang in de koude nacht De noten opgedragen Aan de winter die op mij wacht…

Het extra uur door het ingaan van de wintertijd gaat teniet door de tijd die het kost om alle klokken een uur terug te zetten.…

Wintertijd... Wedstrijd! Hartslag... Armslag... Schaatsslag! Tienden van seconden... Ritme gevonden... Nog twee ronden! Overwinnen? Tacktiek verzinnen? Opnieuw beginnen?…

Orgasme der natuur mutaties van plant, dier en mensen- rijk, als zend- apparatuur in ontvangen golven energieën, ontkleedt het natuurlijk libido in wintertijd bedolven!…

Sluiper sloeg toe, geen genade in harde wintertijd, honger gestild. Cupido voorgoed gevallen.…

de herfst verkleurt de wereld van zomertijd naar wintertijd alle tinten zijn aanwezig kleurig van uitbundigheid. maar de herfst van jouw leven is alleen een "schijn"-palet een warboel van indrukken samen op een schilderij gezet.…

ik heb de dagkalender weggegooid weken waren al verscheurd wat in maanden was gebeurd leeft als herinnering is opgetekend in een rol behang van meterslang met warme kleuren die nu mijn kamer sieren dit jaar was veel te vieren lente groende in verbloemen zomer bundigde zich uit en een lange herfst vruchtte tot ver in de wintertijd…

Gezien in wintertijd.…

Woonwijk van Feodosia aan de zwarte zee, wintertijd.…

rechte voren van het veld in schrale wind In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid met stappen in het gaan van doen naar ledigheid Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep van de aarde, het rijpend, ruisend graan en de zee die regen baart, hagel en sneeuw in de wintertijd…

De dagedampen daalden diep en dampten onder donkeren stolp benauwend, onweerstaanbaar sterk het strevend, stijgend wezen weg in langen loomen winterslaap Nu heft het rijzend licht des daags den dampen duidelijk voelbaar op beschijnt opnieuw de breede baan bedolven onder duisternis den langen looden wintertijd De schitt’ring van het lichte…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter Heerst wintertijd over het land. De bodem prijkt met wit geschitter. De maagre boom staat zwart verbrand. De onzaalge boom schudt zwarte kraaien Onwillig over 't witte land: Een groot penseel dat onheiltekens waaien laat over het geduldig land. Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.…

licht volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit wellende druppels stillen in helderheid door ijzige zuchten van vorstelijk sluipen gevangen en smachtend zich te vloeien tot wilde stromen uit knellende boeien om als voedend nectar weg te druipen uit de kille greep van de prille wintertijd…

voordat de wekker de stilte verstoort drukt hij het off-knopje naar beneden slaat de dekens terug voeten betreden de kille vloer het ochtendlicht gloort nog niet wintertijd hult in schemerduister wat tastbaar is op weg naar het toilet met lege blaas trap af luikjes opengezet ter opfrissing even hoort hij gefluister van wind en dakgoot smeert…

Lichte aanzetten van kleine blaadjes sieren de bomen aan mijn venster en vogels komen terug na de wintertijd. Over vijf maanden is het een jaar na ons afscheid...…

Nee, zou móeten worden want weet je: ik heb toch wel zo’n hekel aan die zomer- en wintertijd-klok! Dat gedoe van die klokken verzetten, daar gaat het me niet eens om (behalve de man die er 300 heeft dan en de beiaardiers die de kerkklokken moeten doen dus) nee, het draait me om dat hele uur!…

kijkt ze rond `t verdorde en vergeelde blad doet haar vermoeden dat de zomer reeds is afgerond zacht hoort ze het lispelend fluist'ren van het verdorde en vergeelde blad alsof het geen zin meer had het laat seizoen nog op te luisteren wel erg vroeg donkert nu de dag staat laat de morgen op dan, rillend het besef de klok is al op wintertijd…

Het is een dorp Niet ver van hier Een boerendorp Aan een rivier Het is niet groot En vrij obscuur Maar 't heeft een naam En een bestuur Er is een school Een harmonie Een bankfiliaal Een kerk of drie Een communist Een zonderling En zelfs een zang- vereniging Nu is 't er stil 't Is wintertijd Er heerst de griep En knorrigheid…

In herfsttijd: je hebt je vruchten weer geschonken ik heb ze voor je opgeraapt op een sierlijk schaaltje laten lonken wel zó dat ze niet zijn weggekaapt In wintertijd: je hebt je bladeren laten zweven fors heeft de kou roofbouw gepleegd en ik heb stilletjes weggegeven jouw blad - tranend bijeengeveegd en daar sta jij, o trotse boom de…

Wat droefheid, wat verdriet, wat leed komt mij nog aan, In dees mijn wintertijd, die haast zou zijn gedaan! Wanneer ik overdenk èn ’tgeen ik was vóór dezen, En wat ik, tot mijn smaad, moet tegenwoordig wezen; Wanneer ik mij bezie in dees mijn hoogste nood, Mijn lijden is te zwaar, mijn ongeluk te groot.…

Niks aan de hand maak ik mezelf dan wijs, straks komt de wintertijd en dan heb ik weer een paar weken licht. Kan ik weer even vooruit tot het onvermijdelijk toch weer donker is als ik naar m’n werk ga. Maar dan zijn we alweer bijna bij de kortste dag. Zo hou ik mezelf op de been. ’s Middags is het wat lastiger.…

Toch doe ik het, in het extra uurtje wintertijd. En ik heb mijn octrooi veilig gesteld, dus conccurrenten op de markt hebben het nakijken. Ik geef toe het is een niche-markt waarin ik mij begeven heb, maar het is ook een groeimarkt. En dat is zeker want dat heb ik de afgelopen week gemerkt. Hoe heet het gat in de markt dat ik gevonden heb?…

Het stilistisch vormgegeven vervolg op volleerde verveling lijkt logisch wanneer ik ontwaak in wintertijd Het liefst lig ik roerloos te wachten tot de mist optrekt en de geur van stuifmeel zich door mijn grot verspreidt We wachten zonder de behoefte eens na te bespreken Het schrift is voor denkers het rijk van de leken Slapend droom ik iedere…

Het werd stil in het woud En wel tienmaal zo koud, Want de wintertijd kwam. En intussen Hing maar steeds aan zijn tak, Op zijn dode gemak, Die mijnheer, tot verbazing der mussen. En de winter vlood heen, Want de lente verscheen, Om opnieuw voor de zomer te wijken.…

Met door de wintertijd één uur extra om narratief bezig te zijn!…