Alle inzendingen

Waar ik in de trein nog wel even aan moet wennen zijn de andere reizigers. De man die op de bank tegenover me zat, leek sprekend op een jonge, maar nu wijlen, Donald Sutherland. U kent hem vast als de schurk uit The Hunger Games. Dezelfde lichtblauwe priemende ogen, dunne lippen en een kort grijs baardje. Sinds zijn rol in de film ‘Don’t look now‘…

Ik zit op de bank. Ik kijk naar de televisie. Ik zie een grafiek. Een rood lijntje dat omhoog kruipt als een hongerige slang. De media hebben weer een nieuwe hobby gevonden. Een nieuwe manier om ons, het trillende gepeupel in de rijtjeshuizen, de gordijnen dicht te laten trekken. ​ Het Hantavirus. ​ Het klinkt als een vergeten personage uit een…

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas. Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn…

Opnieuw, maar allerminst voor de eerste keer, voerde mijn bescheiden wandeling me over de Schouwburgpromenade, geenszins het oord van een - helaas altijd denkbeeldig gebleven - groot geluk. Nu in de ban van de grootscheepse reconstructie en renovatie van onze oude stad die zoiets alleszins heeft verdiend. Aan mijn linkerzijde dus vandaag de metalen…

In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden. --------------------------------------------------------------------------------------- De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen…

IK ontving een mooie kaart met beterschapswensen in verband met mijn ziekte die in feite geen ziekte is maar een klein, uiterst geneeslijk ongemak, een luttel ongerief of euvel. De kaart toont een forse, groene breedbekkikker die als in een onstuitbaar en grenzeloos verlangen reikt naar een fragiel, onbereikbaar insect. Symboliseert een en ander…

“Wat?” zeg ik. Hij grijnst. Ik kijk naar het kuiltje in zijn wang. “Volgens mij zit jij net mijn thee op te drinken.” Even daarvoor had ik hem uit bed getrommeld. “Kom eruit, je thee staat klaar.” Aan tafel moet ik, midden in mijn betoog, gedachteloos het glas naar mijn lippen hebben gebracht. In de supermarkt wil ik mijn boodschappen scannen…

Hij wordt vroeg wakker. Naast hem ligt zijn vrouw op haar zij, haar knieën opgetrokken. Hij kleedt zich aan en loopt het vakantiepark uit. Het gras is wit van dauw. Er hangt een geur van nat zand en dennennaalden. In de verte roept een vogel. Bij de receptie staat een bord met folders over klompenpaden en schaapskooien. Hij slaat het pad richting…

Israël heeft de gele lijn, die stond voor de cartografische weergave van de waanzin van Trump zijn `board of peace' een even grillige opvolger gegeven met de oranje lijn. Je weet zo langzamerhand niet meer waaraan je toe bent als Palestijn met al die lijnen. Wat je wél weet is dat het overschrijden ervan kan gebeuren zonder dat je er erg in hebt en…

'Oma past niet in ons huis', zei mijn zoontje vroeger. Hij vond haar 'vies' en dat ik zijn moeder niet meer was in aanwezigheid van mijn narcistische moeder. Nog voor de tijd dat ik het narcisme ontdekte, noemde hij haar een psychopaat. Alsof ze magische krachten bezat die mij betoverden... 'Alleen al door er te zijn veroorzaakt een psychopaat…

In het Kasteel van Bolland op de Rue des Doyards 54 in Bolland zit gravin Angeline van Eynatten gespannen te wachten. Net als een Indiaan op oorlogspad heeft zij haar gezicht met oorlogskleuren geverfd. Het ziet er heel angstaanjagend uit. Zij weet dat zij gerust kan blijven wachten, want haar doelwit kan ieder moment naderen. Zij heeft haar kruisboog…

Bij de landelijk bekende drogist - die zoveel reclame maakt met de frase of slogan die inmiddels zeer verveelt en aan slijtage onderhevig is, - treft men achter in de winkel, opgesteld tegen een wand, speeltjes en boekwerkjes aan die me heel geschikt lijken voor het driejarige kind, gehuisvest in het lichaam van een volwassen, achtenzestigjarige volwassen…

Mam hij moet zaterdag bij jou voetballen, kom je ook? Dat was de vraag die m’n dochter stelde en ik zei: als ik op tijd klaar ben, kom ik erheen….nee, de hele wedstrijd heb ik niet gezien, dat haalden we niet maar toen we aankwamen waren ze net aan de 2e helft begonnen en stonden ze voor met 3-1 , ik riep m’n kleinzoon gedag ( hij is de allerbeste…

Op de maan groeien geen bananen. Er zijn mensen die naar de maan willen en dat is begrijpelijk, want hij staat daar maar in de lucht, vol, halfvol, een sikkeltje. Soms wel en soms niet en altijd stil. Niet muisstil, stiller nog. Zo stil als de ruimte want de ruimte is stil omdat er geen geluid kan zijn. Zo hoort het ook. Minder dan muisstil is maanstil…

Het bestaan van onze Tilburgse zwembaden aan de Ringbaan Oost behoort sinds lange jaren tot het verleden. In feite waren er drie baden waarover nog tot op de huidige dag vele oudere Tilburgers reppen en waaraan zij goede herinneringen bewaren. Er was een meisjes- en een jongensbad en welhaast ten overvloede ook nog een binnenbad. Uiterlijk werd het…

Jij bent geboren als Fiona Apple McAfee-Maggart op 13 september 1977 in New York City. Jouw ouders zijn de zangeres Diane McAfee en de acteur/schrijver/schilder Brandon (Roscoe) Maggart. Jouw oma was de danseres Millicent Green en jouw opa de bigbandzanger Johnny McAfee. Jouw zus Amber Maude is op 24 februari 1975 geboren en zij is cabaretzangeres.…

“Het is belachelijk dat er steeds meer mensen zich als deskundig voordoen, terwijl ze dat helemaal niet zijn!” De stem van de in het rood geklede Anita klonk hard en duidelijk in de kroeg waar Bjarne was, omdat hij een date had met een jongeman uit Almere. Bjarne zag onmiddellijk dat het Anita was, maar de kroeg was groot genoeg om haar zonder al te…

Ja hoor, een gewoon apparaat waar je een filterzakje in doet - en naar gelang het aantal kopjes of bekers - net wat je wilt - zet je dus koffie! Gewone filterkoffie die destijds gezet werd met een ketel kokend water. Kijk: dat hoeft niet meer omdat er dus koffiezetapparaten zijn?! Heerlijke dingen die je met of zonder toeters en bellen aan kon schaffen…

Ons mooie Brabant kent een prachtige feeërieke en uitgestrekte natuur en vele meren en plassen waar het aangenaam vertoeven is. Te midden van de Oisterwijkse vennen en bossen nam het Staalbergven zeker en met recht een bijzondere plaats in. Daar fietste ik eens met een vriendin op de waterfiets op de watervlakte. Muggen dansten hun dans om ons heen…

Het idee dat er een vastomlijnd zelf zou bestaan, is als een schaduw die we al sinds onze eerste ademhaling achterna lopen - een contour die ons houvast lijkt te bieden maar verdwijnt zodra we haar werkelijk willen aanraken. Wat wij "ik " noemen, blijkt bij elke aandachtige blik een beweging te zijn, een stroom van indrukken, herinneringen en verlangens…

Bij wielerwedstrijden (b.v. de Giro) vinden steeds vaker steeds zwaardere ongelukken plaats. Oorzaken zijn o.a. de grotere snelheid van de moderne fietsen, de verkeerstechnische wegversmallingen en verkeersdrempels, de betere conditie van de renners, het 'oortje' (waardoor de focus minder op het wegdek is gericht), de toenemende financiële belangen…

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar. Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt. Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen. ‘Nee!’ Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan. De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait…

(voor Józef Czechowicz (1903 - 1939)) Jij bent geboren op 15 maart 1903 in Lublin. Jouw ouders waren Pawel Czechowicz en Malgorzata Sulka. Jij was hun vierde kind. In jouw jeugd woonde jij in de kelder op de Kapucynskastraat 3, achter het Hotel Victoria, met o.a. een kapperssalon, een kantoorboekhandel, St.Adalbert's boekwinkel, een banketbakkerswinkel…

Ik had op een vierpersoons bank een plekje bij het raam gekozen, in de rijrichting. Dat is een optimistische positie. Je kunt zien wat er aankomt en je blik is voortdurend op de toekomst gericht. Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij…

¨Meneer¨ zeg ik dan gewoonlijk, haast aarzelend, vleiend en op hulpbehoevende toon tegen een van die jongemannen die in een van die zaken die hun gigantische assortiment voor de verkoop breed wensen uit te stallen. De heren studenten of scholieren zijn dan meestal doende met vakkenvullen, opstapelen of andere onduidelijke werkzaamheden. ¨Meneer¨,…

28 april 2026. De heenmatch in de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint Germain en Bayern München werd een onvervalst spektakelstuk dat navenant eindigde op 5-4. Een wervelend voetbalduel tussen 2 ploegen die met open vizier speelden en zodoende aantrekkelijk, aanvallend voetbal tentoonspreidden. Ver weg was de spelbrekende foutenlast…

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde niet op hun geklop. De politie forceerde de voordeur.…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

De Russische luchtaanvallen op de Oekraïense gebouwen en bewoners (gisteren meer dan 25 dodelijke slachtoffers) lijken geen redelijk doel te dienen. Ze lijken op wanhoopsdaden die het echec van deze waardeloze oorlog moeten verbloemen. Helaas laat Trump weinig of niets van zich horen om deze barbaarse bombardementen te veroordelen. Integendeel: hij…

Hector Servranckx noemt zichzelf graaf Hector van Oudenaarde van het Kasteel van la Royère. Hij verschanst zich sinds enkele maanden in de kasteelruïne, terwijl het kasteel in zijn verbeelding nog steeds intact is. Hij wordt in Néchin geduld, zoals men vroeger de dorpsgek op waarde schatte. Er zijn genoeg mensen in Néchin die hem van voedsel voorzien…