Alle inzendingen

Weer eens ging de zon ten onder in de nevels van een grijze dag

De stille stoet allang voorbij, een stukje aarde is weggegeven. Triest blijft het getreurgetij op stenen zuilen neergeschreven. Kruisen op het koude kerkhof, chrysanthemen op de graszoden mensen denken nu aan de doden aan pijn, lijden, as en stof Een akker als tranenaarde van tijd en d...

......, niet bekend met het oeuvre van de winnaar maar zelf al jaren genoemd als kanshebber, zei voor de NCRV-radio dat de toekenning van de Nobelprijs aan Pamuk meer politiek dan literair van betekenis is.

Costa del Sol dikke pens rock -‘n- roll Mercedes Benz wetlookgel boxershort vrijgezel autosport bruin verbrand tweepersoonsbed voetbalkrant satékroket cd Jan Smit RTL 4 kunstgebit Amstel bier internetdate one-night stand angstzweet impotent

Door de kieren van het overgordijn Glijden zonnestralen binnen Fel verlichtend alles onthullend Brengt herinnering van de nacht Ontwaakt zie ik het eerst Jouw achtergelaten boodschap Drie hangers en wat kleding Ongeordend verspreid over de vloer IJlings verberg ik mijn hoofd Onder het b...

zijn het roemers, zwangere naalddragende takken de bladeren in de kruinen van deze wilde kastanje de dagen onthaasten zich steeds zo dubbelgevouwen voel ook jij het verharen van de struiken het verkleuren van nerven in koperen tuinen voel ook jij de rust de stilte hand in hand daar ‘t s...

Ik ben op handen en voeten vergaderd, volwassen als een baby, volwassen als een aap. In deze houding wordt alles onwezenlijk. Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast: andermans armen en andermans romp schieten daarboven jagend voorbij. Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht. Zo vliegt de da...

Ik ben mijn eigen duivelsbrood Een spijs vol verlokkingen van de dood Gemengd met niet vervulde eigenliefde En bittere begeerte die mij griefde Verlaten door mijn wrede God die mij slechts lijden bood Heb ik mij zelve opgevangen Om mij met levenstekens te behangen

in het oosten kipt de zon de koele nacht over de muur klimt in de ladder van de bomen strooit bladgoud in de kruinen het is windstil de vogels mediteren er is nu sprake van migreren

Dagelijks lezen en schrijven over de geschiedenis van het dagelijks lezen en schrijven is jezelf voortdurend tegenkomen.

je streelt leven in de boom koestert groen en vlijt ze loom langs takken die je buigt en met een zachte ruis sluit je de zomer bladert met geritsel door de kroon. dolt en tolt en draait de gele kant naar rood en dwarrelt neer op bergen dood je wist het trillen van de zon blaast ...

Lydia zuchtte. Geen gemakkelijk thema voor volgende week, van haar AA-groep: het zich bewust maken en formuleren van persoonlijke valkuilen – van alle situaties in het leven die iemand naar dat eerste glas zou doen grijpen, onherroepelijk gevolgd door het tweede. En zo de neerwaartse spiraal voor ...

Een autochtone worm te Naarden betreurde het verlies aan waarden: "Mijn grond", tierde hij vastberaden, "wemelt van ongeno- no- maden!" En zo ontstond in die oude stad een grondig wormen- en madendebat. --------------------------------------- Met dank aan Kees Stip, Het Grote Beestenfee...

Treinend door nevelsierend Nederland Heb ik vele koeien en schapen afgelegd Slurpend scherp ziend naar buiten kijkend Verken ik de wisselende treintrajecten kant De trein massaal is superindividueel Verlies me in de massa als geen een Vergeet totaal mijn eigen werkelijkheid Hoewel levend on...

Nederlandse kinderen leren Grieks en Latijn - dode talen. Verspilling. Ze kunnen beter Chinees leren. In dezelfde tijd dat je Grieks en Latijn leert, kun je ongeveer 3000 karakters leren: genoeg Chinees om de krant te kunnen lezen.

Waar komen al die ballen toch vandaan? Er is hier toch geen golfbaan in de buurt! Wie heeft die ballen hier naartoe gestuurd? Ze komen dus waarschijnlijk van de maan! Die Koreaanse bom heeft, naar verwacht, Een wereldwijde golf teweeg gebracht.

kijk hoe ik hier nu zit te wachten mij voed met tot zolang oeverloos overloop hondsmoe van het er doorheen zitten sta ik dan toch maar langzaam op vreemd er gebeurt niets en toch beweeg ik hemel en aarde

en ineens was ze daar tussen de nevel door kroop ze tevoorschijn we hadden haar gezocht zagen al wat bleek bij de gedachte dat ze vermist zou zijn oogverblindend viel ze met een dartele duik dwars door het raam scheen haar licht over de leemte en drapeerde zich uitgelaten in on...

Handen klappen vrouwentongen in schel geluid het feest buiten in volle gang binnen ligt een meisjeskind bang vertrokken van pijn geschenken worden aangevoerd gedachten slaan op hol zal voor dit kind een nieuwe morgen zijn?

Magere Hein gaf mij zijn koude hand en sprak: Kom even bij me staan Hou jij mijn zeis heel even vast 'k Heb nog een lange weg te gaan Hoe zijn mijn kansen? zei ik stoer Heb ik bij jou nog wat krediet Of ligt de dood reeds op de loer En weet ik het alleen nog niet. Toen lachte hij mij v...

Een rode vlek laat in oktober de roos bloeit wat vermoeid de vorst liet haar nog ongemoeid een wonder tussen `t blad van koper wat glazig oogt haar rood tussen het verdorde en vergeelde blad alsof het reeds was gevat in koude handen van de dood verwonderd kijkt ze rond `t verdorde en v...

Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind...

Ze hebben haar beroofd. Wanneer is niet bekend. Wie het was evenmin, of waar hij heenging met de buit. Niemand die wist wat het was, het geroofde, dus opsporen was onbegonnen werk. Hij had een stukje genomen en kwam later terug. Voor nog een stukje, een heel kleintje maar. En zij voelde zich een be...

Mag ik u een kijkje geven in het treurige bestaan van ambtenaar Wal, werkzaam bij de Sociale Dienst van de gemeente Ridderkerk? Ieder jaar wordt een prijs toegekend aan “De Jonge Ambtenaar van het jaar”. De heer Wal nomineer ik graag voor de titel “Klootzak van de eeuw”. Hij heeft een bijsta...

Ik keek in de diepte, Verdwaalde erin. Hapte naar adem, En kwam niet meer terug. Alles vervaagde, Ik dacht nergens meer aan. Alleen hoe heerlijk het voelde, Om zo de weg kwijt te zijn. Ik voelde de zoete dingen, Verdriet kende ik niet meer. Ik had toen moeten weten, Dat dit alles maar...

We zochten en dolden, holden als gasten op het net. Overal waar we kwamen, was wat te beleven, te geven. We dachten, dat is het leven. Rustten uit op gedachten van anderen. Sprongen met woorden van letter naar letter, proefden emoties, spuugden gal, schopten trapten naar iedere bal. Geen rege...

Er wordt niet mee gelachen in Japan en de Chinezen zijn ook niet tevree. Korea lanceert een raket of twee, Amerika ziet er maar bleekjes van. Door zo met vliegertjes te jongleren begint al de rest te panikeren.

Wat zou ik graag wat mooie woorden vinden om jou te groeten die ik niet echt ken; wat zou ik graag je hart aan 't mijne binden maar zonder je te maken wie ik ben; maar ach, de woorden moeten telkens wijken en andere talen spreek ik niet; hoe kan ik wat zo stil leeft laten blijken als ik toc...

ik zie haar kijken in een plasma van verlangen of haar oorbellen uitdagend genoeg afhangen of haar oogcontact pregnant genoeg de lading dekt of die haarlok op haar voorhoofd charmant genoeg de aandacht trekt of haar lip en kin subtiel genoeg begeerte wekt

de straten gaan verloren bedekken zich in kleurig goud laten tijd in herfst verkleuren zoveel moois en toch vertrouwd ik staar naar buiten kijk in jeugd en ideaal kijk naar morgens die nog komen die er zijn in waar ik sta alles voelt naar nieuw verlangen ademloos verstopt geluk in ee...