Alle inzendingen

jij droomt nu in mijn open veld van bomen en struiken zo heb je mij verteld en ogen geopend als luiken naar het verlichte donker waar de grond nog voelt als draagbaar van gras het laat je voelen zo de mens is bedoeld daar waar rust doet zwijgen en stiltes naar je neigen bind ik de r...

De slaap ontwijkt in deze lichte tijden. De schemering verdiept tot donkerblauw, En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw Reeds als een rook de hemel overglijden. Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust? Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*? Valt er een schaduw binnen v...

Mijn ene oog bekeek schuin geluk door rijkdom Mijn andere kijker zag er dwars doorheen en kende

In Nijmegen krijg ik als wandelaar De kans mijn loopvermogen uit te testen Ik zet m’n beentje voor, m’n allerbeste En geef niet om de hitte of een blaar. Geen gladiolen op de laatste dag: Maar toch een bosje bloemen - op m’n graf. ------------------------------------------------ ...

Alle mensen zijn gelijk, ook al lijkt dat er niet altijd op. Nee, integendeel, er zit wel duidelijk verschil tussen. Je hebt kleine mensen, grote mensen, vriendelijke mensen, wijze mensen en alles wat daar de tegenhanger van is. Mensen hebben allemaal als overeenkomst dat men gelooft in zijn ...

De kracht van de herhaling is gelijk aan een spastische paling.

Oh, moeder, wat was ik vroeger gelukkig. Maar ik had het niet in de gaten.

dat na jaren winteren eens de lente zal beginnen een heerlijk cliché laat het maar zomeren ik houd van dromen hun realiteit zal ooit wel komen verlangens en mogelijkheden worden nooit met ratio bestreden het is vrijheid die je kiest gebondenheid Natuurlijk ook Jean-Paul en zijn S...

op het gevaar af niet te worden ik prik in vlees zonder begrip in de kop is er geen kip geen haan die naar mij kraait

Er zijn mensen die mij voor asociaal verslijten, want ik rook. Alsof het niet asociaal is dat ik, elke keer als ik zo'n longdrijvertje opsteek, eraan herinnerd word wat mij en mijn omgeving te wachten staat. En dat, louter en alleen, omdat ik verslaafd ben, daar kan ik toch ook niets aan doen?! W...

“Een tegenligger ! Méér naar rechts ! Pas op! Kijk uit! Een bocht ! Je rijdt te hard !” Ik snauw die woorden bits en bitter tot mijn vrouw, ’t is onterecht, ik wéét het, maar ik tob. Het maakt niet uit: Alp, Pyrenee, Vogees; zij rijdt perfect, maar ik heb hoogtevrees.

De plannen tot invoering van een beurzenstelsel voor promovendi getuigen van een schromelijk gebrek aan waardering voor deze beroepsgroep en een onderschatting van de waarde van hun werk voor het functioneren van universiteiten op het terrein van zowel onderzoek als onderwijs.

Van Dam tot Heuvel Van Duin tot Afsluitdijk. En nog hoor ik je denken dat het niet kan zijn. "Het kan niet zijn." Vandaag peins ik over romantiek en weet dat ik je niet kan lijmen zonder dat je eerst gebroken bent; zonder dat je liefde kent en zo tracht ik wat slap te rijmen. Hoorde...

Ik hoor nu nog de zee en zie haar golven ontstaan en in een beweging voor verre tijden blijven bestaan Ik voel nu nog het zand dat door de zee wordt gekust en straks door de wind in gladgestreken slaap is gesust Ik ruik nu nog het zout en deze zon op mijn huid en de kijkende lucht va...

bijna onzichtbaar in het riet hoor ik een late karekiet hier wacht het hooi in stilte op de ruiven een koekoek in de iep roept onophoudend de dag sluit van zelf zijn oog de maan schuift in de nacht zonder betoog er sluipt wat mist tussen de bomen bij valavond vind ik een nest vo...

Een wolkenvuist beukt de horizon bloedrood de avond valt op het canvas van de zee en in Arnemuiden slaat de klok nèt te laat.

Ze wordt hevig door Hendrik begeerd. Hij bespringt 'r, doch doet 't verkeerd en belandt zo terstond met een smak op de grond. O, wat heeft-ie z'n piemel bezeerd! Gravin van Tenwesten tot Oosten komt vaak om patiënten te troosten met bloemen in vazen en cocktails in glazen om op hun gezon...

diepte keek afgrijzend leeg de afgrond in zwaar vallen en afglijden naar was de klim nog balancerend blaas me weg laat me maar afgaan zo dat niemand me ziet blaas me op kan ik jullie verlaten in deeltjes verdriet blaas alles maar af ik ga

het geweld laait weer op met Allah op de achtergrond men strijdt in naam van het geloof vertel me, wie reikt wie de lont Hezbollah versus Israël kan deze zomer nog heter ? beide partijen helemaal geschift hoeveel haar is Allah beter ? geen haar op mijn hoofd die God of Allah hierin be...

de wereld is vreemd ik woon erin de mensheid nog vreemder ik blijf erin

ik weet niet ik weet niet wat of wie ik weet niet of ik ben ben ik een slordig silhouet bestaand uit louter vegen haastig schimmig opgezet moet ik in contouren leven? in zo'n vaag gegeven kan een hart niet kloppen help mij help mij worden tot een beeld geef mij kleur en dichting ...

Vermoeid naar huis gaan, Wat je thuis niet is. Huilend in slaap vallen in je bed Dat warm en beslapen is. Je ogen dik bij ontwaken van de dag Is dit nu alles wat ik mag. Mijn koffers pakken en ga weg. Zijn mijn woorden nu gezegd? Of zijn ze verzwegen. zoals het verdriet in dit ...

Een prachtboek van Hector Malot. Remy heette de jongen die heel veel meemaakte en toch na een enorme omzwerving weer bij zijn moeder terecht kwam. Ik heb toen ik jong was heel erg genoten van dit boek. Er gebeurt daadwerkelijk veel in een mensenleven. Soms is het heel leuk om te zien hoe de aflo...

Vervoerd naar verten door een schuit uit China Een tot de kiel verroeste brik, bejaard Met vuurwerk hopend op behouden vaart Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’) Als nautisch lifter was het mij veel waard Al stuiterde ik als een ballerina Op zee en tropenkoorts en van de kina Zo’n a...

Al jaren wordt mijn vader stukken ouder Al twintig jaar ruimt hij de zolder op Maar altijd hield hij die alerte kop En iedereen kon bouwen op zijn schouder We hingen uit het raam bij elke stop Hij nam me mee op reis in alle treinen En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen We zagen steden,...

Hoe jaren verdwenen na enkele woorden ‘iets’ ‘iemand anders’ -------------------------- verlorenwoorden.web-log.nl

Met al die aantrekkelijke ongevallenverzekeringen van vandaag de dag kan een mens zich geen natuurlijke dood meer permitteren.

De kat viel van de trappe, Mijn vader verkoopt aardappe- Len en uien.

Er was eens een muisje in mooi Amsterdam Dat zat in een molen heel stiekem verscholen Hij dacht bij zichzelf: wat is het toch fijn Een muis in een molen in Mokum te zijn. Refrein: Ik zag een muis! Waar? Daar op de trap Waar op...

Geworpen in een zee van geuren, van licht dat anders is dan thuis, van vreemde namen, klanken, kleuren, van andere woorden,... straks naar huis. Wat heb ik heimwee naar `t vertrouwde, naar koele lucht en zomerblauw, maar zal ook daar de zon zo branden dat ik er echt niet meer van hou? La...