Alle inzendingen

80481 resultaten.

Sorteren op:

De onmacht van Michelangelo

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De wind neemt happen van het gras. Iemand legt bloemen op een onbemand graf. Een wit kind wuift met een wijde arm en begint stil te zingen. Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en v...

Waagemaker onversaagd zei ik waagemaker.

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het was op een van die nachten, een van die nachten met tonnen woestijnzand het zwaard aardegericht ver en diep zand hapte. Op een van die nachten dat bij iedere wending ledematen en zeilen dansten, de maan gewoon onbewogen buiten aan de hemel stond. En bij iedere wending ik al...

doorluchtige

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
nu zeggen dat je van niemand bent een beetje van de zon de maan en sterrenbeelden minder van de mensen die je kent, want tja daar hoor ik bij als jouw lichaam over golven springt drijven blijft, dobbert op zwaartekracht lichter dan soortgelijk gewicht van water

jij bent mijn paspoort

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
vandaag waait ook de wind uit een verkeerde hoek zit alles tegen en in de regen voelt mijn vel niet goed ik wil die spanning breken door alles te vergeten schilder dus een lief tafereel onbewust gebruik ik te veel geel haat mezelf nog het meest omdat de uitweg die ik spon met dra...

Levend begraven

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Om me heen een hoge muur Gewapend beton er boven op Altijd lachen, zonder vuur Mijn wereld staat op zijn kop Steeds stoot ik op onbegrip De ganse dag speel ik toneel Mijn leven is een videoclip Heel onecht voor ’t merendeel Mensen zoeken zelf vertier Hier bij ons in het café Denken ...

Feed back

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik ken mijzelve nauwelijks niet Wie wil uit mijn gedichten Mijn karaktertrekken lichten Of wat hij nog meer van me ziet Wie heeft de moed mij eerlijk te verkonden Aan welke aardse regels ik mij voel gebonden Ook al besef ik dat zelve zelden niet Maar springt het er waarlijk uit Het raads...

Drenthe

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Bentegras en heidestruiken De geur van zand ruiken De adder helemaal opgerold Genieten leuk hier buiten Kraaien kraaien bij het bos Ik vlei mij neer op het mos Ik hoef niet op rijm te dichten Maar nu voel ik mij lichter De meeuwen krijsen rond Maken de herrie bont Je hoort geen vogel f...

wisgedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 0
Gezien de slechte financiële staat waarin veel voetbalclubs verkeren zou een "Return on Service"-analyse bij het vaststellen van de salarissen van de spelers geen kwaad kunnen.

schaduwloos

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
ze smijt woorden in bomen waar grijpgrage takken ze vermalen in een monsterlijk ballet schraapt glanzend marmer graaft groeven diep tot het nagelbed duisternis in de zon moet onder
jandeb23 juni 2006Lees meer >

Stil verlangen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De leeftijd verstrijkt maar soms wil je door omstandigheden even terug naar kindertijd stiekem zieker simuleren warme handen van moeder genezen strelend door jouw haar langs je rode wangen en pa onbetwist de sterkste liefste man kus op linkerwang kindertijd stil verlangen.

vooral doorgaan

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
vooropgesteld dat ik morgen aan een wederopstanding toe ben laat ik u weten dat het wederom niks was, slaap lekker
Fred23 juni 2006Lees meer >

brood en spelen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
een halve melkplaat, gesneden en een half donkerbruin, vermoed ik ook gesneden, vandaag voedde ik mijn kind het beleg deed er niet toe het brood was nodig om te kunnen spelen wonderbaarlijk
Fred23 juni 2006Lees meer >

Opwaaiend vuil

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het meisje staat als het centrum van een grote stad tussen het opwaaiend vuil Park in de avond slaapt de roes uit van een orgiastische familiedag De wind leidt de patatbakjes naar de vrouw met de dode ogen Roekeloos nestelt de mayonaise zich in het lange golvende haar Mussen strijken op...

Nieuw

verhaal
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.840
Een sprookje De man heeft de heuvel beklommen. Hij staat nu op de top met zijn aangezicht naar het noorden, waar hij vandaan komt. Hij wil terug naar zijn geboortegrond, maar kan niet. Hij gaat zitten en ziet het onbevlekte landschap. Ziet hoe hij gevormd werd in de streek van melk en honing. De ...

GEDWONGEN KEUZE

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het Bijbels Openluchtmuseum kiest een bijdetijdse naam: Orientalis. De bisschop vindt dat dat toch niet normaal is, omdat het zijn identiteit verliest. Intussen, in het Heilig Land, besluit men nu te kiezen voor de Rode Ruit.

Vernietigend

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik houd mijn handen tegen de jouwe aard jou met mij, in stille verbondenheid ik zie het koord van jouw leven de lijn tussen goed en slecht, iedere dag voorzichtige stappen, om het lot niet te tarten En toch, als het even kan, een zijstap maar nooit terug, nooit heel en altijd minder dan de...
Renate22 juni 2006Lees meer >

Aan zonzijde

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De dag kleurt rood - bloedrood avondzon draagt sporen en waar haar stralen gaten branden schitteren sterren aan andere zijde de hemel vervaagt grijs tot zwart ik dacht dat het andersom zou gaan niet jij, maar ik
Renate22 juni 2006Lees meer >

toestand

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
mijn gedachten broeden in meerkoet's takkennest gruwelijk metalen kleppersnavel bij mij achter waar tijd en water rimpelloos groen uit slaan waar ik mijzelf in de stilstand voeg zie dat pluisjes blaadjes kroosjes wel degelijk tergend traag richting rechts drijven je wordt belazerd als...

Sluierbewolking

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
mistflarden ontnemen mij het zicht op het morgenrood verduisteren de dag vertroebelen het licht stappen worden onzeker op de tast zoek ik de weg maar hoe navigeer ik zonder houvast angst hangt als een grijze nevel in mijn binnenste ik kan hem niet uitademen de kilte bouwt een nest va...

Groen II

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Steeds als zij lacht lacht mijn zijn Steeds als zij spreekt hoor ik liefde Steeds als zij kijkt zie ik het groen van mijn ziel in haar ogen weerspiegelen Steeds als zij kust proef ik hemelvruchten Steeds als ik haar lichaam zie huil ik groen onervaren Steeds als ik bij haar ben haar in ...

winterjas

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
vader ging uit zonder jas ik riep nog na hoe koud het was maar hij ging weg in korte mouwen in zijn mooiste hemd, de marineblauwe en de wind woei en de vliet bevroor eerder dan het jaar daarvoor de hoest kwam en liet hem niet alleen hing droog en koortsig om hem heen hing aan de balken v...
erik22 juni 2006Lees meer >

de heide

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
op de heide, zo nabij een schrale boom kijk ik omhoog en zie in schuivende witte lagen van een zacht blauw decor roepende vleugels om aandacht vragen ik zwaai gewillig ze weten dat ik ze hoor hier op nog onbegraasd gras staat mijn wereld stil dit is wat ik wil toeven op een luchtig kom...

Maan

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
's nachts in mijn verstijfd bestaan is hij mijn enige bron van hoop en licht hij houdt de balans in evenwicht en roept telkens weer mijn naam hij wil mij met zijn schijnen beschermen tegen sombere gedachten die ontstaan in duistere nachten mij in mijzelf laten verdwijnen hij beschermt ...

tot steen gebakken kou

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
je keek om de hoek versprong waarin wij als gevangen leefden ik zag je perspectief ineens had ik je weer uitbundig lief wij zijn de dans ontsprongen werden uit elkaar gedrongen plaatsten muren die bescherming zongen met tot steen gebakken kou gestapeld met berouw i...

capuccino

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
comme d'habitude capuccino deux vraag ik de ober een dubbele klik de percolator bromt een tikje tegenzinnig de chocolade smelt het snelst met hete melk je roert ietwat ontroerd in donkere ogen je nipt heel even aan de room verzonken in een droom je kijkt me aan van uit het...
delius22 juni 2006Lees meer >

wisgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 0
De inwoners waren anders tegen me. Iets van de goddelijkheid van de schijven, die zij de bijnaam blauwe tijgers gaven, was op mij overgegaan, maar zij wisten ook dat ik schuldig was aan de ontwijding van de top.

oorsprong

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
een baan van licht en golven worden zilver - schubben van een vis er is sprake van ruisen regelmaat en oorsprong zl 040606

Het stolt een keer

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
het zijn de onnozele ik-momenten zoals mijn gewetenloos nu waarin de smaak van oud bloed nabijt in het diepdroevig geheim ranzig opspeelt als bedorven lust ik kan je de handen open laten zien die de grote man te slapen hebben gelegd onder de slangentong van een moeras maar wie geloof...

SENTIMENTELE POËZIJ

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Duizendtallen oceanen Zijn in 't eindloos wereldmeer Van mijn bittre weemoedstranen Slechts een droppel en niets meer. Honderdduizend eksterogen Doen de zwerver minder smart, Dan het branden van mijn ogen, En het smachten van mijn hart. Tachtig uitgevaste leeuwen Om het leger der hijë...

Dijkbewaking

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Nog verder draag ik mijn verleden het weelderige riet in waar de mandjes groeien bruinverpakte gorzen de wacht houden over elke doodgeboren lentemorgen en vroege klanken stroomopwaarts de eerste zon ontmoeten Een rapsodie in tegenlicht bewaakt de ijle dijken in de laaghangende kilte tre...
Meer laden...