Alle inzendingen

ik hoor het lied van knoppen die nu openbarsten vogels die snel uit hun ei verkassen om kleur en geur te voelen van de lente in het land geef mij de hand en dans een nieuw begin van leven winter is voorbij en zomerwarmte hangt op plaatsen die al veel te lang zijn stil gebl...

Nu barst er in Egypte weer een bom Omtrent het aantal doden en gewonden Zijn heel wat speculaties rond gezonden Maar daar gaat het uiteindelijk niet om In plaats en aantal is wel vaak verschil Maar altijd maakt het mij weer even stil

als ik in het donker van de nacht in de diepte van mijn hart in het duister van mijn denken mijn dromen kwijtraak heb ik niets meer dan het donker van de nacht de diepte van mijn hart en het duister van mijn denken heb ik niets meer dat ik kwijtraak

druk maar niet meer op mijn deurbel vul mijn fles maar niet meer vanuit mijn doorgezakte stoel stap ik uit de kringloop van leven breekbaar als glas ben ik een mens in de volle maan neem ik afscheid misschien niet doodnormaal maar mijn leven op dood spoor voor mij hoeft...

Na de glaasjes, vergezeld van worsthandjes op egelprikkers, klimt de roosvisite onder veel rokkabaal in de engelenkast, waarop de tegelfantast heeft geschilderd: 'Tatortcriminelen'. Maar geen moord is nog gepleegd. Toch komt inspecteur Inspecteur in zijn Moldau het dorp binnen rijden. Hij is all...

Dichten is nieuwe namen geven, is roepen, vechten met de taal en erin zwemmen als in helder water, is onverwacht een nieuw verhaal. Dichten is woorden vinden voor het altijd eendere heimwee, voor de liefde, het vertrouwen en de haat, voor geloof, hartstocht en wat zich niet zeggen laat. ...

ik herken de zachte melodie in elke zin die je in inkt gedrenkt tot pastel laat verzachten alsof je de letters in minne doopt voor ze met voelsprietende precisie elegant bevallen op mijn netvlies ik proef de innerlijke klankkleur van een vibrerende intonatie die mijn sluimering aanwakke...

een langgerekte vijver plooit zich minzaam in het park te midden van oeroude bomen trots op hun massieve kracht een houten brugje spant zich ingetogen door het heimwee en wat oude dromen tot rust en milde troost gekomen vindt in de spiegeling wat mededogen wat eenden glijden schadeloos o...

een schreeuw wenkte mij hartverscheurend dichtbij verdriet stapte opzij vallende tranen langs mij ik verdween rust scheen te blijven en wenkte wenkte terug de stilte schreeuw ik

de hagen om de tuinen ontnemen bijna elk gezicht de poort gaat automatisch dicht buitenshuis is het gras gazon het oogt kunstmatig groener zonder onkruid selectiever de struiken omsluiten meer privaat de bloemen bloeien exclusiever de hoge wilgen hangen dieper binnenshuis brandt het l...

Beste mevrouw de makelaar, Ik wilde u bij deze ontzettend bedanken voor alle moeite die u heeft genomen om onze open-huis-dag tot een succes te maken. Ruim van tevoren heeft u ons netjes vijf infomapjes voor de bezoekers toegezonden. Dat u ons eerst de onjuiste heeft toegezonden, hebben we u verg...

een groene gloed grijpt om zich heen zonlicht schenkt een nieuw tapijt takken, schuchter gras en drassig veen hebben de geboorte opnieuw te leen ook mij raakt het voorjaar de huid telkens denk ik vooraf schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid als de winter voortgaat in koude draf ...

Ik zal u niet beminnen, Gij, die in vreê gewaad Voorbij mijn torve* zinnen Langs-heen mijn leven gaat. Ik zie uw rústige ogen, En 'k weet hoe goéd ge zijt: úw tederheid, gebogen Over mijn eenzaamheid. En 'k heb u niets verborgen Van blijheid, drift en leed, En hoe uw plegend zorg...

In het begin spraken wij geen enkele taal en onze verhouding was ideaal. Na twee jaar konden wij elkaar verstaan, wij spraken tenslotte zonder moeilijkheden en daarom kregen wij niets dan moeilijkheden.

Bovenaan de dijk zit het leven rustig wachtend op wat komen gaat de groene bank geeft geen krimp biedt plaats aan herinneringen maar wijkt niet meer voor gewicht over zijn schouder kijk ik mee en door jarenogen ziet alles er schielijk heel anders uit rimpels tekenen hoofdstuk na hoofdstu...

De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem dit is de zon tussen de aarde en de ijlte breek baan, trillende wereld van libellenvleugels ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen, breek baan in mij die in dit lan...

Als zij toch plotseling eens anders zou besluiten dan donderde en stormde het dan ging zij echt door roeien en door ruiten was geen ijs haar nog te glad geen aal te glibberig Beleid en niks van iets als bibberig geen olifant was haar te sterk zij stelde paal en perk De luie donders in het ...

April druppeltjes hangend aan magnolia fris lenteparfum

Er gaan geruchten dat Amerika Iran gaat binnenvallen. Omdat Iran Kernenergie heeft en dat kan niet. Dat is alleen voorbehouden aan de Amerikanen. Binnenkort zal het dus wel losbarsten. Dan trekken Wild Bill Bush en Lord Onblairnul met hun legers de grenzen van Iran over om dood en verderf te zaai...

ik vouw zonnestralen tot bloemen die bloeien strik ze met prismatisch licht zodat naast de vorm ook de duizenden kleuren je gaan boeien warmte leg ik in het donkerrode hart waar de siënna brandt en oker vlamt tot in de kelken met fris groengeel penseel ik zacht de buitenkan...

Van het gepiepel van burger en ambtenaar Was de burgemeester akelig moe Hij besloot ik ga gezwind naar huis toe Van al die macht en onmacht wordt ik naar Op weg naar huis zag hij voor het roodverlichte raam Een huiveringwekkende mooie volle deerne staan Ze wenkte hem vriendelijk en bleef lok...

Nederlandse dagbladen zijn te groot van formaat om gemakkelijk te kunnen lezen.

Wie voor het zingen niet de kerk uit wil Die mag nu veilig vrijen, mits besmet Pas als je aids hebt dan doe je het mét Ga voor die tijd dus onbeschermd van bil Want je raakt pas echt in hoger sferen Van veilig vrijen tijdens het creperen

Er is weer helderheid van witblauwe luchten wolken als luchtkastelen tere bloesems gekoesterd door de zon terugkerend leven een palet van zachte tinten bij zonsondergang over een vergroenende wereld verhoogt verre vogelmuziek op de achtergrond de feeststemming

uit de dakkapel op de dijk zag ik rook heet die zomer mijn gang was naar vuur vlammetjes likten de luifels van de veiling walmende tongen spiegelden op het water nimmer zag men water zo branden

Tijd voor wassen, woordenstroom gestoord door bloemist aan de deur bos voor de buurvrouw kadobonnen in dichtersbrij - een laag blijft dichtbij het uur afbreken voor K. een gele denkhoed, emmers vol liefde, handen en armen - meer heb ik niet te bieden, plus ongenoemde eigen ervaring ...

het zachtgele lamplicht tekent een cirkel rond haar vergrijsd gezicht werpt lange schaduwen over de tafel waaraan zij zit het boek der boeken open lispelt ze gebeden een hand onder haar hoofd eenzaam maar geborgen in het laatste uurtje schemeren voor dan toch de nacht begint

Een eersterangs schrijver is een schrijver die verdwenen is in zijn werk.

Als hij mij een hand geeft, kleedt hij mijn vingers uit. Toch verlang ik zo naar dit contact met mijn huid. Als hij met een vinger de split van mijn vingers beroert, word ik rood en voel ik mijn schoot. Wij glimlachen, het doet ons goed. Is het wel, als het moet? Maar ik geef toe en doe, e...

daar staat ze bijna naakt met enkel mijn witte hemd aan komt ze dichter bij me staan haar kraag omhoog haar mouwen opgerold haar lange, slanke benen veroorzaken vuur tot in mijn tenen daar staat ze hoe ze naar me kijkt bijna ontvlammend veel sprekend en verlangend het witte hemd ...