Alle inzendingen

In het donker wist ik niet wie je was, hoewel je geuren voelde een trillen in de lucht een beven van de grond. Bij het raam leken de sterren te bewegen aan het firmament opende de deur in kamerjas handen op de rand wachtte ik buiten. Uit de schaduwen van het donker lekte licht, maakte g...

op het esnaaps veer ei taag heen en reew

Papa, er hangt een vreemde mevrouw hoog in de pijnboom van de achtertuin zij sprak zo strak en oogt lichtblauw Papa, buurvrouw heeft het gras gemaaid ze hebben witte kippen en konijnen ik heb ze gisteren nog zacht geaaid Papa, vanmiddag is er groot feest voor Kees met allemaal lekkere din...

je draait je om ik om je heen en vang de lach van maan voor jou de zon alleen je ogen lezen onbegrip kijken door mijn transparante ik in ongekende verten je lach brak af ik zag dat jij een ander nu je warme aandacht gaf ik firmament geen nieuwe sterren in het zich...

Eens. Misschien in 3006 Zal ooit voor eeuwig Vrede vloeien. Stromen van 't Ene continent, Europa, naar 't Volgende. Dat deel van de Wereld op zijn beurt doet zijn Best, zo goed hij kan. Ooit. Wie weet, in 2106 Worden mensen wijs en wakker Wrijven ogen. Lezen meer Heldere blikken. Blau...

De hemel heeft een eregast ontvangen De Heer zegt: “Gerard! Eindelijk, kom binnen! Hier is een jongenskoor om te beminnen En vrijdag zal daar iemand voor je hangen.” Hij was al jaren dood, de echte Reve Maar hij is opgestaan, en ziet: hij leve!

Van de grote drie zijn er twee nu dood, “Heroes don’t come easy”. Vanavond is ‘t een van de avonden waarop mijn tijd zinloos wordt gedood. “De avonden” zijn gisteren gestorven, om onsterfelijk te zijn. In toekomst en hiernamaals zijn zij niet voor niets gestorven. In de doka...

In januari sprong mijn hart op lente, binnen een maand was die voorbij; sneeuwklokjes einde maart moesten mij troosten april nu wil grijs en kil, de tuin en ik vragen ons af: wat brengt mei? ---***--- Binnenboel Raam voor raam wis ik jouw adem en je teksten uit het vuil wa...

hoe het kan dat jij zonder een woord mij in jouw schaduw zet me doet luisteren naar de melodie van het blad dat net genoeg wind vangt om ruisend te zijn ja, ik wil hier wel zitten het geruis opluisteren

hoe was het ook al weer eenzaam wantrouwig iedereen die zegt dat ze maar eens moet zeggen in 's hemelsnaam wie ze dan wel vertrouwt dat is pas de ware griezel wat zeg ik de laatste griezel alsof er iemand op deez aard zou zijn die ze meer zou kunnen vertrouwen dan zichzelf di...

Mythologieën hebben met de uiterste levensvragen te maken, in laatste instantie met de vraag naar leven en dood en naar de zingeving van het tijdelijke bestaan dat ons op aarde gegund is.

Al de schoolbanken van de studiezaal van het Vrij Instituut Stella Maris waren op de “Dag der Poëzie” bezet. De scholieren en hun ouders - met moeite - hadden erin plaats genomen. De responsabele lerares riep met regelmaat een leerling of een ouder op om hun gekozen stukje voor te lezen. Ja, oo...

“Hoe ouder, hoe gekker”, wordt wel eens gezegd. Ik geef toe: voor sommige mensen gaat dat op. Niet voor iedereen. Er is ook nog een spreekwoord dat zegt: “het verstand komt met de jaren”. En daar zit ook wat in, al geldt het ook weer niet voor iedereen. Geldt het voor mijzelf? Ik put in elk ...

Gij die alles weet en alles begrijpt, ook waar Uw zoon geen tijd voor heeft en geen geduld, tot U, lieve Moeder, zing ik dit lied: van U gekomen, keer ik tot U terug. Moge het niet te lang duren voordat ik weer bij U ben.

Je wolkt en drijft over, van passie en luchtigheid; het ijle niets bezwangerd van je hele anatomie bevalt me elke dag weer iets meer. Feromonen, ziltig zweet, de zachte hardheid van je lijf, bevangen zonder dat je het weet, mijn zinnen, buiten kijf. Steeds vaker in mijn dromen, bidt nac...

Bij vlagen ruist zacht in den lande wind buigt en wuift fier het gras, zuchten takken berustend de naderende storm als bloemkoolwolken zich enorm oprichten ijskristallen heen en weer flitsen uiteindelijk zwichten, voor de kracht van te zwaar. Door gestaag felle regen kreunen en buigen do...

onbeschreven bekijk jij gevoelloos stuk geruit papier de aanslag van mijn pen of ik nog iets schrijven wil de aarzeling is korter dan de pijnscheut door mijn hart bij het denken aan even terug de woorden bleven stromen het krast niet meer zo diep het verhalen van het wedervaren de ste...

Ik haalde de brief weer uit mijn jas alwaar de naam van 't restaurant op geschreven was Mijn hart bonkte in mijn keel " Ristorante Vigo Salvatore " de muziek was luid en klonk ceremonieel Nieuwsgierigheid duwde mijn voeten naar voren liep op de ingang af kon hierdoor de klassieke ...

Mijn hart vol van verrukking verraadt mijzelf door mijn gezichtsuitdrukking De warmte die door m'n lijf raast gevoel van passie kan het niet geloven haast Dat 'n gedicht mij zo raken kan draai ik rondjes in de kamer wie zal mij ooit geloven dan Betoverd door vele woorden van we...

Zachtjes glijdt er een brief in de bus hij ruikt zelfs lekker lijkt heel bijzonder dus Met zorg haal ik de brief eruit loop dan de kamer in zink op de bank lekker onderuit Lees ik mijn eigen adres hardop 't is heel mooi geschreven zegel van Bea d'r op Geen afzender staat er op d...

het leven los van draad geen speld in die hooiberg het licht en donker in een verschrompeling de precisie vast geklonterd bengelend aan de buitenkant van de hemelrand wentelend in een raadselachtig spel maar ik… klop met mijn knokkels op jouw tere huid gewichtl...

Er zijn financiële adviseurs, die handiger zijn dan goochelaars; zij weten geld weg te goochelen zonder het terug te geven.

ik zag je kop die verlandschappelijkt inzichtelijk je hele leven in water vloeit je blik, uiteindelijk heb je om hem gegeven herken markant je stem in dubbelfocus ik de andere man die maagd Maria speelde jij bond zo het verleden dat toekomst nooit meer kon je Worstel...

Onbedwingbaar klimt het groen tot de toppen van de takken, overal stuwt het nu voort en geen mens kan dit hanteren... Groen en groen en nog eens groen, waarom rijmt dit toch op zoen? Is er liefde achter alles, is er leven overal? O, ik weet geen antwoord te verzinnen, poog alleen maar...

Kwistig begon de valse vierendeler Vieren aan de gedichten toe te kennen Om de dichters averechts te verwennen En werd daardoor een grote gemene deler Door zijn schuld met tienen in te lossen Kan hij zich van zelfkwelling verlossen

Wat is de dageraad? vroeg Winnifred mijn tuinkabouter die niet bestaat en bleek van het huilen is omdat hij niet bestaat Een groeistuip is de dageraad kijk maar naar de statistieken van dag tot dag groeit alles aan ons uit tot een monsterkalebas op een veel te kleine fruitschaal Eind...

Daar is een fijn gekwetter in de lucht Van vele vogelkelen, Mij blijft dit lichte vogelengerucht Alwaar ik ga, omspelen. Het is het tjilpend lief geluid, Het fijn gepiep van mussen, 't Is nu en dan met ver gefluit Een merelstem daartussen. Het is het zacht en blij gekweel ...

Niets te verwachten, niets te hopen: er rest mij niets dan duisternis en Dood. Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt, U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.

geloof mij als ik spreek over mijn gelopen ronde denk maar dat het helen is van een open wonde wees niet bang wanneer mijn blik stagneert als mijn weg doodlopend is en mijn fakkel nog spaarzaam walmt in een verloren nis nog eenmaal zal ik mijn bruid aanschouwen als zij ...

telkens als wij samen zitten ik met een glaasje wijn zij altijd met haar watertje dan heb ik ergens het gevoel dat wij een paartje zijn neen, ik weet het wel wij vallen niet op vrouwen en dus niet op elkaar maar als het wel zo was dan viel ik vast op haar de vonken in haar ogen de fel...