Alle inzendingen

niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de dag kent momenten van onzichtbare schaduwen gevoed door gevoelens van verkrachte woorden zij overvallen soms mijn gemoed, zomaar, zonder ...

Het zijn niet de stampende laarzen, de mantels gedrenkt in het bloed, de machten die mensen verbazen, het grote betoog dat het doet, maar 't licht van de wenkende sterren, het kleine verhaal van de moed, een Kind dat hier komt van zo verre en dat ons in eenvoud begroet.

je schilderde al op papier een kleurtje hier daar een schaduw voor accenten in letters kleurde je momenten de warme vormen van je hart illustreerde je vaak heel apart soms was er geel van woede het rode streepje van je haat dat paars werd in je ogenkwaad overging in g...

geen tekst kan jou belichamen, omdat je zelden louter letterlijk stopt. Of soms in punten je rust niet bij komma's, of soms figuurlijk ben je in woorden vacuum verpakt omdat je dan langer vers blijft ik zie je graag, je gaten gedicht maar wanneer - want langzaam onthul je de...

De eland nadert langzaamaan ons land Hij rukt op via onze oosterburen Het zal zo´n tien tot honderd jaar gaan duren Dan keert hij bij ons weder onderhand Opdat wij weten dat wij nimmer wisten Hoe wij de eland hier zo node misten

Een vrouw voor het raam. Ze tuurt naar de horizon. Zij gelooft haar man. 22-12-2005

jouw verbitterde blik snijdt dwars door mijn zere hart je draait je een laatste keer om maar ik kijk niet meer het doek is gevallen de vuurpijl is verschoten de donderslag niet geslaagd het lontje van mijn hart... ik kon je zo moeilijk aankijken en verbied me nu het omkijken maar ik ma...

dwaalde in gezichten ogen die me misten zag strakke monden die woorden sisten omdat ze alles wisten een hand die streelde ik vond de aandacht fijn zij had dat in de gaten wilde me verlaten alleen kon ik niet zijn ik zag haar vlinder in een gouden vlucht de walging is gebleven...

Grote golven overspoelen Geestelijk geloof Het is oorlog in mijn hoofd Door, en door, en door Oorverdovend rot gehoor Zwermen stemmen zweven Ruziënd, roekeloos, radeloos Dolend door mijn hoofd Stemmen sissen 's avonds laat Je gaat verliezen, veel te vaak Schaterende, schorre schreeuwen ...

Ik zit op mijn kamer achter mijn bureau en er gaan beelden door me heen, als een film die wordt afgespeelt. Ik denk veel na over de smsjes die we elkaar hebben gestuurd en wat het eigenlijk te weeg brengt. Mijn conclusie over of sms-sex veilig is: absoluut niet! Of je het nou met een bekende of on...

onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het angelus laat horen hij is een roepende over de winterse velden kijkt statig uit zonder dat men hem nog hoort of ziet als hemelse bruid hij draagt slechts een stenen verleden en echoënde psalmen naar verl...

Een witte deken vers getekend met levendige sporen in stilte vervagend door vallend ijs Elk geluid als zachte echo’s hoorbaar ver gedragen door koude wind Mistig valt de nacht in rust

Zonder kou zal mijn pen niet schaatsen Zonder warmte blijft het een puntdicht. Gedachten bij vreemde tijden en fraaie plaatsen. Zonder dat het kabbelt naar enig evenwicht. Deze stroming maakte het nog verdachter. Het was zelfs dubieus voordat het bevroor. Er zat geen behoorlijk metrum achter...

Als mijn vingers de jouwe imiteren Ze strelend, als vanzelf proberen Me op te winden, gek te maken M'n gevoeligste plekjes aan te raken Mijn ogen gesloten om jou te dromen Lijkt mijn hart, te overstromen Raak ik mezelf precies daar aan Waar jij dat heerlijk hebt gedaan Als 'k de on...

pijnlijk om te lezen de stilte van: het weten scherven in het gras vuistjes, die nooit vergeten hij groet : Gluckauf menige kool gedolven zijn treffende zondagspraatjes als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het ...

Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog. En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden, -maar sluit afkerig 't werend oog. Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren, en harde plooien, van een spot-lach ...

regenbui stort zich elke dag steevast kurkdroog de krant op de mat

spinrag om het hoofd slakken kraken op het pad de krant stipt op tijd

heden zoveel jaar na dato versteen ik het beeld van mijn vader houw de lagen van zijn persoon tracht zijn wezen te plaatsen in een menselijk kader een postuur van ruimtelijke omvang gevoed door smakelijkheden een zuivere inborst gevormd door haast verborgen verleden gaven deze...

Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar; de sneeuw valt als een wazig wit gordijn, de witte vlokken vallen echt ontelbaar, en maken zo de wereld kristallijn. De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar, en kreukelen de deken van satijn. Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar, en hou...

Ik zit gevangen tussen hoge muren, en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn. Ik zit ontredderd voor mij uit te turen, volledig aan het eind van mijn Latijn. Het is ontzettend moeilijk te verduren, omdat ze door mijzelf gemetseld zijn, gemetseld in de niet te tellen uren, de niet te tellen...

Wat zit er in het Kerstpakket een heerlijk flesje wijn paté ragout een tafelkleed een vleespakket wat fijn een doos met kaarsen zelfs een kandelaar bonbons en zoutjes mooi voor elkaar écht... voor elkaar? nou ja eh..zoiets voorbij onze deur leven mensen met niets.

Rust omsluit je geeft je lichaam glans Bleek in het donker dat niet schijnt en toch onthult Dit is alles wat je bent uitgespreid in naakte stilte Een eeuwigdurend kort moment vervuld voor altijd van jouw droom.

ik sta tussen verre groene wanden daarachter paarse golven ik hoor niets dan de wind fluisteren in de eeuwige bomen onder de wijde hemel duizend eeuwen geleden deden stormen en zand hier in ijzige koude een spel zwevend in ruimte en tijd voel ik de levenskracht ik ben deel van ...

Wordt daar op één been zo'n beetje gedanst in het bos zonder partner nog wel? Dat springt er maar twijgdun op los: zeegroene elf met sierlijke vorkjes van takken! De wortels? Zijn afgeroofd rot of gewoonweg als delicatesse de pan in gehakt. En vlijmscherpe gaffels zoethout vol all...

Handelingen zijn gebalanceerd wanneer beredeneerd kan worden dat ze niet alleen verstandig, maar ook haalbaar en niet onzinnig zijn.

Er rent een muis door mijn kamer. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hem een sprintje door de keuken trekken. Mijn kat ziet hem ook maar geheel tegen zijn gewoonte in, blijft hij zitten waar hij zit. Wijd opengesperde ogen, trillende snorharen en een dikke staart. Dat is alle actie waartoe hij te bewe...

verloren gaat mijn stem in deze koude wereld waar de damp van mijn adem tegen de spiegel aanslaat tranen wandelen rustig het pad der wangen af voordat het tikken van de klok mij vraagt of het wel goed met me gaat stilte fluistert in eenzame nachten waar zelfs jij in dromen verdwijn...

ik heb de stal op de stoep gezet os en de ezel aan de kinderboerderij gegeven en mijn schaapjes geteld ik had ze op het droge maar sommige moesten er toch aan geloven ze zijn al besteld om het offerfeest te vieren als held ik geloof nu in groen en niet in de religies van ...

een gefiguurzaagde kerststal schaapjes Maria de kribbe zeven sterren het Kindeke Jesus de herders drie Wijzen van ’t Oosten allemaal in triplex Joseph zat los bovenop met twijgjes mijn pappie gemaakt laatste jaar voor ik geboren werd het stro op de grond echt - kwam uit de varkenssc...