Alle inzendingen

ik hield teveel van jou en had je uit mijn hoofd verdrongen ik had je diep in mijn gedachten weggestopt en het raakt me nog het meest hoe ik mezelf zo - al die jaren - heb gefopt want je bent er nog; je bent nooit weg geweest ergens - in een hoekje van mijn geest - zat jij heel stil verborgen ...

Assisi tussen okergele muren koestert het stadje zich in de luwte van een wonderlijk verleden huizen en kerken, straten en pleinen verhalen over een heilige die hier nog altijd leeft ik volg zijn spoor, adem zijn geest dans en zing een lied van vreugde

“Karma is een goddelijke boekhouding” God bemoeit Zich echt niet Met onze straffen en waarderen, Met al die vreugde en verdriet, Met al het eren en een oneer. Hij heeft die taak eens opgelegd Op de harde schouders van Karma. Ken maar jezelf is er gezegd, En al de rest is telkens Dh...

spreek mij niet van vertrouwen kijk maar: ver en trouw hussel en plak dat dan moet ik dan alles uitleggen in liefde en vriendschap is alles geoorloofd haha wie sprak die zin ook weer weet jij het nog of raak je gewoon de weg weer even kwijt zoals al eerder gebeurde toen ik heel ev...

Ik mag nu niet doodgaan, want ik wil de rest van m'n leven van je houden. Mocht m'n hart kunnen spreken, het zou jouw naam spellen. Ik wil je nu zien, zo meteen, straks, binnenkort, vanavond, op zekere dag,altijd. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik je lichaam ken, uit m'n hoofd en op alle ande...

Haar stem verloren wanneer handen bekoren klinkt een vrolijke noot krachtig als herboren.

De geur van september en gras vers gemaaid, een helder herdenken van mensen en doen: met weemoed vermengd en met wijsjes van toen we nog kinderen waren, en dromen gezaaid. Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan, we voelen de nacht al, de heldere maan, en weten: straks zullen de ste...

Toevallig zwerf ik langs de Dender, weemoed zonk in de vallei. De wind blies in op de stroom, tekende rimpels op het water, ruiste in de vallei. Het gouden maïsveld wuifde “ik ben rijp”, ook de wind blies nu ’n weemoedig lied, terwijl dacht ’k aan al het jeugdplezier, dat ik hier...

Trijn ligt Jan in zijn hoofd bij dagen en bij nachten; Trijn ligt hem op zijn tong, Trijn ligt in zijn gedachten; Trijn ligt hem in zijn weg in ’t slapen altemet; Trijn ligt hem alleszins, behalve in zijn bed.

Ik hou erg van bloemen. Crocus en pinksterroos – Zijn grandioos, Hortensia en lupine Klinken als mandoline, Lelietje-van-dalen en boterbloem Ze krijgen verdiend hun roem, Lelie en alpenroos Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos, Pensee en vergeet-me-niet, Papaver en aconiet, ...

Altijd weer zingt zij in de kruin Rechtop krom gevallen of schuin Tergend fluisterend vals en schril Doet lover sterven en maant tot pril Wortels verankerd in noeste grond Klauwen zij met vergroeide aders Basten ruw doorstaan rauw getij Vals belaagd door stormende daders Zingt daar nie...

Hij stuurde haar geluiden op een glimmende cd het kon haar wel bekoren en ze zong hard mee het klonk als muziek in de oren Hij stuurde haar bloemen met lintjes en een strik het zou haar doen ontluiken emotie in een ogenblik ze kon het zelfs ruiken Hij stuurde haar brieven veel woorden...

Hoe graag zou je nu even de lente willen aanraken, het groen dat fluistert in het vijverwater van dichtersdromen over vlindervluchten, weerspiegelt in je zonnebloem zo zachtjes terug, als wederkerende bloesems, koester je duizend beelden in één gloed weerkaatst je legt ze teder ne...

Zo blauw de lucht en toch zoveel mensen met vragen; wat hebben sommigen een zware last te dragen... maar mensen hollen door en lopen plompverloren alsof ze niet en nooit van levensvragen horen, maar plots die knal, dat oorverdovend zwijgen, en dan staat alles stil, telt nog alleen de lief...

Mijn hart bloedt Verscheurd door verdriet In mezelf, woede woedt Tot recht geschiedt Ik moet schuld bekennen Dat ik jouw last niet verlichten kan Verdriet temmen… Een gebroken man Niets helpt, niets baadt Woorden betekenen niet Alles schaadt Bedwongen door verdriet Ik doe wat ik ...

Luister naar Bos hoe hij vloekt over jaren van oppressie Een man van het volk een vriendelijke donderwolk van media en regressie Hij lijkt zich temidden van ons te begeven zwaait tierend met zijn oppositiestaf Maar ik vraag me steeds vaker af wie heeft nou zijn speech geschreven? D...

onbestemd verlangen drijft mij tot een zin schepen laat ik branden mijn god, waar zwem ik in als ik hierop tracht te lopen ga ik aan het kruis een diepte staat mij open wellicht is daar mijn thuis

Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op d...

Verloren tussen woorden dwaal ik als zilverwezen door het diepe donker van de nacht op zoek naar dromen in de hersenspinsels van jouw gevoel reis ik oneindig streel ik de verloren stemmen van gedachten met liefde in mijn hart voorbij de tijd van klokslag twaalf zal ik wachten o...

Minister Hoogervorst uw politieke foto sierde onze krant. Ja, ja, excuses natuurlijk, zo werkt het in dit land! U wist natuurlijk niet dat u in beeld was.... Dat is nou echte politiek en dat maakt de burgers ziek!

Land van kroket en kaas van bistroos, boerenkool en sjuu met ossenhaas, waar muren eten geven, waar pils zo flets en klein is, waar gastronomen sneven, en Trijntje aan de wijn is. O Vaderland! O Nederland! O nee, nee, nee, nee, Nederland! Nee. Land waar het hele volk de taal van Sje...

in de oorsprong van uw eigen werkt u pro deo precies net als pro deo advocaat uw zakken worden gevuld door’t proletariaat

de marge, mijn wereld ook al ben ik zelfvoldaan, zijlijn volgeschreven ik kan maar niet voldoen krijg het er maar niet ingewreven het geeft niet, hoor ik modder aan en ga door waar een ander blijft staan

Langzaam glijdt ze over het witte vlak met bijzondere souplesse. Geeft zich volledig ongegeneerd noem het rafinesse. Tekens, letters voor menig oog voelbaar en gericht. De nacht valt in als lichten doven is geschreven mijn gedicht.

drie tot vier inkepingen aan beide zijden, lichtjes inzouten limoensap en rietsuiker, zuurzoet ligt een vette vis in zelfgemaakte marinade ik wens bovenmodaal smakelijk eten zelf houd ik het bij spekreepjes van de Lidl gelukkig in de aanbieding

Naar de dealer voor een wagen? Achterhaald. Naar de winkel, 'neem een wagentje'? Passé. Breng je auto van de cardiscounter mee En je lijstje heb je al on line bepaald En in de laatste kilometers richting thuis Langs de drive-in makelaar voor een nieuw huis

Menstrueren doen zoogdieren al sinds het ontstaan van haar soort. Intrigerende factor daarin is hoe vrouwen daar al die eeuwen mee zijn omgegaan. Wat ik ermee bedoel, is de praktische kant van het ongemak daarbij. De reden dat ik mij dat afvroeg, is dat ik in de supermarkt stond met een mandje vo...

Aangekomen op een punt dat vooruitkijken niet kan En omkijken naar evenmin Daarbij komt nog het gevoel Het heeft geen zin Verweren heeft geen zin Ik sta weer eens stil en heb de tijd te verduren Ik tel seconden en de klok schraapt de uren bijelkaar Ik slaap te veel en doe te weinig En i...

Er nadert een paar. De zeewind kapt hetzelfde grijze haar. Ze sloffen netjes in pas ééngeworden door jaren arm in arm gehuld in bijna dezelfde beige jas. Zij loopt wat moeilijk Hij biedt haar steun. Wat is dit mooi, denk ik Terwijl ik, alleen op mijn bank achterover leun.

In mijn jeugdjaren waren er niet zoveel momenten om van te snoepen. Dit bedoel ik letterlijk, want een lekkernij krijgen was er niet vaak bij. Toch was er in die tijd één constante die ik niet vergeten kan. Het was een weerkerend patroon, dagelijks. Ik bezie het nu als de periode waar mijn verleid...