Alle inzendingen

Met felle, ravenzwarte ogen die onbeschrijflijk moois betogen hoorde ze wat verbouwereerd naar wat door mensen werd beweerd. Ze was geboren in het Frans en vader gaf haar alle kans net als haar moeder uit Tahiti: die was in't Engels 'nice & pretty'. De mensen zuidelijk van Zundert vi...

Vandaag moet ik aan Agnes denken. Die besloten wel en verzegelde fontein. Agnes met het lammetje. Ik heb al een minnaar, zei ze, zo mooi dat zelfs zon en maan hem bewonderen. Hoog boven haar groeve schittert zij nu in duizend steentjes uitgelegd: een hemels wezen. Van de weeromstui...

de geest heeft haar schepsels gebroken in de bijbel van toen hebben alleen vaderen gesproken zij dachten gods schip te bevaren op golven die onrust bedaarden vergaten de vrouw in het paren offerden zonen uit een aards paradijs brandden de braamstruik gaven in steen de tafelen ge...

In de blanke lonken van de maan zat ik neergezonken langs de baan en ik schouwde verre met mijn oog schouwde naar een sterre daar omhoog en de sterre beefde en lonkte op mij* ‘t was alsof zij leefde en lonkte zij en ik zelve beefde en lonkte op haar peinzend dat ik leefde nauwelijks...

De thee op bed is letterlijk gelukt Daarna een luchtje, net als vorig jaar Een tekening, de oude hangt nog daar En dan naar zee, kom kinders, ingerukt De file was, net als vandaag, heel lang Alleen nu is het leuker, ben ik bang

Omdat ik alle renners blind vertrouw Die in hun zware tochten door de bergen Bereid zijn om veel van zichzelf te vergen Vind ‘k die verhalen over doping flauw Ik snap ook niet dat renners het nog pikken Ze moeten immers toch al zoveel slikken

de trein kwam aangespoord duizenden zielen aan boord hengelend naar leven op het kruispunt van de dood gaf het wisselsein rood jij hebt je kind overgegeven toen de trein kwam die zijn leven nam bood ik jou mijn boterbrief een slavenring door mijn oor nu ik jou eeuwig toebehoor mijn ...

wij zijn de levende stenen die zich spiegelen in de duizenden doden uit het verleden

De poëzie is er eenvoudig, als het voetbalspel, het kleintje koffie, de Oude Maas en het weerbericht. Zij is een verschijningsvorm als duizend andere, maar toch weer belangrijker dan deze duizenden, omdat zij de enige is, die deze duizenden tezelfder tijd in kort bestek becommentarieert.

hoog in de lucht zie ik je glanzen vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem handen raakten muren voeten klommen geleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd van ...

Even sierlijk doelgericht ter veld gracieus bewegend in opmars Soms onbeholpen vol overgave eerlijk in strijd zonder geldelijk belang

Terug reizend in een lege trein Laat ik mijn gedachten vrij Ik proef nog je zachte tong Van onze zalige vrijpartij… Vannacht was ik van jou Je liefde was zo puur Ik voel nog je vingers Brandend als vuur… Terug reizend in een lege trein Beleef ik opnieuw deze nacht Mijn hele lichaam...

Gekooid gevangen in uren van verwachten verliest de morgen haar eerste adem in het laatste streepje licht waar duister haakt in eenzaamheid schuift de nacht het venster open en sluipen dromen nader zacht toegedekt door een heldere maan omarmd door reeds vermoorde gedachten smoort ...

De vader van gesneuvelden Troont hoog in het Walhalla Toonbeeld van plunderaars Een ziedende krijger Moet naakt op het slagveld staan Koorts en kramp bezweren Zo zaait hij de smeulende twist Ze bijten naar de strot Wadend door pus en bloed Met een bijl die zelden mist Zijn oog is het...

Vertrouw zoals ik jou lief heb geen angstdromen maar denk aan het goede samen zonder ongerief Laat je niet steeds leiden door gedachten welke niet gedeeld willen worden binnen gevoelens van lijden

Een zelf gemaakt kado, een knuffel en een zoen, proficiat met vaderdag, wat zou ik dat graag doen. Zwijgend sta ik bij je graf, en leg een bloemetje neer, het zegt niet wat ik zeggen wil, er is nog zoveel meer. Al is het dan niet tastbaar meer, je bent dichterbij dan ooit, mijn lieve p...

Soms denkt men dat de wereld van de kinderen nauw omlijnd is, niet verder reikt dan de horizon van de dagelijkse hemel. Maar die wereld is even ruim en wijd als die der volwassenen: een afstand voor het kind is niet gelijk aan de onze. Mijlen zijn nog ongeteld. Een zeilboot door kleine hand v...

Hoera, het is weer vaderdag vandaag Het nageslacht is heel vroeg uit de veren Om diepgevroren broodjes te gaan smeren Hun koffie is een aanslag op mijn maag De spullen die ze straks cadeau gaan geven Zijn nu al van mijn saldo afgeschreven

ze spelen op het plein een tent is opgezet de kapél zit op zijn plek en laat de horens schallen de mensen dansen niet alleen een dwaze clown zingt het refrein, jongleert vaag met gekleurde ballen ze kijken maar vinden emoties raar applaudiseren zonder openlijk de handen te bezeren...

Zomaar een plek, waar je jezelf kan zijn Waar zon en wind zich harmonieus verenen En al je zorgen even zijn verdwenen Al lijkt de rust bedriegelijke schijn. De golven breken op de rotsenwand Aan dit Kòrsou heb ik mijn hart verpand

Beter had men indertijd Een stokje voor Van Oldebarnevelt Gestoken, had men Nooit meer over Zijn stokske gesproken.

Mijn droom bedekt met wollen dekens, de nacht vergrijpt zich aan mijn strijd Het lichtloos dreunen van de twijfels, verspreid doorheen een radeloze tijd Het hoorbaar kloppen van mijn polsen, verloochend door een nutteloos bestaan Mijn graf zal de gebreken stelpen, in droom en da...

"De voetballer beval mij eerst: ontkleed je!" Zo zei de danseres, "toen was ik naakt En heeft hij op mijn lichaam hands gemaakt En dwong mij daarna zelfs tot een een-tweetje." Maar onze international Van Persie Heeft vast van dit verhaal zijn eigen versie.

Om vandaag de dag wereldkampioen schaken te worden moet je een op een computer aangesloten androïde zijn.

Mijn kamer, waar ik argeloos Daar straks kwam binnen lopen, Verlangende alleen te zijn, Waar ik mij veilig dacht, Was mij door 't felle manelicht Ontvreemd, dat door het open- geslagen venster binnenkwam Uit klare zomernacht. O, dat gewetenloze licht! Dat rustig lag te slapen Op 't koele...

zon zindert zomer, spat licht druppels, zilvergoud zomaar, zonder zin solosidderschicht kletterklieft luchtgerommel, slaat in als een bom regenzegen raast, lest, laaft drooggevallen land het dondert niet meer

een grauwe morgen haar lichtblauwe rugzakje en een ronde lach

Zij fluiten heden liederen zoals zestig miljoen jaren geleden hun gebrul hartverscheurend diep tot ongekende impact sloeg de wereld omtoverde in asgrauw donker vergetelheid en tijd zich tergend langzaam voortschreed tot overblijfselen bewaard in uit hete asregens voortgekomen grondlag...

Als ik als kind de warmte van de zomer had gekend was ik die in de winter niet verloren Als ik als kind de warmte van een warm huis had gekend had het de rest van mijn leven niet zo hard gevroren...

wat ik wel deed: duiven verjagen de knop van de wasmachine indrukken; terug naar bed verwerken, ophangen onder zomerbomen door naar de boodschappen een ijsje eten, kijken naar mensen met wie ik ook niet zou willen ruilen vlaggetjes kopen voor tegen de duiven en eindelijk Dickinson ...