Alle inzendingen

Daar bloeide 'ns eenmaal Een bloempje op de hei - Het was nog geen lente, Het was nog geen Mei. In 't heel vroeg voorjaar Heb ik het zien staan - Toen ben 'k nog zo zachtjes Daar langsheen gegaan. Maar een mooie morgen Toen was ik zo blij - Toen mocht ik dat bloempje Gaan plu...

Lieverd, zou je heel misschien Een teken kunnen geven? Zodat ik hier op aarde kan zien Hoe het is na het leven? Een roodborstje of vlinder Ik herken jou in geen één Ze geven mij enkel hinder Want hoe prik ik daar doorheen? Gewoon een simpel teken Dat alleen ik herken Wat voelt als e...

je vlijt jezelf voornaam in Frieslands platteland bevroren in het snapshot van de fotograaf als relikwie van het verdroomde leven toen de trots van een vervlogen tijd de mens aan ’t hoofd, de kop zoals de beeldspraak luidt maar nietig toch naast jouw postuur maar ach, een brand gesticht ...

Spelend op straat met je bal in je hand Wachtend op het buurjongetje van de overkant Niet wetend wat je precies te wachten staat En wat er allemaal nog komen gaat Je bal rolt weg, een man pakt hem op Lacht vriendelijk en geeft je een schouderklop Zeg, ik weet ook nog wel een leuk spell...

De zuivere gedachte, puur en klaar, is zelf een wereld van genot. Maar schandelijke overdaad is vaststelling van het vastgestelde: alleen een gek hecht boven op de paal een briefje: einde van de paal. En zondigt daarmee tegen de esthetica, tegen de schoonheid van de gedachte, tegen he...

Het is nagenoeg zaterdagmiddag. Het regent nog niet maar het ziet ernaar uit dat het niet lang meer op zich zal laten wachten. De koude wind raast over het weidse wijkplein. Enkele vrouwen haasten zich nog vlug bij de slager binnen om vervolgens de warme bakker te bezoeken want morgen zondag zijn de...

Het is een heldere najaarsdag in oktober, wanneer ik met mijn laarzen het wad trotseer. De schelpen kraken onder mijn laarzen en de zilte zeelucht dringt mijn neus binnen. Ik geniet van de kleine wonderen die bij eb op de zeebodem verschijnen en de vogels die hun eten komen zoeken. Even doe ik mijn ...

er hangt toekomst in de lucht gesponnen door vandaag een web verleidelijkheid en schone schijn die vlieger gaat weer op duikelt soms of struikelt ik spin met zoete woorden lange koorden tot cocon trek met draden dood uit leven smul heel even spin de gaten dicht en...

Elke keer op Woensdagavond Rond de klok van Kwart voor acht Als ik lig, vol Lustgevoelens Loopt het anders Dan gedacht ‘Dit is niet de Tijd mijn liefje’ Zegt mijn man in Dat geval ‘Nu begint de Voorbeschouwing En daarna de Wedstrijd al’ Barcelona, Bayern München, PSV, ...

Kort in lente Geruisloos stamelde zij hard in eenvoud verward indien het zo moet zijn ontpopt mij nieuwe start Maar de keuze beperkt wordt wreed bedwongen ontzien haar angsten niet ontvouwen opgedrongen Gespreid ondergaat zij sidderend nat verwarmt ervaart haar broze vleugels ve...

Halgeopend zullen rood doorlopen ogen de stilte belichten, voor zij die eigenlijk niet mochten zien. Woorden zullen openen. Langzaam omsluiten zij schimmen in onze dromen. Hierbij onbreekt elk besef van realistisch perspectief. Leegte staart omlaag. Terwijl hij onduidelijke letter...

Ik zie je staan daar op de maan vannacht en weet zonder einde geen begin zonder nacht geen dag straks valt een sterrenregen als klaterend geluk naar beneden

Zoals wij daar lagen met takjes en twijgjes nabij een bosrand zonder vragen het stuifzand dwarrelde vrij Minuten die zich moeiteloos plooiden in een waar geworden droom de ranke grassprieten tooiden het spel zonder rem, zonder toom Een roek kwam en streek neer in het geschilderde licht ...

ik beitel kou in stenen harten als gevangene van mijn geest maar de wens ooit te ontsnappen is nog nooit zo sterk geweest

Aan het einde van het verhaal richtte zij haar strenge blik op ons, en zei plechtig: pas op voor de westerse vrouwen! Een scherpe waarneming: de vrije vrouw is een serieuze aanslag op zowel de tirannie als het geloof. Toeval en vrijheid horen bij elkaar.

Je haar dromend in de zon, onaantastbaar Je ogen diepzeeblauw, intens stralend Je mond met zacht rode vragende lippen Even keek je Even, bijna tastbaar samen.

Als naar Europees verlangen, nou echt onze grondwet werd vervangen? Wie o wie is zo labiel? Verkoopt zijn huid, zijn recht, zijn ziel? Vaderlandsrecht moet zegen vieren. Onze cultuur, onze manieren. Ons recht wordt verkwanseld en verkracht. Je ziet toch wat de euro ons heeft gebracht? Ne...

de kamer lijkt zwaarbewolkt het licht is spaarzaam waar schaduwen lijken te verspringen ik dans over de muren en verdwijn in de vloer van mijn gedachten geen beeld is dromeriger dan kleur gedoopt in inkt het handschrift dat fantaseren heet schilderij in schilderij het beweegt tot acrobat...

Steeds zie ik je voor me Je lieve prachtige gezicht De glimlach om je mond Zelfs met mijn ogen dicht Ik blijf maar van je dromen In de nacht kom je naar mij Dan voel ik me zo gelukkig Voor eventjes heel dichtbij Soms ruik ik opeens je geur De liefde voelt dan zo intens Maar jij bent ec...

Hij viel als zegen uit de hemel sloeg op papier zijn vleugel uit vervolgens zette hij de toon zwijgend, kon niet anders dan zijn vingers late tolken, met stomheid slaand die hem hadden gevonden één zwarte toets te weinig ontbreekt de sleutel nog tot: hoe hij is geworden of wie hij acht...

Ik liep verloren langs het schoolgebouw. Geen kat te zien. Twee oude eiken die elkaar proberen te bereiken al sinds een eeuw of tien. Ze staan getrouw als ik, ontredderd rond te kijken. Aan vroeger denkend en aan honingdauw die naast me zat, haar mond indigoblauw: ze wou geen meter van mijn...

Over de heuvel rent een vrouw, veert op ijswitte sportschoenen. Ze beweegt als een astronaute die het landschap in kaart brengt. De lucht buigt voor haar passen. Ze maakt een tunnel van de wind rekt het uitzicht op en de weg voegt zich vanzelf naar haar gang. Een aanh...

ik zocht wat je verborgen had je ogen straalden een geheim maar in je lach voelde ik altijd het warme bij je zijn je liet in zacht gebaar ontdekken wie je was ik volgde, zag je openen in woorden die ik las liep door je seizoenen wist lente met je zomerzoenen maar oogstte misverstand...

overal geschreven aan de mooiste limerick dichters dichtten hij slim slimmer ick gerijmd Bourtangse stangen prangen op d' gange 't dorp werd 't zat die Bourtangse rijmdwanghe dicht uit blik nieuwe kans als blend van Pickwick

Stil verbloemt zij kleurrijke gedachten langzaam steelt zij haar glimlach terug het was de laatste, zachtjes verpakt voor het open einde

De kunst van relativeren Je eigen pijn verzachten Onvermogen maskeren Problemen ontkrachten De kunst van relativeren Hoe slecht je er ook voor staat Vedriet proberen te reduceren Er is altijd iemand met wie het minder gaat De kunst van relativeren Zeg:"Als je maar gezond bent" De kre...

walsend ongetemd ons weeuwke laag de stem droef haar lied ‘flirtueel echt liefde is er niet’ baltsend onderwijl als spreeuwke schitt’rend in de zonnegloed laaiend helder lichter ‘neuk nooit een dichter zelfs eb is hem nog vloed’ de zeegodin van al ‘t zoute water siert niet m...

Vandaag is er een knuffeldemonstratie Als statement tegen homofoob geweld De tijdgeest lijkt alweer voorbij gesneld Aan ooit zo zwaar bevochten acceptatie De wijzers van de klok gaan toch zo vlug In weerwil van 't behaalde steeds meer terug

Als ik iets formuleer, kom ik tot de ontdekking dat bijna altijd het omgekeerde ook waar is.

Regen legt een vlies over de gevels Weekt de knollen van een sierplant Verduistert de vergeten krant Wekt nieuwe tinten, andere klemtonen Zoals klei van korrel en kleur verschilt De schubben van een reptiel dat in lover vlucht De schil van een rottende vrucht Regen neemt het niet zo nau...