Alle inzendingen

Als pluimvee eet je graag een hapje mee Een tijdje later scheid je niet maar schijt je Voor een bevrijde kip is dat een eitje Dan pik je alles, ook ons gft Het mag pas officieel recyclen heten Als ook de kippetjes zijn opgegeten

hoe jij en ik vier uren van elkaar gescheiden hetzelfde doen jij wast af en ik droog de vaat, even later wisselen wij elkaar af het gebeurt onafhankelijk van elkaar: wij niezen op hetzelfde ogenblik komt van het afwaswater en nog eens en nog eens morgen wordt het mooi weer hoewel de...

Uitstapje Geboeid keek hij naar buiten. De man zat samen met een aantal medebewoners van het verpleeghuis in de bus op weg naar de jaarmarkt in een naburig stadje. Hoewel hij de streek waar hij heel zijn leven gewoond had niet meer herkende, genoot hij met volle teugen van het landschap dat aan ...

Stille tranen zie ik in je ogen recht door je masker heen niemand mag naar binnen je bent nog liever alleen Er is iets in je kapot gegaan wat ik nooit zal kunnen maken ik wil wel maar alleen jij kan dat al lijk je bang het kwijt te raken Ben je nog aan het verwerken ik wil jou al die ru...

In pure naaktheid geboren met sprekende mond als kind onbevangen schreeuwend om aandacht tot buikje rond met boer als knuffel als kleuter onbevreesd de eerste levenslessen met spelen en gillen vallen en opstaan groeien de jaren in de tienertijd met opkomende vlinders verliefde b...

Niet betreden gif vermeldt dit aarddeel is een belt waar de lucht vergeven ademt water zich mengt het vuur niet heet genoeg is vrij wappert de vlag vijf mei maar niet genoeg om het sterven te voorkomen

Dat de heer Bartels een mooie man was, kon bepaald niet beweerd worden. Erger was, dat niemand dit beter wist dan hij; wat baat mij mijn riante kantoorflat als ik teveel jaren en te weinig haren heb, dacht hij moedeloos. ’t Was lunchtijd inmiddels. De heer Bartels duwde zich van de hinderlijk t...

Heb ik jou de bloem gelaten nam ik haar om te behagen ze was in knop ze bloeit en kleurt ons ongelijk haar glimlach geurt naar drop

Bladeren vallen voor ons versieren het pad waarover wij dwalen herfstkleuren lichten op met de zon wij lichten op met de laatste zonnestralen de laatste regenbui van vandaag heeft regendruppels achtergelaten glinsterende bladeren alsof belegd met kleine karaten zingende stilte om ons he...

'k had twee tantes Vogelientje en Marie met elkaar getrouwd en woonden samen in mijn kinderogen hadden altijd oudevrijstersjurken aan van treurig kerkhofgrijs over de knie afstotend zwartehoedjes met van achteren een kaalgeplukte veer van voren doorzichtige valletjes gordijnen liepen z...

Ik draag de lente blouse Oh Baby Oh Baby niet meer dan de blues Vries knopen liefde kapot Oh Baby Oh Baby niet meer dan de blues Bloei het voorjaar in mij Oh Baby Oh Baby niet meer dan mijn blouse

Er wordt wat gejankt, geleden, gestorven uit naam van het woord dat hij ooit bedacht Dus laat hem nu lijden aan zompige ziektes geef hem maar d’ellende die zo onverwacht een einde maakt aan ons vermogen tot denken doe hem d’inquisitie of nog beter de leeuwen laat hem diep gebukt gaan, niet...

Laat niemand denken dat men op hem als heiland der wereld zit te wachten.

Verdwaasd zie ik haar streven Voorbij traan en schaamrood Hoe zij doorgaat Terwijl ik met armen en benen Verknoopt raakt In een verdoving Omdat ik de mens in mij verloor Houw ik haar uit de rots Haar bekende gestalte Door kwikzilver weerkaatst Vervuld van deining Keert zich af Van ...

Verzonken in het slijk, een bed voor rib en bot en wervel, woelt hij zich los. Hij schudt de klonters van het lijf, spiegelt zich in een regenplas, schikt wat rafelige lappen vlees tot iets dat op een mens moet lijken. Elke nacht doemt hij op, een verminkte prins, vindt haar verbrokkeld lichaam teru...

een duister elixer een troebele drab de keuken: ik mix er het duister elixer geen cocktails of tics er is heilzamer sap mijn duister elixer mijn troebele drab

De boer staat voor de spiegel. Een cliché van zichzelf bekijkt zijn spiegelbeeld naakt in een overall van huid. De pet bedekt het lulligst lichaamsdeel. ´Dit ben ik dan´, zegt hij zacht, terwijl de spiegel hem na doet. Achter hem de boerin, geen tijd voor zichzelf. ´Kom je, Arie, j...

cellen vuren in het centrum hartkleppen kloppen rode stroom vertakt in blauwe vaten in fijne haren intieme plaatsen wat zou het wie houdt het voor mogelijk dit wensen te stuiten zijn handen met kracht op haar huid die begeeft en het warm en het nat en het ineens ineen zijn stilt...

Een keer of vier. Misschien ook vijf. De zon ging onder in het oosten, De zon ging per ongeluk onder in het oosten En een droeve dood manifesteerde zich. Het was de droeve dood op haar droefst. Ze steeg op uit de akkers, Steeg op uit de wouden, Dreef op de zeeën. Een hond in de Donkers...

Amerika's begrotingsgat is groot. De oorlogskosten springen uit de band, veroorzaakt door het gat in Bush z'n hand. Absurd: ook elke blauwe staat staat rood. De arme president betreurt dit, want aan felle commentaren staat-ie bloot en wie het gat kan dichten in de nood mag dichter heten van...

(dubbel blauw kust bruin dubbel bruin kust blauw) Ik zweef jouw ziel binnen en land op een eiland van zachte harmonie en jubelende melodie waar lach en liefde lucht en licht inkleuren waar niemand eist geen god heerst geen vlieg kwaad doet geen gevel instort slechts een zuivere zon ...

mijn haren zijn weer kort naar oud-sallands model de kapper was verbaasd, dat artistieke vond hij, stond me wel hij schoor de krullen bij mijn oor in een haal weg, ik schrok zag zonder bril een kale plek ik ben nu weer gewoon mijn kunstkop bleek een droom die illusie is geweest en wor...

slapen wij niet hier en nu? waar wij in dromen blinken sluiten wij de luiken niet opdat het daagse licht ons water in het smikkeltje plenst pas als wijzelf dat wensen? bestrijden wij de regen niet met waterdichte middelen? bespelen wij de zon dan niet met onze donkere brillen? in wa...

de architectuur van je beenderstructuur was me helder, spiegelend in glas als menig zicht op zee vanop gelijk welk middeleeuws balkon. vroeger had men kastelen met. kanonnen tussen de kantelen bestookten. de vijand kwam geregeld thuis gestoken in een nieuw pak van kokende pek, paarden w...

Een bisschop, van oorsprong Litouws Vertelde laatst onder applaus: Ik ben dan wel rooms Maar 'k geloof in condooms Zo'n man wordt natuurlijk nooit paus

zo had ik verder moeten gaan niet de sympathieke oude baas aan moeten spreken aan het water waarin hij mij vastbesloten mee nam de diepte in langs het groen van de lelie tegen het zilver van de voorn gleed ik steeds dieper verder van de oever totdat ik besloot dat het genoeg was ...

De manier waarop Kloos en de zijnen afrekenden met voorgangers en tijdgenoten om een nieuwe opvatting over poëzie te propageren is een schoolvoorbeeld van literaire propaganda. Het verketteren van kopstukken en belachelijk maken van de kritiek, het nauwkeurig formuleren van de eigen denkbeelden en ...

Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd, Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen Die uitgaan boven mijn begripsvermogen En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd: Staat hier ons oudste Nederlands te lezen Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?

Dacht sterk genoeg te zijn maar reeds bij de eerste vloed verdween het als illusie in het wilde water bedolven door de golven mijn zandkasteel Wacht nu samen met de wind op het moment van stilte tot dan leef ik tijdloos verder met een half oog gericht op het teken van mijn zandloper o...

De stelling dat volgens randstedelingen de afstand van Groningen naar de Randstad kleiner is dan de afstand van de Randstad naar Groningen, is alleen in de Randstad als stelling de moeite waard.