Alle inzendingen

zo'n dorp als Katwijk, daar is weinig aan geen drank of voetbal op de dag des Heren dus moet je zaterdags je keel maar smeren je koopt een kratje bier en een banaan de pisang smijt je naar de man met fluit je staat voor aap, hij houdt niet zo van fruit ------------------------------------...

Ik zit met mijn dochter van twee in de wachtkamer. Ze komt naast me zitten en kijkt nieuwsgierig de ruimte in. Ze ziet de boekjes en kiest er 1 uit. Ze ziet de lego-blokjes en maakt een werkje. Ze komt weer naast me zitten en kijkt verlegen rond. De anderen in de wachtkamer vragen haar iets en ...

Ik leidde jarenlang de kerke stond daar eenzaam aan de top en na al die jaren werken moet 'k overmorgen al weer op

Zouden zij televisie mogen kijken? Ik vrees van niet, maar mooie plaatjes zijn er genoeg te bewonderen in de Sixtijnse kapel. Alleen jammer dat ze al ingekleurd zijn. Nee, zich vervelen gaan die ongeveer honderdachtendertig Kardinalen duidelijk niet doen. Er zijn er méér, maar die zijn niet meer k...

Was ik maar een auto van blik Met hier en daar een kleine deuk Dan zou je mij vast verwelkomen Als plaatwerker vind je dat wel leuk Je zou je vast over mij ontfermen En stond je in je garage knus en klein Mij met je mooie handen te betasten Wat een heerlijk gevoel zou dat zijn Ach was ik...

de wind de wind ik kan haar niet aan maar moet je met haar laten gaan dit zaad in geen vuist vast te houden met liefde gezaaid in mijn grond ik moet je met haar laten gaan en oogst nu reeds de eerste traan kom op kom op wees vruchtbaar daar waar jij bloeien kunt

rozenblaadjes ontsluiten mijn gedachten op kleuren van passie in rood en paars geschilderd ik dans in gedachten van hot naar her rozenblaadjes op elk hoofdkussen totdat het kaarslicht langzaam dooft in de maneschijn diep in de nacht

Op een mooie lentedag, bleef mijn blik vastgepind, op een puntje in mijn tuin. Het groene tapijt, geurde naar opdampend lentewater. Het puntje trok mij aan, zodanig dat ik niet meer kon blijven staan. Met mijn blote voeten, over mijn groene lentebedekking, kwam ik behoedzaam dichter. J...

Een groot figuur die velen inspireerde, een man vol moed en durf ging van ons heen; hij ging zijn eigen weg, en soms alleen, maar wist wel heel goed wat hem motiveerde. Die man wordt nu geroemd en hoog geprezen, want iedereen kan toch de kranten lezen!

Waarom sta je als man zo zwak waarom heb je geen rechten waarom die eindeloze strijd als je voor je kind moet vechten Waarom doe je steeds zo moeilijk waarom gun je hem zijn zoon niet waarom kun je hem maken en breken heb je dan écht plezier in zijn verdriet Jij hoeft niet telkens weer...

Je ogen dicht En toch die beelden Diep gegroefd in het teerst van je ziel De geuren, de kleuren De schreeuwen, het bloed Al jarenlang probeer je te vergeten Je kunt wel weer lachen Met vreugde weer zingen Maar bij elke lach, bij elke klank denk je toch weer even terug

Aprilse grillen. Meestal lijken die grillen erger dan de maartse buien die ons nog een afwachtende houding doen aannemen in de tuin. Maart heeft het voordeel om ontluikend te mogen zijn. Maart is als het eerste zaadje dat in het kweekteiltje de kop opsteekt en nog alle kanten uit kan…, het ee...

bij elke schrede die ik nam veerden mijn weelderige krullen golvend op en neer de zachte zeewind streek mijn jurkje glad en maakte ze zichtbaar die volmaakte borsten lonkende blikken mijn wiegende heupen achterna met zwoele lippen zei ik ze: 'Helaas… mijn vriend daar… ...

De zon schijnt en het is waarlijk wondermooi. Ik kijk over het Amstelkanaal en bedenk ‘het leven is goed voor mij’. Ik hoest vervolgens mijn longen er uit, drink thee met lekkere beschuitjes er nog bij. Niet te vergeten de vers geperste sinaasappel. Mijn zoon J. hoor ik een blaf uitstoten waar d...

We lieten ons overzetten in boten van licht gingen wij van land. Voor ons het water, waarvan wij niet wisten wanneer. Bij iedere golfbeweging dachten wij aan dat wat straks voorbij. De zon verblindde ons kijken, ons zien. Zo voeren wij niet wetende waarheen, niet beseffende waartoe...

Ik zal de lucht blauw kleuren, het gras groener dan ooit tevoren. Ik zal de zon fel laten schijnen, de nacht minder lang laten zijn. Ik open voor jou alle deuren, ik zal je de vogels laten horen. Verdriet zal ik laten verdwijnen, en geef je een leven zonder pijn. Ik zal altijd naast je s...

tropisch zonnig dierbare dag met lente in het hoofd je komt ogen tekort en aapt aapjes na met familietrekjes dralen over schildpaden terug ijsberen was er niet bij vandaag misschien een beetje om op te schieten geen beest ontglipte je blikken

Een steen die schaduw geeft heeft niet het recht de hagedis die in zijn koelte slaapt te vragen naar de zin der dingen. Misschien gloeit nog de zonkant van de ijstijd bij hem binnen, en is de huid van het reptiel als zijde voor zijn roodste rand. Maar toch. Hij moet beweging in het weef...

ondanks dat dit vers over een gezonken bootje de lading dekt, wordt die toch nat tenzij dit bootje en z’n woord voor de laatste regel zijn uitgelekt want dan kan alles overboord

ik doe mijn ogen dicht na de klap in mijn gezicht voor jouw dood zijn geen woorden ik had de lente thuis gebracht met kleur en geur op je gewacht het komend weekend in mijn lach nu sprokkel ik naar kracht zoek verbijsterd naar een voorjaar dat niet mag na een lange winter dromen leek...

Hij was het graf al uitgegaan Vóór ik Zijn dood bezoeken kon. Een zwarte leegte in de zon Gaapt de spelonk mij aan. O wát ik hoopte in mijn verdriet, Hij kwam mijn ongeduld nog vóór. Maar, Die ik door de dood verloor Vind ik ook levend niet. De olijven met de lichte wind Verzilvren...

In Uden wordt een school in brand gestoken In Venray molesteert men een moskee In Rijswijk gooit men tegels naar benee In Zeist wordt de familieëer gewroken In Groningen, je zou ze toch verdoemen, Daar, in de lente, plukken meisjes bloemen.

De Stoa en Spinoza hebben de werking van emoties ten minste eerst nog grondig onderzocht, voordat zij suggereerden dat we er van af moeten zien te komen. Ik neem hun analyse grotendeels over, maar ga daarna meer aan de kant van verlichtingsfilosoof Adam Smith staan. Hij meende dat emoties slechte g...

Ik geef op tot niet meer denken de mensen van tevreden leven die niet gedenken de erfenis, erfenis: de aristocratie van het verstand gesproken Thorbecke zacht, maar levendig de liberalen, liberalen: ik gedenk het principe van samen leven, vrijheid in een natie langzaam stromend, stro...

Sneeuw dwarrelt naar beneden, Zonder zich zorgen te maken waar hij neerkomt, Sneeuwmannen staan statig en stoer hun bezem stijf in de hand, Kijk door het raam, Mijn gezicht zachtjes tegen het venster drukkend, dromend van de warme, kleurijke, geurige en zonnige, lente, ik voel de koude...

Een uur voelt als een dag een dag voelt als een week Het is zo lang geleden al dat ik in jouw oogjes keek Ik hoop je gauw te zien het liefste nog vandaag Als jij vraagt of ik kom dan zeg ik: ja heel graag Dan knuffelen wij samen en voelen ons weer één En vergeten dan weer even de we...

Het gevaar van alcohol zit ‘m in de roes van onverschilligheid. Het glas of de fles is veel te vol net zoals de problemen die men innerlijk bestrijdt… Alleen komt het besef pas weer de dag erna dat drank de oplossing niet zal zijn en meer kapot maakt dan liefde en welzijn, puur door bie...

Verbolgen was ik. Net nog niet beschaamd. Wat moest doorgaan voor een infovergadering ter uitbreiding van onze woonwijk, draaide gewoonweg uit op een verbale veroordeling van elke sociale huurder. Met in de eerste plaats, een vingerwijzing naar ons. Sociale huurders van het eerste uur. Eenentwin...

Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest...

zo graag wil ik onbegrijpelijk mooi kunnen schrijven dat ik onwillekeurig tijdens het niets doen tussen twee activiteiten (luisterend naar Les Funérailles van Liszt) op een kladblaadje met fraaie krullen neerpen: onbegrijpelijk mooi