80489 resultaten.
Kerstgedicht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het laatste jaar was donker,
Hopelijk volgend jaar meer licht
Want de vrede in de wereld
Raakt steeds verder uit het zicht.
Hopelijk kunnen wij verhinderen
Dat de wereld donker blijft
Want wij hopen voor de kinderen
Dat de mensheid niet verstijft.
Wij moeten blijven vechten
Als een vli...
Kijk je?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik pretendeer niets
te zijn, maar
nu ik er toch ben..
mag ik even - voor
even maar
dan ben ik weer
en zo weer weg.
Leeg huis
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de ...
In alles kwijt
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik voel me nu zo vreselijk leeg
Verdrink in mijn grote verdriet
Het is zo eenzaam en angstig stil
En jij lieve schat jij ziet het niet
Ik voel me zo door jou verlaten
Zelfs vriendschap kan niet meer
Tranen die maar blijven stromen
Herinneringen aan jou elke keer
Ik heb zo intens van je ...
KOPEREN IN MEMORIAM
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De winter is uit zijn gewone doen,
heeft flink wat kou onder de leden.
De koorts loopt verontrustend op,
wordt met gebed en grog bestreden.
“’t Is zacht”, zegt de een tot de ander,
“wat is er eigenlijk aan de hand?
Hartje winter, de bollen komen boven,
egels scharrelen, klopt van ge...
distel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk k...
Als de morgen breekt. (4)
verhaal
2.5 met 12 stemmen
3.643 De vlucht
Het was bijna zover.
Zenuwachtig keek ze op haar horloge. Nog tien minuten. Nadenken wilde ze niet, de angst kneep haar keel dicht.
Toen Linda uit het raam keek, zag ze een auto de straat inrijden. De lichten knipperden twee keer knipperen. Het teken!
Ze vloog naar boven en trok de ta...
Politiek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het volgend jaar mogen de lonen stijgen
Beloft ven de Geus, u zult meer geld gaan krijgen
Maar 't slechte nieuws, 't ontslagrecht wordt aangepakt
Meer vrijheid voor de werkgever, en u wordt uitgekakt.
Is dit besluit door 't kabinet met voorzorg toch gedaan?
Of is dit politiek, de verkiezin...
Betutteling
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De overheid is weer een keer aan zet
Weg met de vette hap, limonade en kroket
Op school en sportkantine gaat dit nu verdwijnen
Lopen, fietsen is de leus de mensen moeten lijnen
We moeten met z'n allen vechten tegen 't vet
We worden zonder onze wil, weer op rantsoen gezet.
---------------...
Cliché
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Afgesleten uitdrukking,
zegswijze,
beeldspraak,
vergelijking.
te veel geld
te veel gewicht
te veel slechte cijfers.
Maar te veel cliché?
Wat bedoel je daar nu mee?
AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Spanningen en wanhoop in mijn lijf
en geen enkele uitweg kunnen vinden
zodat ik steeds verder in ’t diepe drijf
en duisternis mij tracht te verslinden
Spanningen en verdriet in elke spier
en verkramt mijn levensdagen leiden
alsmaar maar in mij de gruwelijke pijn
en die vreselijke dr...
Slot
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik heb niet op het podium gestaan.
Ik heb niet geheerst.
Ik heb de macht over anderen niet begeerd.
Ik heb de macht over mezelf gewonnen,
geen kroon geëerd, geen troon.
Ik ben de som van al de zwijgenden,
alleenvertegenwoordiger van miljarden mezelf.
Aan het slot van de stilte zal ik omkij...
Aan tante Toos
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Tante!
Nog zie 'k uw tere treutelingen
In 't glorend glut der sleutelringen
O, tante Toos, uw klare klonen
Laat immer ons de toetsen tonen
Die gij ons gaaft in 't kleunend klis
Van droefenis
Tante!
Uw frakken en uw zoevelaren
Zie 'k steeds weer door mijn sleuven varen
Uw vederflots d...
Jouw puurheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Soms lijkt het of je er altijd al was
Alsof ik je een leven lang al ken
De lach om je mond je woorden
Jij neemt me gewoon zoals ik ben
Samen mijmeren we over emoties
Die momenten zijn mij zo dierbaar
Geen verplichtingen geen poses
Maar oprechtheid siert elk gebaar
Ik voel me zo goed di...
Nachtelijk web
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gehuilde tranen
worden gevangen in de
zakdoek van de nacht
wisgedicht
2.1 met 10 stemmen
0 Wij leven in een hysterisch Nederland,
wij leven van hype naar hype.
ik schuur tegen muren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik schuur tegen muren
die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
...
Vleugeltjes
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik glimlach liefde
golf vlinderend door de nacht
laat ogen stralen
tsunami 2
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wie kent de snaren
van het groot instrument dat
God bespeelt: de zee,
de harp tsunami
Hoe kan ik zelf van uur tot dag,
maand of jaar een poging zijn tot
blijven, terwijl op elk willekeurig
eiland de werkelijkheid
verwoestend paard rijdt:
tsunami
Laat door de kreupele winter
in Holl...
Ogen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De houding van een man
Maar breekbaar als een kleine jongen
Toch serieus en volwassen
Weet hij met kinderlijk gemak
En telkens lachende pretoogjes
Mijn ogen verlegen te sluiten
uitstapje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 op de fiets rijd ik achter mijn vader aan
we gaan naar het strand van ijmuiden
aan de overkant van het noordzeekanaal
branden de imponerend hoge hoogovens
en in die stank en hooggekeelde rookpluimen
besluit ik nooit groot en oud te worden
godsdienst
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 hoofd in de lucht en voeten in de modder
heb ik niet echt de keuze waar ik loop
is het asfalt gras woestijn of modder
ben ik toch een mens die rechtop loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wa...
vergeven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Laten gaan van pijn.
Vaarwel aan
het verleden,
met buiging voor
al dat komen gaat.
Bevrijden van
het bange hart,
van haat en verdriet
maakt dat het
weer openstaat.
Moed en kracht
die ook jezelf
doen genezen,
van alles waar
gekwetst voor staat.
De stilte verbreken
de weg naa...
Als een raket
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De rijken vinden ruimte altijd fijn
Vandaar dat nu een plan is gelanceerd
Waarbij ze op de vlucht wordt aangeleerd
Om eventjes zonder gewicht te zijn
Ze voelen zich heel klein en dan terstond
Staan ze met beide benen op de grond
vallende ster....
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 kind van het licht
waar duister moet wijken
bemind door de maan
onthul jouw bestaan
vervul onze droom
met zeeën van wensen
wees het verlangen
verlicht ons hart
heers over nachten
ongrijpbaar zacht
fonkel jouw pracht
sterrenlicht
fluistert het leven
in nachten vol hoop
s...
Luisteren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ongesproken woorden
Galmen in mijn hoofd.
Als ik kijk
Naar de verhalen
Die zijn ogen laten zien
Ik hoef niet te horen
Om te luisteren
Kan het voelen
Heel misschien
Huilen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gefluisterde woorden
die alleen
met gespitste oren
en een open hart
te horen zijn
brengen ongevraagd
een warme gloed
naar mijn wangen
waar stille tranen
zich langzaam
een weg naar beneden banen
Licht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zacht geruis
de wind onder mijn vleugels
glijdend naar de horizon
Kijk nog een keer om
duistere vormen
vervagen
als ik me een weg baan
naar de zon
wisgedicht
3.3 met 15 stemmen
0 Er zijn eigenlijk geen pijnlijke dingen,
wij maken ze pijnlijk door er niet over te willen spreken.
wisgedicht
2.4 met 16 stemmen
0 De digitale (klassieke) deuntjes uit een mobieltje zetten de toon voor culturele vervlakking.