Alle inzendingen

In ons land zal de aarde niet snel beven En houdt de zee, die rustig daalt en rijst, Zich buitendijks gewoonlijk braaf gedeisd; Dus bent u maar wat blij om hier te leven. Hier wordt u niet van huis en haard verdreven En ongetwijfeld bent u nog het blijst Omdat niet op een zwarte dodenlijst ...

is het niet logisch dat hij de waarheid loog loog bijt als gal zuur doch zuiver anders loste vergalde jeugd niet op in een ijzeren schrijverskop vol volwassen uitwassen voldeed in der woordendaad het waarheidslauwe troebel sop van zijn niet bepaalde liflafjes laffe kennis c.q. leedverh...

Hij bewoog zijn klomp een beetje heen en weer. Een test. Of alles het nog deed. Hij knikte. Geslaagd. De boerin keek van de overzijde van de deel. Ze zag haar man bewegen met zijn voet, maakte zich zorgen om de dag van morgen. Hij had haar zien kijken en was gestopt omdat alles het n...

Nu is alles stil, het geluid sterft weg Woordeloos staan wij tegenover elkaar Ogen gevuld met tranen doorklievend Hier eindigt het leven van ons samen… Ooit verliefd in enorme intensheid Het hebben van elkaar leek voldoende We lieten ons dragen door de liefde Niet wetend dat dit ons fataa...

De vrees der Goden onbemind verdriet verscheurd slecht gezind Niemand geen arm, geen schouder verlaten, donker met de dag... ouder Je gezicht vegeten, onherkenbaar niets rest alles wordt te zwaar De tunnel lonkt aan het einde licht een laatste zucht voor de dood gezwicht

drie omroepkwajongens in de sneeuw op het scherm beginnen heel enthousiast te rollen van minuscuul naar groter en groter en groter 112 miljoen over de breedte vrucht van veler inspanning met glimmend gelaat kijkt bekend/onbekend Nederland naar het geweldige resultaat ieder gluurt nog e...

Een onderonsje fluisteren een vogel fladdert de felle zon warmt kinderhandjes gevouwen glimlachjes kleine stemmetjes boeiende levens.

Het accoord van de moord in staccato is uitgevoerd met een stiletto het kwam zo van pas was heel snel passe met het lijk werd geleurd zijn naam onbekend een kaart aan een teen zo ging hij ter kist hij wordt niet gemist.

voor je verjaardag koop ik 42 rozen ik zet ze op mijn altaar neer ik geef ze water en dan laat ik ze drinken en verwelken later nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er- van uit dat ik ...

Wervelend komt de wind klaar strijkt neer een musje doodstil gelaten neergedrukt met opgeblazen veren het kent waar anderen nog zoeken zijn plaats in het heelal komen en gaan leven om leven dood om dood waarschijnlijkheid met eigenwaarde een ritueel.

Een nationale inzameling kon niet uitblijven: mooie initiatieven, veel geld opgehaald, het wij-gevoel in een keer uitbetaald, maar wat bij mij het meest zal beklijven is het sterke ik-gevoel van meneer Vastgoed en mevrouw de Producent, wat zijn ze zoet! Ze maakten van het geheel een national...

Een bloem opgesloten in een hart is nooit een bloem geweest hij heeft gebloeid hij gaf de Geest een egoistisch bloemenkind dat nooit een ander heeft bemind circuit gesloten nooit verbroken de vreugde in de kiem gesmoord.

Mensen zien slechts een buitenkant, En denken dat ik op en top gelukkig ben, Zij zien niet mijn zwarte binnenkant, Omdat ik constant heen en weer ren. Ik word geleefd door de mensen om me heen, Ze stellen allen eisen aan mij, Denken dat ik door mijn postuur sta stevig te been, Ze staan wach...

Toen bij Moeder Aarde het water brak is de tsunami verrezen. Met bruut watergeweld heeft hij mensenmieren geveld. Jubelende golven hebben alles bedolven en dansten in extase over het groene paradijs. Na de grote schoonmaak, het slijkschone begin. Stranden werden besmeurd met puin en krot...

door nachten dicht de klei het opengaan der dagen verzonken liggen zij geluidloos zonder klagen seizoenen die hun kleur bekenden jaren die voortschrijdend zich tot eeuw bestemden zie de lagen lees de vragen voel emoties die elkaar en generaties moesten dragen ingekapseld zonder lu...

de lotus bloesem in vervuilde wateren blijft lelie blank

natte sneeuwvlokken dwarrelen neer op het gras smeltend in de zon

gevangen in ijs kristallen vormen bloemen op uitgebloeid gras

zilveren plaatjes sporen van een nieuw leven schoonheid van de herfst

In ons land heersten afkeer, angst en woede En woekerden de argwaan en de haat Nadat Van Gogh hier werd vermoord op straat, Maar plotseling keert alles weer ten goede. Misschien nog één zo'n ramp er overheen, Dan voelen wij ons allemaal weer één.

Weer geeft de wind en reiken wolken over en flarden wol van schapen vaal geschuurd aan rotse randen Een beeld van gras en vlak en langzaam stijgt een dal Het klettert kort en amper raakt één zonnestraal het vochtvervulde land Een vale damp van zee en ver omhult en hevig trillend ...

Een groepje acteurs nabij Schwanken Bracht tragisch toneel op de planken Zelf vond men het echt Als stuk niet zo slecht 't Publiek vond het zelfs om te janken

Voor mijn liefste speelt en zingt en huilt mijn saxofoon de wrange zoete tonen van de blues die door mijn adem levend wordt en haar ontroert en mij de adem weer beneemt als ik haar tranen zie. Ik speel de blues en heb haar lief

Geen EasyJet of Koninklijke Zwaan nee, het waren jouw stralende ogen die mij business class de lucht in deden gaan Telkens wanneer jij naar me lacht word ik door jou langs wolken gevlogen noem het liefde, ik noem het luchtmacht Ik wil echt nooit meer landen houd me voor altijd in de lucht...

Alleen een zeer ongelukkig mens heeft het recht om met een ander medelijden te hebben.

Donker en klein. Stil en met de ogen die ontwaken na slapeloze gebeden is ze weer een kind. In een eenzaam bed vol verloren dromen en speelgoed dat haar wakker maakt in de tijd die begon als een kinderdroom met momenten van slapeloos geluk. De ...

Narcissen bollen genieten in een bloempot van de winterzon.

Parijs is in de lente een stad vol romantiek. Op een bankje aan de Seine met accordeon muziek. Alle duiven bij Montmartre en oh mijn Sacre Coeur. Ik verlies hier heel mijn hart dees'stad brengt zoveel kleur. L'amour d'amour d'amour Ik wil met je dansen, met je zingen, ik wil je kus...

Sinds ik het weet - ik weet het wel, ofschoon Nog onder ons angstvallig wordt ontweken, Het boze woord te noemen, dat bij 't spreken Lacht ruw of wat onzuiver klinkt van toon, - Sinds ik het weet, werd mij de overvloed, De schoonheid en de zoetheid aller dingen, Die mij alom omgeuren en omr...

Soms is liefde zo groot dat je vlucht voor de storm in je hart het vliegt je aan met een kracht die verzengend is om in te branden bezit van je te nemen een zoete pijn ingenesteld in de zonnevlecht de gekte van alle dag leidt af van de onmogelijkheid leeft in je voort als een kluize...