Alle inzendingen

De blonde boerin zaaide graan en met spraakwater ging ze 't besproeien. Ze nam als vanzelfsprekend aan, dat ze spreekkoren zou laten groeien. De oogst die ze binnen kon halen en snel naar de molenaar bracht, overdonderde hem bij het malen door iets dat-ie niet had verwacht. Hij zei d'r...

Indien we maar ééns konden... Vele dingen, verfijnd herhalen. We zouden beter zijn. Indien het maar ééns kon….. Want, waar het heden niet deugt, daar is 't goede in ‘t verleden, kapot gescheurd.

Kunstredactie door de NRC-redacteur Ron Rijghard ROTTERDAM, 7 DEC. De Groningse dichter Driek van Wissen was drie dagen na de start van de verkiezingen de onverwachte koploper in de strijd om de positie van Dichter des Vaderlands. Dat bleek gisteren na een lek op de verkiezingssite www.dic...

Het zijn de donkere dagen voor Kerst. Vanuit kunstbronnen lichten we bij. De decembernervositeit met hebberigheid als running mate verdunt solidaire gevoelens. Ach en wee verhuizen naar later. Nu voert “gezelligheid” de boventoon, worden ikwintochnooitwat-loten vergaard, weten we van...

Met alle aandacht heb ik die bekeken Wat kan de kamer toch verschrikkelijk preken En elkeen weet het nog een tikje beter Maar van al dat gepraat klopt weer geen meter Breedsprakig hield van Aartsen zijn betoog Hij had weer heel veel pijlen op zijn boog Hij werd geintrupeerd door Bos met vele...

Verdwaald, ontheemd, vervreemd van al wat was. Op drift, van uw ankers losgeslagen, zoekend, zwalkend zonder zuilen als kompas. Geen waarden nog normen die u dragen. U hebt uw God gedood uw smart is groot, in welk verborgen graf is Hij begraven? Hoe vindt u in uw kommer en uw nood, nieuwe ...

Ik zie haar zware zwarte kop drijven op de grijswitte nevelzee ik zie haar grote glanzende ogen droevig, haast meewarig, naar mij staren. Ik zie de wollige gerafelde oren en de nat glanzende zwarte neus ik zie de flauwe bolling van haar rug als een donker eiland boven de lage mist. Ik zi...

Een kleine traan rolt langs je wang langzaam verlaat het je kin en spat uitelkaar De zon is anders gaan schijnen wees niet bang voor het donker ik kom er aan Geef het aan mij al je zeer laat mij vanaf nu jouw engel zijn

De beek door het dal fluistert over verleden van een heel oud land.

In een wenk was de vloek voltooid Je zag rode bosmieren over het parket kruipen In een steile mars over de schoorsteenmantel Naar het gebinte dat knarst tot we sluipen -Onder de gedempte hamerslagen van wind- Naar het tuinpad van snijdend grind Je verroerde geen vin Alhoewel de buurvrouw ...

Een leven van verschil waarin we allen mogen zijn zoals een ieder het wil In harmonie met vertrouwen levend een vreedzame wereld mensen die van elkaar houden Zonder oorlog en geweld een mensenleven waardevol dat voor een ieder telt Een hand, knuffel of zoen steeds een vriendelijk woo...

Midden april Je bent dood Koud, Kil Ik weet alles is nu anders Stil Niets is meer als voorheen dat is wat ik wil Nu voel ik me alleen Kom naar je toe Vandaag en morgen zonder zorgen laat niemand om me treuren Heel alleen Niet over me spreken Wanneer ik bij je ben Als ik er zal zijn V...

Wie ben jij om te zeggen dat iemand fouten heeft gemaakt wanneer je in je eigen leugens zelf zo verstrikt bent geraakt. Wie ben jij om te vertellen hoe een ander leven moet ga eerst je eigen gangen na en doe het zelf eens goed. Wie ben jij om te oordelen over het goed en het kwaad vraa...

Zoekende naar het heden Starende naar het verleden De leegte duister in het geheel Carambolerende gedachten Holle echo’s van woorden In een propvol archief De herinnering verslijmt Het heden afglijdend De toetsen steen van erkenning De verwarrende witte knoop Onder volle rode lippen...

Negatief De dichte mist is een monster. Hij besluipt het huisje op de hei, waarnaar ik al geruime tijd staar, van alle kanten, slokt het op. Even nog lijkt het te ontkomen aan de snoodaard. Dan is het weg, egaal grijs, waar eerst de droom gestalte kreeg. Fatale consumptie. Positief ...

hij klieft het hout en schikt het op het vuur waarvoor zijn zoon de dure tijd verspilt de varkens krijsen in het kot om kriel en op de deel rammelen de koeien de gaskous suist gestaag haar helle wit en weer gaat schallend door zijn hoofd: gij zult uw enige zoals gij hebt beloofd ten offer b...

Die ene dag is nu al meer dan 60 jaar geleden: wij plukten bloemen in de berm van de Kerkhofslaan. Wij hebben, leek het, uren voor het hek gestaan en 'k voel nog wat onze vingers met elkander deden. Wij waren veel te laat weer thuis. Je ouders ongerust en mopperig. Het eten koud; het vet sto...

Geld moet je gebruiken en van mensen moet je houden, en niet andersom.

Met een stralend gezicht blij en onderweg naar jou eindelijk de moed gevonden om te zeggen dat ik van je hou Mijn vrolijk schijnende zon werd bij aankomst pik zwart mijn hart werd kapot gescheurd jouw woorden waren zo hard Mijn wereld stortte in elkaar toen ik die blik in je ogen zag d...

Glinstering door het kaarslicht dat danst op je wangen die lachen speels. Waterig door gewoon geluk sijpelt traanvocht in hartstocht naar benee.

Het glazen hart is gebroken, kristallen splinters verspreid tot in de uithoeken van voltooid verleden tijd. Zo wanhopig sterk, zo breekbaar fragiel. Enkel nog krachten puttend, uit een stervende ziel.

Vind ik u eindlijk, broeder Nacht? Hoe heb ik dag en nacht gesmacht Naar 't water uwer ogen. Wel viel de dauw der donkerheid, Maar neevlen dicht en kimmewijd Hielden uw blik betogen. Nu aan de open hemel staat De vaste rust van uw gelaat Zo sterrestil gerezen - Tot grauwe dag...

De zon wordt onverbeeldbaar schoon Boven de mist die houdt omhangen Der wereld windestille woon In dit vertederd dagenlang verlangen. Weer blankt de boskamp, een besloten zaal, Een witte kamer die de bruid verwacht, In smetteloze glanzeloze praal Op uit de zwarte nacht. ...

Als onwisselbare schat Draagt de ziel heur rijk gemis Door de bonte wildernis Van de grote mensenstad: Heel de volheid van haar hart, Nardus in zijn broos albast - O te liefelijke last Voor dees markt van vreugd en smart! Stil, want hier of nergens woont 't Jon...

opoe, hoe komt u aan die een anjer op sterk water? ik heb hem opgevangen van een prins hij had een bril op met een Duits accent zei ze even later

Lijd getroost; want ik zal klaren, Eer uw tranen zijn vervuld, Tot de lach die al uw jaren In zijn éne luister hult. Laat door venstren van uw ogen Open steeds in lach of leed, Tot mij binnen dit bewogen Licht van God, dat leven heet: Als de zon de morgenregen ...

Een gezelschapsspel voor twee personen maximaal De spelregels ongeschreven maar vals spelen is fataal Ogen bepalen het lot de speelduur onbekend Levenslang of totdat je er op uitgekeken bent Er zijn twee winnaars of je zult beide verliezen want het spel der liefde kent geen remise ...

Mijn hart wou nergens tieren En nergens vond het vree Dan tussen uw rivieren Nabij uw grote zee, Mijns harten eigen groene land Dat voor mij dood en leven bant. De wind zong door de bomen Tot in mijn stille huis De stemmen uwer stromen, Uw volle zeegeruis: Daar brak mijn hart in...

Ik was een stil en eenzaam kind, Eenzaam als geen - Gij zong voorbij als een stem in de wind: Nu ben ik alleen, alleen. Gij streek voorbij als een schone schijn – Vanwaar? waarheen? -: Wat kan ik zonder u beter zijn Dan alleen, alleen? Alleen met de zee die ebt en vloedt Op ha...

Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten, En stil Uw taak daarnaar gericht! Elk krijgt zijn deel, elk krijgt zijn plicht Naar diepst behoeven toegemeten. Geen onzer noden is vergeten, En al Uw schemerdoen werd licht. Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten, En dit laatste voorbeeld ons gesticht ...