Alle inzendingen

Een wond die nooit zal helen het hart van Rusland bloedt en alle gebrande kaarsen maken dit leed niet goed. Honderden mensen lieten het leven door handen van terroristen het is niet te bevatten kijkend naar al die kisten. Muren vol met kogelgaten onder het puin, een lichaam, dood het d...

We lagen snachts op het strand Verliefd, languit in het zand Kijkend naar de sterren en maan Die daar voor ons leken te staan Ik voelde me licht, leek te zweven Genoot van al die sterrenpracht En de magie die 't gaf deze nacht Zo tegen het zachte ochtendgloren Voelden we ons al...

De lucht is oneindig, de zee is diep. Mijn geheimen kende jij niet. Wat - in Gods naam - wist jij van mij? Voornaam, achternaam… Slechts wat ik zei. De lucht is weggevlogen, de zee is weggestroomd… Ik heb niet gelogen - wij hebben gedroomd.

Het hart, tot brakens toe bezongen, kent ieder onzer, maar wie denkt ooit aan de buurvrouw van de longen, wie, die de lever aandacht schenkt? Rechtsboven in uw buik verborgen, waar zij, omribd, haar werkplaats heeft, moet zij er dag en nacht voor zorgen dat gij uw maaltijd overleeft. Ook...

wat is een woord van waarde waard als alles valt haren ten berge rijzen vraag ik oprecht en ik vrees hoeveel kransen met rozen gaan vannacht stofvrij door vele handen tellen gedragen kralen minuten met en zonder hoop op routine met herkenning vrezen en hopen op wat dat wat ...

een wonder dat hij toch zo helder wit nog vertrekt weg van het geel de spuiten vol spiritus slechts herinnering ontkurkte wijn van gisteren zo voelde koud toch warm in ons hart nog boven de grond begraven bedolven onder kransen lelies onschuldig nog macht verweven looshei...

ik zie het mes de gaten in mijn lijf het isotopentijdverdrijf dat cellen lam slaat door ze te bestralen de gezonde zullen het wel halen de rest gaat dood verkleurt van rood naar grijs en grauw in ongenezelijke rouw ik ben geen wandelende bom die barst na de halveringstijd de gei...

Ik, die ben in bomen uitgebroken tot groei, tot takken om te strelen, Ik die stukgelopen ben op hars en schors en het kussen van rasp Ik die van je houd tot aan de faliekant van jouw huid Ik wil staan als een gevlochten rondom aan de tuin die je bent

Misschien zijn handen een vanzelf penetreren van liefde. Misschien ook vouwen handen zich gebaren: schelpen, artisjokken, en zeggen zij: liefste, lig in mijn holte. Wuiven of buigen de vingers zich naar elkaar over? Wordt lichtval een diefstal van schaduw? O handen, o ha...

Hoe blijvend zal zijn werk nu zijn van waarde Zijn oeuvre liet in crematoria En kerken reeds bij leven sporen na Daar hij gevoel aan sterke regels paarde "De steen", "En als ik doodga, huil maar niet..." Het is veel troostrijks dat hij achterliet

Als ik het mocht overdoen Zou ik weer met je trouwen Dan zou ik weer gelukkig zijn Aan die relatie bouwen Als ik het mocht overdoen Dan kies ik jou als man Als iemand me gelukkig maakt Ben jij degene die dat kan Als ik het mocht overdoen Dan werden wij weer een paar Ik weet...

waar in het schijnsel van de ondergaande zon die laatste schittering in tranen breekt willen de sterren jou in troost omringen aanhoort de merel zijn laatste lied komt de nacht in jouw armen geslopen als het zachte gevoel van een wereld in dromen omhelzen de nevels ontwakend verl...

Waarom wordt er altijd over moeder gezongen en wordt vader onbewust verdrongen? 't Is hij toch die werkt voor vrouw en kind... Moet ook hij niet worden bemind? Al is hij soms streng en wat ruw van toon, zijn liefde voor je blijft steeds op een troon. Daarom lieve kind, al wordt hij ook oud,...

Dood ben ik pas als jij mij bent vergeten.

‘t Is jonge Rutte man op onderwijs hij spreekt van nieuwe dat is snelle tijd in vijf jaar, dat is nu de fletse eis waarin studenten worden opgeleid Hij kuchte op de pijnlijk rake vraag het sneller kunnen is iets van vandaag

Boven op het grillige duin kijkt zij uit over verleden ziet in een mist van tranen de vele gouden randjes om de grijze wolken en strekt haar handen uit richting horizon verward door golven van de tijd verdwijnt ze langzaam in de ondergaande zon, de laatste schaduw veegt het licht uit bei...

in jouw ogen zie ik mijn verlangen glanzen als kristal mijn ziel is een geslepen spiegel jij bent het zand dat me polijst

Een schrijnend gevoel heen en weer Dwars door je lichaam, telkens weer Het duurt zo lang en is zo hevig M'n lichaam trilt en blijft bevig Zoveel gevoelens gaan door mij heen Godverdomme, waarom ben ik niet van steen Het gaat maar door en houdt niet op Ja, iedere keer weer stoot ik mijn kop...

Had ik maar een uitlaatklep, al was het maar een heel klein gaatje. Dan stortte ik zo mijn hele hart bij jou in je nachtkastlaatje.

Twijfelend of wat ik wil ooit werkelijkheid zal zijn dwaal ik door de dagen die niets meer dan dagen zijn. Als ze maar momenten hadden dan was het nog te doen Momenten zoals pas geleden toen ik jou zag in het plantsoen.

Breek aan, gij heerlijk morgenlicht, En kleur de grauwe dalen! Een glimlach van Gods aangezicht Verkwikt ons in uw stralen. Gij komt: de nevels rollen op, En als het bloempje uit zijn knop, Zo breekt met nieuwe luister Het Leven uit het duister. Toch is er nog een Beter Licht Dan van de s...

Vrouw werd zij, aan hem verbonden een bink was hij, heel stoer en sterk gedwee ondersteunde ze in zijn werk zij leek als om zijn vinger gewonden De betrekkingen liet hij zijn eega over zo dacht hij al haar vrijheid te beletten en kon hij de bloemetjes buiten zetten naast pooier bleek hij ee...

Dronken van verlangen Tollend op mijn benen Nuchter in een klap Nu je bent verdwenen De vraag is of je terug komt Het antwoord ken ik niet De toekomst brengt de waarheid Het heden alleen verdriet Ik zoek alleen de warmte En jouw armen om me heen Dan pas kan ik zeggen Ik ben niet meer ...

Als een vogel, gevangen in wrede onderdrukking, snak ik naar de zon, de wind en de wolken, mijn vleugels zijn verlamd van niet-begrijpen, mijn geest gebiedt te vluchten: sla je vleugels uit en snik je doodskreet langs de vredig-blauwe lucht, opdat de zon haar voedt tot storm en de wind h...

de ellebogen vormen visitekaartjes bezoek ongewenst het branderige gevoel maakt krabben onafwendbaar

spierkracht ontbreekt om die woorden te tillen zwaar beladen van vocht dat lekt uit lijken van wederom waanzin ten top spierkracht die jij omzet in een gevoelsprent ziek van juist die wereld zonder mat voor de deur met tekst tel sporen van weleer voel je naaste thuis zijn bij jezel...

ik zal je niet missen schrijf je draag je van binnen, adem lucht voel die woorden stoor me niet terwijl ik slaap op klaarlichte dag mag ik, ik baar mijn eigen leven dag in dag uit dat voelen in woorden gedicht wonderlijk pijnlijk mooi opscheppen uit schalen vol ...

schuine zonnestralen vallen door septembertakken weerschijnen in nerven van een blad een schimmenspel eindigt in eilandjes van licht op vochtig mos fel tegenlicht schildert schijnt in contouren opnieuw op benauwde nijdige diertjes achter webben wiegen gestaag op de wind ...

In hem nu om zijn kern een aardkorstmuur In een verborgen ruimte een speldenknop Waarin de vreugde in een notendop Beschermd wordt tegen verre vriend en buur Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen Het kamertje waarin de schrijnkast staat Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat Is...

de wekker laat zich luidkeels horen wordt vlug tot zwijgen gebracht als gewoonlijk staat hij langzaam op rekt en strekt en verwacht: het wordt een mooie dag! het ochtendfruit smaakt goed de douche verkwikt de krant toont koppen in vet zwart met Beslans school in brand: het wordt een m...