Alle inzendingen

De rilling voel je langzaam tergend, Het is een windvlaag met frisse bries. Maar ook de tonen van onherkenbaarheid, Die de wereld hier aan jou geniet. Altijd samen, maar toch een erge angst. Niet kunnen verklaren waar je naar verlangt. Piepende banden en krijsende kieren. Blijf altij...

Spits je oren, luister goed. Vertel de mensen waar je zoeken moet, Naar de vrede van ieder mens. Eigenlijk niet te vinden, het blijft een wens. Maar ooit hopen wij de wens te vervullen, De wens van velen, de wens in overvloed, Hier bij ons zo vanzelfsprekend, Maar vele mensen weten n...

Zijn wereld klein en aangepast, Zoals geen mens het ooit verwacht. Een ziekte die je niet begrijpen kunt, Die je echt geen enkel gunt. Na maanden in het verpleegtehuis, Voelde hij zich er nog niet thuis. Maar na een val en heel veel pijn, Kan hij eindelijk bij oma zijn.

morgen ben ik jarig heb ik één jaar achter de rug een jaar van vallen en opstaan geen dag komt ooit nog terug ik heb al aardig leren lopen ik huppel de kamer door mam staat dan te klappen maar dat hoeft pas morgen hoor want morgen ben ik jarig dan zingen ze voor mij hoe of ik dat wee...

in het immense bed blijf ik onrustig draaien in het duister schemer jij steeds door mijn gedachten vol van verlangen steek ik schuin twee armen in de lucht naar de windstreek waar ik jouw verre aanwezigheid vermoed mijn ogen onbedwingbaar scandeer ik langdurig jouw naam, onhoorbaar, en...

Soms ben ik de gelukkigste man op aarde maar soms ook twijfel ik weer aan jou Dan voel ik één of andere blokkade je herstelt je meestal wel weer gauw Maar toch blijf ik denken dat af en toe je in gedachten terug bent bij hem Als je enigzins twijfelt lieverd trek dan nu nog hard aan de rem...

amos passeert pronkzuchtige borden met wapens en namen aflijvig hij neemt de maten op en tekent voor poorten een gaatje voor putten een punt de strenge wachters zijn gestorven het staat hem vrij te zijn toerist alleen maar ongeschoeid monstert hij het hemelhoog vertrek de schrijn ...

Bezuinigingen keer op keer: De armoe slaat als hagel neer. De oogst van honderd jaren strijd Zijn wij straks allemaal weer kwijt. Hoe ging dat strijdlied ook alweer…!? ------------------------------------------------------------- (Eerder o.a. geplaatst in Weekblad Spijkenisse 2 juni 2004...

Ik schreeuw het van de daken van verliefdheid en geluk Als dit gevoel zo blijft kan mijn leven niet meer stuk Zoals jij van mij houdt en ik op mijn beurt van jou Zo overtuigd en voorbestemd dat vind je echt niet gauw Ik wist allang diep van binnen dat jij voor mij was gemaakt Nooit eer...

De kleinzoon van… ‘Het presidentschap’ zei GW ‘dat móét ik domweg winnen!’ Dus fraude hier en overzee een nieuwe strijd beginnen…

Ze staan er nog de woorden gesproken tussen jou en de muren horen de mussen vragen de meeuwen vliegen de luipaarden liggen op het dek een stoel en ver aan de einder het laatste licht dat nog woorden zag en niet vergat. Nu het laatste woord op muren geschreven je loopt langs vergee...

Een vlucht ganzen in de lucht Doen me denken aan morgen. Het tikken van de klok Herinnert mij aan mijn zorgen. De regen die tikt op het raam En het onkruid dat groeit Maken me duidelijk... Wat de zin is van het bestaan. De zin van het bestaan is eigenlijk niets. Het is een vermenging van le...

Gehuld in nevel ligt het vlakke land, het dorp waar ik ooit ben geboren. Ik loop door de straten en de stegen, maar er is niemand meer die ik herken. En ik vraag me af: Wat is er aan de hand, waarom toch voel ik me hier zo verloren? Dit is het dorp waar ik veel heb gekregen, maar waar ik nu...

Lieve mooie ster daarboven ben jij soms dat kind van mij die de wereld nooit heeft gezien? want voor je geboorte was je leven al voorbij. Lieve kleine ster daarboven knipoog eens naar mij 'k moet zovaak nog aan je denken maar nu ben je altijd vrij. Je zult nooit weten hoe jij door...

De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in ...

Ik lig in de zon mijn ogen gesloten gedachten komen en gaan ik ontspan me en adem steeds minder laat al mijn gevoelens wegggaan. Ik kom in een andere dimensie wordt één met een helder mooi licht ben niet meer hier op de aarde een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Een traan rolt over...

Zo mooi, bijna onwerkelijk zo lief, bijna verwerpelijk zo leuk, bijna onaantrekkelijk zo stil, bijna opmerkelijk zo zacht, bijna hard zo koel, bijna verward zo vertrouwd, bijna pril zoveel te zeggen en toch stil...

de guldenroede herinnert sterk aan vroeger weemoed geel van kleur

Als mijn woorden niet klinken zoals dat zou moeten, Als ik iets stoms zeg wat ik eigenlijk niet meen, Of als ik iets doe wat dom blijkt te zijn... Of als ik de waarheid niet zie........ die ik eigenlijk had moeten zien. Wil dat niet zeggen dat ik niet van je hou. Als mijn ziel ver weg ...

een brug gebouwd door tranen voor de weg die leidt naar het licht wie kan ik nog vertrouwen steeds zie ik jouw gezicht de sterren namen je mee op hun reis langs zon en maan in de regenboog met al zijn kleuren daar woon jij nu voortaan

Natuurlijk mogen al die viezeriken Niet van die smakeloze geintjes flikken Door tenen likkend ons te laten schrikken! Maar... laten wij dan voortaan óók niet pikken Dat onze Balkenendes zich steeds schikken Naar Bush zijn wensen en zíjn hielen likken. ...PvdA wil tenen likken strafb...

..en in mijn geest bewaar ik steeds de herinnering aan jou aan hoe je lachte hoe je keek en aan wat je zo graag wou nooit zal ik nu die lach weer zien en je bescheidenheid maar in me blijf je wel bestaan ook al ben je "uit de tijd"..

Of het nu een zandbank was de top van een heuvel die uitstak met zijn moerasceders van eeuwen her Heden ligt het eiland hier de trots van het Trasimeense meer waar Hannibal voor het eerst de hoogmoedige Romeinen versloeg ingegraven in hun stellingen zo´n tweehonderd jaar voor de geboort...

Wanneer je zorgeloos de wereld inkijkt je niet bewust bent hoe somber zij kan zijn en het leven zo gemeen is het net alsof een zwoele bries door je lichaam ruist schijnen de zonnestralen dwars door je heen Wanneer je daar zo staat met het licht in je ogen hemelsblauw en een parelwitte...

Vanuit wat dieper zit dan je dacht dat het zou kunnen zweef je oprecht een roze wolk intens beleven en delen Plotseling ook dat besef en een instemmend gevoel waar komt dat toch opeens vandaan? maar het is goed, echt goed zo Dromen zijn er altijd al lijk je het al gevonden te hebben s...

Wat heeft ons op die morgen toch wel mogen doen lopen langs de Regentesselaan, waar ons de blaren om de oren vlogen? Waar kwamen we in 's hemelsnaam vandaan? Hoe dan ook, er kwam een mannetje aan waardoor je blik opeens werd aangezogen, een en al zwarte hoed en zwarte ogen, voorzichtig sch...

de insectenzee golft omhoog verstart even en strijkt massaal neer

Ik ben alleen met mijn gedachten. En de mens die mij zo ziet, hoeft van mij niets meer te verwachten. Ik ben alleen, en peins, en kijk ver voor me uit. Zonder geluid. Ik ben alleen, in mijzelf gekeerd, opdat geen mens mij weer bezeerd.

je lopen heeft iets gratieus het haar blond opgestoken je neusje in de wind de ogen wat geloken je blikt nog lente in de zomerzon aarzelt en kijkt om ik lach het volle licht in je verbaasd gezicht je stem klinkt lichte tonen in herkenningskleur je parfum is herinnering aan eerste k...

Een vlucht ganzen in de lucht Doen me denken aan morgen. Het tikken van de klok Herinnert mij aan mijn zorgen. De regen die tikt op het raam En het onkruid dat groeit Maken me duidelijk... Wat de zin is van het bestaan. De zin van het bestaan is eigenlijk niets. Het is een vermenging van le...