Alle inzendingen

Blijf even zoals je nu doet want jij bent het leukste moment die ik in tijden heb ontmoet blijf nog even naar mij lachen Ik wil je niet vertellen hoezeer ik je mag dan ben je niet meer mooi speciaal ik zeg nog even niets, blijf nog even kijken voor mij is het of niets of ik wil je he...

ijskoud stampte de wind door jouw witte straatjes in het nauw gedreven hield hij zo het leven achter de gesloten luiken de sinaasappelbomen rond jouw plein het bronzen kind in jouw fontein verkleumd verlaten de wind vond rust op een bankje bij de kerk de hemel brak het licht brac...

Bladerend door het verleden legt mijn gedachten mooie momenten vast en ik zie hier op mijn netvlies dat ‘de vrolijkheid zelve’ een term is die voor jou moet zijn bedacht Want ik zie je nog zo dartelen je blonde haren weerkaatsen het zonlicht geven dat gouden randje aan iedere da...

met mijn rug tegen de helling en het hart nog op de vlucht adem ik `t zoute vocht in stralen voel mijn blote voeten in de beek de weg van angst terloops herhalen naar heuvelland dat met me kroop hoger sloop door doorngekras aan takken trok naar omhoog behendig wegboog voor verbod naar top...

Plotseling zie ik je staan Veel groter nu, zoals verwacht Ik hurk bij je neer en kijk je aan Jij kijkt terug en lacht. Maar ik zie geen herkenning meer Ik vraag hoe het met je gaat Je zegt niets, maar je lacht alweer En ik weet me geen raad. Er gaat een film aan me voorbij Aan beelden g...

verkrampte vingers kerven krassen in de geest opengesperde kaken zouden zingen op het feest doffe ogen blikken een fletse lach stramme benen willen dansen deze ene dag een hele hand verdwijnt in die van mij en voelt jouw leven als ik je aankijk van opzij

Nog nooit ben ik zo bedrogen, nooit heeft iemand me zo voorgelogen, vertrouwen is zelden zo snel vervlogen, als de dag van vandaag, waarop je tegen me hebt gelogen. Ik heb je een kans gegeven te bekennen, maar je bleef tegen me ontkennen, ik moet er nog wel aan wennen, dat ik je vanaf vand...

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitg...

Eenzaamheid: vergift der zwakken, zout der sterken.

Als ik geen hart of geweten had, dan verzon ik wel wat wrangs. Als ik geen angst of vrees bezat, dan ging ik nog eens bij je langs. Als ik niets meer heb te verliezen, en vind ik het leven niet meer fijn. Dan zou ik voor de wraak kiezen. En mag jij ook eens bang gaan zijn. Maar jij hebt ...

Is de kracht waarmee een hamer een spijker raakt gelijk aan de kracht waarme de spijker de hamer raakt? Het antwoord op die vraag leek mij plotsklaps van groot belang. En kort daarna werd ik overstelpt door medelijden met het enorme leger van mensen dat nog minder geschoold en geleerd is dan ik, en ...

Wanneer ik met een blinde de straat op ga, omdat hij leren moet zijn weg te vinden, kijkt iedereen mij na. Dapper loopt hij daar, tastend voor zich uit, met zijn rood/witte stok om lijnen mee te voelen, dan hoort hij een geluid. Een vuilnisemmer tikt hij aan, dus moet hij er omheen,...

Ingehouden adem, een windstilte wakkert de rijzende dreiging aan zonder beroeren trilt een snaar een doffe fles vangt een eerste traan druppels in de oceaan van kilte Gestadig groeit het grauwe grijs over het afkalvend ijzig blauw als bliksemschichten zoeken scheuren wegen naar een verste...

Uit heel wat vaatjes heeft hij al getapt Dus dat de mensen vinden dat hij fout zat Vanwege een paar sleutels in een zoutvat Dat is iets wat Dutroux totaal niet snapt De mensen moeten niet, lijkt hij te zeggen Op alle slakken sleutels willen leggen

Tranen rollen over m'n wangen zomaar proeven warm en bitterzoet. Wil ze nu niet drogen want het doet me even goed. Zomaar tranen van verdriet of van emotie zomaar ik weet het niet.

wanneer ik al mijn uren zou rangschikken naar de wijze van besteding, in rubrieken, die ik weer uit zou zetten in grafieken, beleefde ik geen leuke ogenblikken. laag kruipen is het karakteristieke van de studeerlijn, met zijn flauwe knikken, die bij tentamens als zaagtanden prikken, bij her...

Volwassen staat hij nu in mijn tuin te pronken, mijn kleine kerstboom.

Driftig vul jij je woorden met droefheid, huiverend snijd jij in vele gevoelens, pijnstillend verwond je verborgen plekken verdoofd hecht je jouw lichaam in zinnen. Steeds grijnst de duisternis wreder en wreder, wanneer een grote stilte de enige uitweg lijkt in een zwijgende wereld. ...

Het lijkt wel, of een groot deel van de aarde beheerst kan worden door een handvol bruten. Europa is er stil van: drie minuten. Waar blijven toch de normen en de waarden? JP brengt Bush in opperbest humeur; hij flirt met hem en zijn Amerikanen, die zich de baas van heel de wereld wanen. Wor...

turend langs je wangen naar de zachtheid van je gezicht praat ik met je ogen waarmee het hart beroeren kan gevangen in je ziel kijk je vragend of ik je helpen kan geef me je hand want met één vinger kan ik niet spelen

ik zag je in de spiegel achter me ik lachte, je verdween slechts mijn gezicht met ogen vol herinnering staarde me aan ik fluisterde je naam je echode gedachten kwam zomaar naast me staan je deed me gloeien was me aan het boeien met je blik in spiegelbeeld ik heb je losgescheurd ...

Het meest ingrijpende gevolg van het uitsterven van de reuzenpanda zal zijn dat het WNF naar een nieuwe mascotte op zoek moet.

Het zijn nu pas zes of zeven dagen, Dat ik dit sijsje kocht van Klaas de vogelman; En schoon ik in het eerst mijn moeite moest beklagen, Nu is er nergens geen, die beter vliegen kan. Wat zou ik vorderingen maken, Als ik zo leerzaam was als hij! Maar 'k zou wel haast aan 't schreien raken...

Zij rijgt jaren aan elkaar hecht scheuren met verdriet dat terugkeert als ik naar hem vraag. In welke deken is die nacht zijn dood begonnen. Angst drupt door vult leegstand keert haar in en uit een ander.

Ik houd jou in mijn armen al wiegend heen en weer ik wil je zo graag verwarmen verbergen al het verdomde zeer Ogen kijken levenloos en kil machteloosheid klauwt gedachten ik wil blijven geloven al is het stil in hopen en verwachten De tijd haalt moeiteloos in scheurt in zijn vijf voorbi...

een lenig meesje hangt snoepend aan een vetbol ondersteboven

twee stappen maar twee stappen alle problemen weg alles is weg het zijn er maar twee twee stappen die twee stappen trein raast voorbij twee stappen ben blij dat ik ze niet heb gezet

Vandaag is het herfst geworden in mijn hoofd. Ontdaan van alles dat mij lief is blijf ik kaal achter en wacht op regen.

Vreemdelingenlegioen vol oude bekenden Neerslag maakt plaats voor regen Vindt hier de scheiding tussen kaf en koren plaats? Bittere nasmaak wordt weggespoeld De snee van de keizer gemaakt en de bloem in bloei heeft geen recht van spreken

Zoektocht naar mezelf Mijn persoonlijkheid verloren In het doolhof van gevoel Onderdrukt verlangen Sluimering van constante Climax Bij alles wat ik doe Denk ik aan jou Mijn hart slaat Een race tegen de klok En dan weer stilte Alleen een harde steek De leegte is Onmenselijk Gemeen e...