Alle inzendingen

beste vader, neem me niet kwalijk dat ik je bij het eerste bezoek zei dat ik hier een paar weken was voor wat proeven met middelen (je geloofde het niet en je was verdrietig en nog verdrietiger toen ik vertelde dat een onbekend gebleven medepatiënt mijn goeie jas had gestolen, het geld da...

over de treden van een lange trap gaan in lange schreden je stappen ze gaan naar boven waar het goed is en laten het verleden achter zich vloeiend dragen zij je lichaam boven waar handen slechts langs je strijken drukken de hakken ver in het tapijt de reling is een onnodige houvast even ...

mijn schaduw deelde zich en stapte uit het donker van de nacht echo's van onhandelbaar klonken bedreigend zacht de eerste schrik verlamde en nagelde de voeten in het zwart de splitsing was volkomen ieder deel stond nu apart zolen op de grond de rest gewoon illusie mijn geest verd...

van het geluk dat ik ervaar mag jij een deel verhalen nu je van me houdt zal ik je uitbetalen van alle mooie dingen die ik verliefd aanschouw als voorschot duizend maal de zin ik hou van jou

De meeste treinen rijden nog steeds stipt Er zijn nog weinig bladeren gevallen Al rekenden wij daar op met zijn allen Die hele herfst is volgens mij geskipt Hier zijn de eerste vlokken al gevallen En bij de V&D zag ik al ballen

Je weent de liefde los en je verdriet ademt hoop op wedergeboorte. Je tranen tranen tranen een waterval van overgave; je gutsend offer smelt de stenen van mijn wrok. Je bloedend bloeien ontluikt herfstgeuren van vast vertrouwen dat niet wijken zal voor snijdende kou; en koesterend kal...

ben jij hoop en verlangen een traan op mijn wangen de stem uit mijn dromen dagen nog te komen nevel in de morgen het avondrood gefluister in de wind de lach van een kind een hart gegeven met liefde doorweven ben jij het leven hier in mij

Al jaren geef je mij spiegels in alle mogelijke vormen. Al jaren wijs jij mij op vernederende scherven. Al eeuwen heb je mij mijn beeld laten vervormen. Steeds zag ik een broos gezicht met bange, pijnlijke ogen, vertekend door een eigen haat, in een bevlekte, grijsgekleurde ziel. Missc...

De morgen is nieuw, al is hij niet anders dan de morgen van gist'ren en de dagen daarvoor. Het lied van de merel, dat klinkt in de stilte, lijkt een lied dat ik nu pas voor de eerste keer hoor. Terwijl de zon met haar stralen de horizon rood kleurt; de mist zich niet langer met het ...

Zij was een heel oud dametje die hield haar kat op schoot dat beest was heel aanhankelijk waarvan dat mens genoot. Zij was alreeds verlaten door ieder om haar heen ze was nu slechts nog samen met haar kat alleen. Daarom zaten zij samen heel dicht bij elkaar die kat die zij zo bij haar ...

Meer dan getuigen (2) De bloemen zijn weg; de straat is geveegd. De kaarsen gedoofd, ze spreiden niet meer hun glans voor de bar, waar de glazen weer worden geleegd. Want het leven is leven; soms stopt het heel even, maar al snel gaat het verder in haar oude cadans. En toch......... ...

Was de allereerste vliegenier die onder zich de wolken liet misschien een katholiek? Zette hij dan soms in tranen koers naar stille landingsbanen die nimmer meer dezelfde waren

Lange schaduwen trekken geruisloos volgend door de natte straat.

Liefste mag ik alsjeblieft van je verlangen (het hoeft zeker niet meteen) het plafond met streepjes te behangen? Mocht alles in het honderd lopen zorg ik dat ik elke morgen liggend op mijn rug de ogen open

nooit kuste de zon zo innig de aarde nooit deed de wind zo'n verrukkelijke vondst- blijk van liefde droom die uitkwam kind weergaloos kind

Firenze Stad die moderne oudheid straalt Je kunt verdwalen in rust Eeuwenoude stegen vertellen Hun diepste geheimen Firenze De stad van liefde Ligt in het zachte zonlicht Waar dichters en schrijvers Zich laten inspireren Firenze Toscaanse schoonheid De passie voelend In het nachteli...

De schappen zijn al wekenlang gevuld Met speelgoed, marsepein en pepernoten Mijn zoontje voelt: hier zit iets in besloten, In dit gegeven gaat iets groots verhuld "Maar papa, dat brengt Sint toch met de stoomboot?" Nog even en er is alweer een droom dood...

Wie zichzelf niet al te serieus neemt heeft altijd iemand om mee te lachen.

In een lichte duizling leef ik. Mijn leven schuimt als de Turijnse wijn. Voor mijn ziel en zinnen beef ik. Waar zal het einde van mijn zwerven zijn?

roodbruine bladeren dwarrelend voor betraande ogen de kracht van de herfstzon zal ze niet kunnen drogen verwarrende gedachten en onuitgesproken woorden zoveel verlangens tranen die alles smoorden gekwetste gevoelens door gevlochten verhalen in eigen emoties steeds weer verdwalen

Hé, persoon met een probleem, blíjf je nou toch aan de gang? Kun je nérgens anders heen, nee sufferd, óns maak je niet bang! Dat ben je zélf blijkbaar wel, want tevoorschijn komen, doe je niet. 't Enige wat we van je weten, is als je lángs bent geweest. Dan zeggen we kijk, hij/zi...

de zee, het zwarte gat de ijzige massa die iemand helemaal kan opslokken en dat maar al te graag doet overdag een lief kabbelende vriend zoet als een koekje, braaf als een baby'tje maar 's nachts duister en wreed alsof boze machten heersen het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwi...

Op zekere dag, werd ik geconfronteerd met een zéér agressief manspersoon. Mijn dagelijkse roes, die voornamelijk bestaat uit de grote vraagstukken des levens, en andere triviale beslommeringen, werd ruw onderbroken met de volgende zeer luid uitgesproken mening: 'Het lijkt Godverdomme wel een t...

De praatjes over 't koningshuis en wat is aanverwant - een voorgenomen echt incluis - staan daag'lijks in de krant. Oranje wordt hierdoor onteerd en iedereen ziet spoken. Zo 'n Mabel is gereserveerd, want geenszins onbesproken. Wellicht wordt deze parodie, als Friso niet verbruidt, ...

vanmiddag toen ik thuis dit liedje zat te typen kwam tussen de gordijnen door een straaltje zon terwijl over mijn wangen traag de tranen liepen omdat ik vandaag aan weer ‘n dag zonder jou begon het sprookjesboek is uit, het laatste blad gelezen, jouw ring heb 'k afgedaan en 't geeft een l...

Waarom doet dit toch zo pijn, het afscheid na samen geweest te zijn. Alles is koud en kil, zelfs de natuur is al een tijdje stil. Niets is nog mooi of de moeite waard, na het nieuws dat door mijn hart ging als een zwaard. Onze tijd samen zal ik nooit vergeten, ik hou nog steeds van je e...

Dus praten we hier, want dat wou jij over wat niet wou lukken met jou en mij met jou erbij De ober is keurig, bestek stofvrij, de drankjes staan er wat lullig bij maar doe maar, dit wou jij: ik en jij en jij erbij Mijn god, mag nu de soep door? Ik vond het belangrijk: ik en jij en wat ji...

De kunst van steeds woord te houden bestaat hierin: het zelden te geven

Zij luistren beiden naar haar oud verhaal, wondere dingen komen aangevlogen. zichtbaar in hun verwijde ogen, als bloemen, drijvend in een schaal. Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, - het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het m...

Zomer 1945. In een Duits cafeetje drink ik, Nederlandse tolk in het Britse bezettingsleger, een glaasje ‘prik’(Sprudelwasser). Dan hoor ik het getik van een stok tegen de poten van mijn tafeltje en zie een blinde man. ‘Ist es gestattet?’ vraagt hij. En even later zit hij tegenover me. Hij...