Alle inzendingen

Somber wit valt als een doek bedekt me teder als fluweel blik verwaterd, zicht is doof verblind als lichtval door juweel wordt wakker in een diepe slaap dromend bij bewustzijn het doek is ruw als ik ontwaak soms doet de zachtste stof, het meeste pijn...

Betoverend, een enkele blik siervol zelfs het zijaanzicht enkel voor die lach gezwicht Elke beweging als in een film langzaam, mooi, langzaam doch van achter een beslagen raam Eenzaam, zonder hoop schoonheid zo onbereikbaar afstand maakt kwetsbaar Zwevend komt ze weer voorbij zelfs m...

A crying tear at the inside of me Invisible for everybody Nobody can see A happy laugh at the outside of me Hiding the tears Acting, maybe But they don't know because they can't see And I don't want them to know because it's not the way I wanna be

Er bloeide eens een rode roos die bleek zo mooi en zo rood ze groeide met al haar krachten en heerste zeer machtig maar door een schaar ging ze teloor

Ik ben geen 'prooi'en je kunt me ook niet 'innen', Ik wil niet lekker naaien ik wil liever beminnen Je noemt me saai,slap en ouderwets, Ik noem 't dieper dan oppervlakkig gezwets Nee,je bent niet van mij noch ik van jou, Dringt 't tot je door dat ik alleen maar van je hou?

Tijd bestaat niet voor spelende kinderen,tijd kan helen maar ook hinderen Tijd verdeelt ons hele leven,je kunt 't geven moet 't nemen Tijd verdrijven,tijd voor liefde in tijden van haat Doch voor wie wacht komt alles steeds te laat...

Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet Je gl...

soms blader ik wat terug door gesloten hoofdstukken besef dat ik verder kan dat het nu gaat lukken lees van vertrouwen, toekomst van liefde en van veiligheid maar die dag toen van jouw sterven raakte ik dat alles kwijt maar ze zeiden “hoogste tijd” hadden het over verder ga...

sommige liefdes, verloren, sterven niet blijven tot de dood je zoekt, eindeloos, rusteloos, smachtend in je aderen, je hart en elke ademzucht voedt zuurstof, vuurstof brandend tot het laatste uur tot zelfs ná

Vroeger waren het altijd "oude" mannen Zwarte jas en hoge hoed Doorgroefde gezichten Ze liepen vooraan in de stoet De kist, te dragen op de schouder Een beetje eng, dat vond ik wel Onder die kist werden ze steeds ouder Geen stoere jongens, dat zag je wel Nu zijn ze verwisselt door stud...

Er was eens een verliefde Nibbel..... Gimpeltje slenterde door het rusteloze woud. De wind liet bladeren ruisen en de geluiden van verborgen dieren klonken overal, alleen hoorde Gimpeltje het niet. In zijn kleine hoofd klonk alleen maar de stem van Brodeltje, het mooiste wezentje op de hele werel...

Ik zou mijn leven willen geven om niet te hoeven sterven

Maandag, dinsdag, woensdag, is gebleken, zijn de beste dagen voor studeren. Overdag schijn je het meest te leren, dus niet met een boek onder de deken. Maar iets anders is mij bijgebleven: in het weekend heb ik leren leven.

Wie te vroeg juicht, heeft toch alvast plezier gehad.

Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint Van oud lood, dof beslagen, blauwig grauw; Daarboven kalkig wit, waarna het blauw Met langzaam vloeiende overgang begint. Geen horizon, geen streep van schuim, geen wind: Plots'ling lopen er banen, zonder vouw, Vol glans, als op de hals ligt van een p...

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen, Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên. En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen... 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale Lichtloze sluier u omhult; dan dalen...

Een zwoele zomeravond, de lucht is rood verlicht ik kijk uit het raam, twee mensen met een rimpelig gezicht. Hij schuift haar stoel onhandig aan, met een vertederende lach ze drinken koffie en genieten zichtbaar, van hun oude dag. Hij knoeit, zij kijkt hem even met gespeelde boosheid aan en p...

Moed die niemand ziet, verschilt weinig van lafheid, die men diep begraven heeft.

Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht. Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis. Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag ik moet nog dit, ik moet nog dat, ...

En zelfs als na ons overlijden onze materie door de tijd verzameld zou worden en weer teruggebracht in de toestand waarin ze nu is, en ons het levenslicht weer gegeven zou worden, zou zelfs dat feit ons volstrekt niet aangaan zodra de draad van onze herinnering eenmaal verbroken is. (Essays, Boek...

Als vrijheid een woord is, is het dan gelogen? Als vrijheid te koop is, kost het dan een vermogen? Als vrijheid een weg is, zijn we dan al halverwege? Als vrijheid een cadeau was, zou jij het dan geven? Als vrijheid een mens was, is hij dan nog in leven? Of is vrijheid een plaats zonder zorgen ...

een schap vol wetenswaardigheden die slechts een enkeling verstaat biedt het waar van toekomstigheden voor Jan en alleman op straat geleerden met het hoofd gebogen krullen van vingers in het haar wegen woorden weloverwogen het lijkt 'n achteloos gebaar wetenschap te boek gesteld haast ...

De verf die aarzelt in de kwast, het doek dat droog blijft, omdat iemand dreigt te kijken. De hand die boven de toetsen hangen blijft omdat de speler weet dat muren horen. De pen die letters absorbeert om het verhaal onleesbaar te doen zijn voor een geheime dienst. We moeten ...

soms is alles zoals een woestijn, luchtkastelen dansen triomfantelijk langs in het ritme van deze tijd. het is de leegte die oneindig lijkt maar voorbij de leegte ontdekte ik een verborgen tuin. daar ben ik zo nu en dan wachtende op de zon die inspirerende stralen in mij omzet to...

water dat borrelt in het pijpje waarvan de rook cirkelt om het genietende gelaat

mijn parel is de bron der originaliteit en duwt zonder spijt het zwijn der ongenoegen in het diepste ravijn. slechts de echo van de val is soms nog hoorbaar als een weerklinkende herinnering uit de tijd van desintegratie

Ik kreeg een mailtje van iemand om voor de vriendschap een bal door te sturen naar 10 mensen en naar de afzender. Ik heb daarop geantwoord: Sorry, maar ik heb je bal lek geprikt...... Echte vriendschap zit niet in het doorgooien van een bal! Een bal gevuld met lucht notabene! Echte vriendschap z...

help me lopen ver weg naar de andere kant waar niets is wat het lijkt van hieruit bekeken vervallen en verlaten maar geschapen om daar te zijn bij jou weg van hier waar alles niets lijkt van daaruit bekeken daar ben jij daar loop jij naar me toe dichterbij ik wil je raken...

Zoals de wereld zich nu keert tegen zijn eigen mensen. En hoe we onder andere onze kinderen hebben geleerd, iets in stilte te wensen. Zo berusten wij in het verdriet wat op onze schouders ligt. We verzwijgen de plicht, lief te hebben. Op te komen voor elkaar en verzaken, iedere snaar van g...

wat zij zegt: ik heb hem niet weggestuurd onze liefde zond hem heen liefde... waar geen ruimte was misschien in een ander leven maar vind ik hem dan ? draagt de wind onze schepen uiteen of tot elkaar wat de zee zegt: ík draag de schepen maak de wind geen verwijten want dát ben je...