Alle inzendingen

De aantrekkelijkheid van een idee is het grootst in onbeschreven toestand.

Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven Trilden, waar vals uit de afgrond van 't verdriet Waanzin de half gewilde val bespiedt, Maar ik, ik greep je stevig bij je lurven; 'K zei: 'Wat? Zou je niet kunnen? Of - niet durven? Schaam jij je dan voor Plato's gletschers niet? Vooruit! Ik...

Laat mij dronken, vuil, verlaten Liggen in de lege straten. Laat mij achter in de goot. Ieder probleem is mij te groot.

En even was het stil volkomen verlaten in rust alsof zorgen en dagen verdwenen alsof de wereld geheel bedaarde haar oorsprong weer hervonden en alle stemmen spraken eindelijk met elkaar

Wij komen dan ook op een koersdoel van € 37 binnen twaalf maanden. Daar zitten wij momenteel voor dit historisch ijzersterk aandeel Ahold nog behoorlijk ver vandaan. Instappen dus!

De doedelzak, dat is alom bekend, die moet men altijd met de mond bespelen, men blaast, een blow-job dus, die men met velen beoefent in een Schotse doedelband. Wel, ik veronderstel dat u nu weet waarom zo’n band een pijpers-gilde heet.

een grote schouderklop op je rug een duwtje in de wind de persoon die met z'n warme vaderhand door je haren ging de persoon achter wie je te schuilen ging voor al de dreigende kleine bezoedelingen van dat rooskleurige kinderwereldje mijn vader, wiens hand ik vasthield voor wie ik in d...

Bloed kleurt het hart scharlaken rood gerijpt om zichzelf te verschenken traag ademend haar ziel te drenken in de leegte die zijn blik haar bood. Kristallen flonkering flitst het oog als zij haar hals teder over buigt vochtig en krachtig voor hem juicht in een bedwelmende liefdesboog ...

de televisie kan niet uit het is zo stil zonder geluid het wezenloze staren naar gebaren is haar heilig niets is zo doods zo veilig pas als de overmaat aan drank haar op de darmen slaat als alles is gaan draaien en denken niet meer gaat valt er stilte in haar huis die ze dan niet mee...

Even denk ik aan jou Even vlug even gauw Dromend op mijn zij jou in mijn gedachten Denkend aan de toekomst en wat te verwachten Glimlachend, denkend aan daarnet Aan die paar gestolen uren in bed Alsof het nooit anders is geweest Zachtjes knuffelen, onbeschaamd, onbevreesd Je hoofd op...

Fluweelzacht, (haar wangen een dieprose gloed) ligt zij op mijn hand. Alleen. Ze bloedt, als ik met een mes haar stengel kort. Samen met de anderen zet ik haar in water ...

witte strepen tuimelen vlokken snijden de lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongeri...

Huppelend door een winkelstraat zie ik reflectie in de ruiten: het kind dat ik altijd was en altijd zal blijven huppelt mee een enkeling kijkt mij bestraffend aan stoute meid van wel vijf en twintig jaar

gedichten zijn niet meer maar ook niet minder dan een eindeloze vlucht van wolken langs de hemel waartussen soms een zonnestraal tevoorschijn komt en mij recht in mijn hart raakt

De kankerdamp sluipt moordend door de bruingebrande ruimte. Het rookgordijn houdt bijtend schrale zonnestralen buiten. Nevelslierten, gehuld in donkergrijze monnikskappen, banen zich een weg. Ik voel de toortsen branden, aangewakkerd door de adem van een ongezellig woord. Een lopend vuur, ...

het weer is gunstig en vredig en dan ineens helder blinkend licht mensenharten openen zich als een bloem want de vredesduif is neergestreken, al hun verlangens groot en klein zijn met vreugde beantwoord.

de ochtendoase brengt een sluier om de droom en wordt vervolgens door de koffie teniet gedaan.

Onwerkelijk, het gevoel nu je er niet meer bent Onwerkelijk, het gemis dat nooit meer went. Onwerkelijk, de leegte nu je niet hier naast me ligt. Onwerkelijk, in mijn gedachten zie ik je nog steeds gezicht. Ik wou dat ik je kon aanraken, nog een keer jou armen om me heen kon voelen Ik wou dat...

de herfst is lijden al die vergane kleuren treuren op de grond

op hoge veulenbenen stapt zij vastberaden dwars door de spiegel van de aarzeling en uit de scherven van haar meisjesbeeld ontstaat voor de eerste keer een vrouw met haar kinderogen nam zij foto's van een nabij verleden waarop wat druppels van een mengsel vol haat en liefde schaduwvlekk...

spiegel mijn gezicht ouder dan ik voel jonger dan ik ben spiegel mijn gezicht grijzer dan ik wil witter dan ik denk spiegel mijn gezicht kouder dan ik lijk warmer dan ik merk spiegel mijn gezicht wijzer dan ik was dommer dan ik deed

Zoals de regenboog, zo kleurrijk en intens Zo is onze liefde, eerlijk en onbegrensd Na regen komt zonneschijn, dus zal er voor ons Altijd een regenboog zijn

Onzichtbare vleugels hebben me meegenomen In gedachten verzonken staar ik naar het verleden In trance laat ik het over me heen komen Langzaam terugkerend naar het heden Met nieuwe kracht vul ik mijn longen De verse lucht laat mijn hart herleven De pijn lost op die ik altijd heb vedro...

schoonheid schrijft mijn naam op helderblauw en vindt haar toevlucht in dromen op vleugels van warm vertrouwen en drijft mij mee in haar nieuwe dag.

1 Een nerveuze nuf schuift aan de tafel. Knokige handen zoeken een vingerhoed, het oor van de mok, een rafel, losgeknapt van de sleetse doeken die ze ooit verbond tot een lappendeken, toen ze nog in bont boerde. Ze woelt in wat was, delft in die warrige brij van vervagen: namen van slagers...

De duivels stappen naar de kalken stip. Een tollend muntstuk beslist. Beenharde kuiten onder de rode zoom. Een modderveld met plukjes gras, een klaverblad. Gemompel en gewuif…een schreeuw ontploft in de arena. De kleurenzee van vlaggen. Koperblazers vullen hun wangen. De spits legt aan, ...

De grootste aandeelhouder van het leven is de dood.

In Noord-Korea vatten ze de taak op Om door massaal gezamenlijk te zingen Vijandelijke legers te bedwingen Al mijden ze angstvallig "Vader Jacob" Als wij dat zingen, zegt men, zijn we dom Want ja: na Bim en Bam volgt steeds een Bom

ik stapte in je ogen als zonlicht door de ruit je hand was warm in de lach op je gezicht herkende ik mijn bruid ik kuste de bewolking uit je blikken je jawoord straalde luid omarmde je teder je verliefdheid tintelde mijn huid de vlinders in je buik zwermden in kleuren voor on...

Ik kan niet anders dan mijzelf belijden, Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit, Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden En smart te zingen, dat de oningewijden Niets horen dan een lieflijk geluid... Ik kan niet anders dan mijzelf belijden, Ik spreek mijzelf in al mijn liederen uit. ...