Alle inzendingen

De chocolade namaaksigaret Is door de Europese Raad ontraden Vanwege de uiteindelijke schade, Want zo wordt men tot roken aangezet. En omdat wij geen dieren mogen doden Wordt weldra ook het suikerbeest verboden.

weer speel je met de wind en zendt mij buien in onzekerheid neem mij in het blauw dans naakt de hemel dichterbij en vrij oplossend in de wolken zwarte aarde geurt het mogelijke wortelen het delen van de plaats voordat je weer vergaat uren duren langer omdat liefde tijdloos is...

Gevleugelde momenten, van intens geluk. Dromen bij melodieën, ...een symphonisch stuk Donker doorgroefd verdriet vaak maar heel even. Alweer droog ik de tranen, ...zo is mijn leven.

Aarde rust vredig Begroet vol verlangen in Cyclische schoonheid Dauw en Eikels, een Flits licht op als een Gier de hemel splijt Hagel korrelt neer Illustreert het Jaargetijde Krachtig Lucht drukt zich Majestueus uit in een Najaarsstorm Onweer Plenst wolken leeg Regen kletst gestadig ...

Twee Einzelgänger in Leiden Die wilden onlangs gaan scheiden Ze vonden het fijn Om alleen te zijn En dat lukte niet goed met z'n beiden

Als je bij me weg gaat, mag ik dan met je mee?

Als ‘t leven is begonnen dan eist direct de tijd haar deel en brokkelt stuk na stuk van het totaal een beetje af Het lijkt niet veel Er is nog lang te gaan We leven door We blijven bij zo’n brokstukje niet even staan Soms gaat het mis en worden het plots brokken die langs ons komen ...

(Lukas 10:42; 1 Cor. 13:1-4) Indien ik de talen der mensen sprak En der engelen taal, Ik ware, zo mij de liefde ontbrak, Een luidende schel, een klinkend metaal. Indien ik de toekomst las En profeteerde, En alles, wat verborgen was, Verstond en leerde, Indien ik dat gelo...

Een broodmagere slager in Gees Had een vrouw met behoorlijk wat vlees Sprong ze bij hem in bed Dan was het strijk en zet Dat hij werd bevangen door pletvrees

Voel je hoe ik naar je toe kom? Je bent naakt in de nacht. Wacht ik doe eerst een doek om. Nog niet, nog niet. Liefkoos mij, zacht. Zeg dat je mij mooi vindt En alleen door te strelen In 't donker, mij ziet. Zullen wij spelen, Dat wie 't eerste lacht, Moet ondergaan Wat de and...

We hebben gedeeld Jarenlang Lief en leed Vriendschap Als een bloem Teder opbloeiend Groeiend in warmte Stralend in de zon Als een bloem Heen en weer geschud Zwiepend in de storm Druipend in de regen Als een bloem droevig geknakt Stervend in de kou Eenzaam in de sneeuw Vriends...

De mensheid maakt een einde aan oorlog, of oorlog maakt een einde aan de mensheid.

Vroeg in de morgen Koeien grazend in het land Zonovergoten

Ik denk terug aan vorig jaar Toen waren we nog bij elkaar Ik werd niet gelukkig als ik je zag Nee, ik was het heel de dag In mij scheen zelfs ’s nachts de zon Totdat het zo niet meer verder kon Er kwamen tranen in mijn ogen, Want jij had vaak tegen mij gelogen Ik werd heel erg boos, Vertr...

Kan iemand me vertellen, hoe ouder worden gaat, komt ie met rasse schreden, komt ie vroeg, of komt ie laat, komt ie gister, laat of heden, komt ie eerder of te laat, of komt ie gewoon, en is dat waar 't over gaat? Komt ie met of zonder gebreken, da's een vraag waar geen antwoord op kom...

De vermeerdering van geluid, het zwellen, het oprichten en volzuigen van de verdorde grassprieten, maar ook vooral de kleine dieren dragen bij tot een reeks van nieuwe gehoorindrukken: wanneer de bombardeerkever door een vijand wordt aangevallen, scheidt hij uit zijn anaalklieren een scherpe vloeist...

Niets is voor altijd, alles is tijdelijk, bij alles wat je doet. Je wordt geboren, "doorloopt" je jeugd, gaat naar school, zoals 't moet. Je krijgt een baan en doet je best, werkt je te barsten en de tijd doet de rest. Je krijgt verkering, verloofd en gaat trouwen, krijgt kinderen, m...

Uitzichtloze blikken op een toekomst die het verleden volgt Uitzichtloze woorden die hoop moeten geven maar wanhoop zaaien Uitzichtloze letters gevormd tot woorden en zinnen zonder klank Uitzichtloze levens in een wereld waarin "anders zijn" niet mag...

't Is dat missen, onverminderd en blijvend liefhebben, ongehinderd 't Is het zout uit nutteloze tranen en de dromen die zich waarheid wanen 't Is dat beeld, bewaard in 't archief, van betere tijden Ik mis je, m'n lief

Ergens ver weg Huilt een jongen Traanloos staart hij Naar de horizon Hij huilt om pech Is van de pijn doordrongen Bewegingloos gebaart hij Naar de plek waar het begon Ergens ver weg Staat een jongen Naast hem ligt de leegte Te wachten tot ik kom

waar op de trede van de trap, en op het scherpst van elke snede, onder het wenken van de rede en tijdens het blind voorbijgaan van haar snelle stap, een tweede jongedame, zich herhalend, walging wekt, de eerste snollig en ontevreden weerzin en wellust als een stedelijk drab met het allerbot...

geen woorden meer, gefluister ik wil je hart dat luistert naar de passie van de liefde jouw handen zijn mijn geliefden laat je hart nu spreken laat mijn handen je strelen wees niet bang om mij toe te laten ...in je hart want jij kijkt naar mij en jij staat me bij in elke situatie zelfs...

Liefde, niet alleen als warme gevoelens, maar als praktische solidariteit, zo wil ik mijn naaste mens ervaren die mij terugbracht in de werkelijkheid. Liefde, niet alleen als allerdiepste gevoelens, maar als genezende genegenheid dat heb ik bij die naaste toch gevonden, geen leven van weder...

Ooit, toen ik nog een meisje was met sproeten, vlechten, dromen toen heb ik jou gedroomd en dat je eens zou komen Je was niet eens te paard te fiets kwam jij me kussen nog minder was je prins dat troost me ondertussen Toch had ik je al lief wist dat ik op jou wachtte oké, ’t was maa...

Ik ken een echte zeurpiet waar het nooit goed mee gaat is altijd aan de mopper en nergens toe in staat hij heeft het altijd minder hij heeft het altijd slecht niemand in de buurt die ooit iets aardigs tot hem zegt zijn rug gaat zegt hij krommen gekomen door de zak die hij als piet moes...

Soms denk ik als ik je hoor praten, Ik wou dat ik de weg was die je moet gaan... Dan zou, al had je het niet in de gaten, Mijn bestemming heel dicht bij de jouwe staan... Ik zou je waarschijnlijk voor mezelf houden, Langs wegen voeren heel erg ver vandaan... Anderen die ook van je willen hou...

Met een zucht kijk ik naar de grote stapel opdrachten die nog steeds over mijn bureau rondzwerft. Omdat ik absoluut niet tegen chaos kan, begin ik uit te zoeken welke taken urgent zijn en welke even mogen blijven liggen. Behalve op mijn bureau ontwaar ik op de andere vijf in dit kantoortje hetzelfde...

Weemoed,heimwee naar wat eens was, wat nooit meer komt, wat groeit als gras. Verlangen naar vroeger,nee toch niet, kleine kinderen, 't is net of je nu pas ziet, dat jeugd veel te snel gaat voor je 't weet 't op eigen benen staat. Heb ik dan wel stil gestaan, of ben ik eraan voorbij gegaa...

Negen maanden groeide jij in mijn buik. Negen maanden keken wij naar je uit. Nu ben je hier, het is een wonder. Je bent zo mooi en zacht, echt bijzonder. Kijkend naar je in je wiegje, zo klein. Zijn we Hem dankbaar dat je ons kindje mag zijn.

De zeegod rust met zijn hoofd op een vulkaan die borrelend warm langs zijn oren bruist de haren als zeewier omhoog op een krioelend bed van leven op tien kilometer diep Zo groot is hij dat hij slechts drie keren ademhaalt per vier en twintig uur, een maal in het wordt weer eb nog ee...