Alle inzendingen

Mijn oude moeder is nu bijna honderd, Maar toch is zij gezonder dan een vis. En dat ze zo vitaal gebleven is Is iets wat mij sinds kort niet meer verwondert. Want telkens als ik kanker: "Ik heb dorst", Dan geeft ze mij nog altijd graag de borst.

in opperste volmaaktheid ligt hij verwaand in 't nest bewondert hij zijn naaktheid en vindt zichzelf het best in opperste verrukking neemt hij zichzelf ter hand ziet zijn gelaatsuitdrukking in de spiegels aan de wand in opperste verbazing blijft bevrediging lang uit beseft hij zijn ve...

Ooit was hij even populair als Pim En werd hij ook door heel ons volk aanbeden, Alleen is hij niet tijdig overleden En was hij bij zijn leven al een schim. Dus waar Luns ook ter aarde wordt besteld Niet in het graf in Driehuis-Westerveld.

Analfabetische emoties Plakken categorische woorden Aan metaforische beelden Wanneer ze parabolisch buigen Uit hermetische ruimtes Van mijn holistische ziel Ze draaien sofistisch in de rondte Met het cyclische weten Het dramatische vergeten Is euforisch zonder doel Zo is ongeveer Het f...

Het is een merkwaardig kenmerk van de mens dat we ons proberen vast te klampen aan de dingen die we hebben - zelfs als ze ons niet gelukkig maken of het niet de dingen zijn die we echt willen.

Een poëtische inktvis met veelpotig schrijftalent Schreef eens: een hele belevenis die zijn weerga niet kent Als ik met je vrij is het heel knus Alleen mijn armen ontwarren is altijd zo’n klus

Abstrakt, wat bedoel je daarmee Tevreden plukt het wollige schaap een blad. De waterval klettert naar beneden. Mooi... wellicht Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies Een bowlingbal zoeft langs je hoofd auw... koffiekoekjes zonder kleur Mooi... wellicht Abstrakt, een vettige worm l...

Elke dag, dezelfde tijd een half uurtje voor 't ontbijt kom ik haar tegen op de gang blote voeten pyjama an ik kijk naar haar wat kijkt ze suf bleek gelaat moe en duf als ze zichzelf zo ziet staan wil ze weer naar bed toegaan en denkt, ik zal nog eens bezwijken door mijn kop zo ...

met haar beiden ogen dicht staat zij zich te wegen en onder haar lichaamsgewicht voelt zij de schaal bewegen langzaam telt zij dan tot tien kijkt schichtig naar omlaag wat haar ogen daar dan zien verwerkt haar hoofd maar traag tot tweemaal toe opnieuw gewogen haar geest vraagt om die ze...

Als klare klanken klinken in een helder kristallen glas kun je jezelf verdrinken Aanzwellingen van gevoel volmaakt Uitstromingen van wondere klank in de diepste ziel geraakt Dromend op muziekwolken drijven Klankenrijkdom in volle kleur momenten van eeuwig blijven In vergetelheid verla...

bloedrood gloeiend schoon en groeiend scherp en boeiend stralend bloeiend één nacht van storm haar lichaam knakt behoudt haar trots haar bloem in vorm bloedrood vervloeiend haar eer ter aarde haar ziel vermoeiend haar hart roodgloeiend haar eigenwaarde

Woorden rijgen mijn gedachten, tot schichtig grote ogen. Het licht is uitgelogen, een doek kan liegen verzachten. Uren vliegen, muggen steken. Beelden gillen, angstige prevels. Duistere steegjes, grijnzende gevels. Het beest heeft in mijn hoofd gekeken. Schaduw kruipend gefluister, met ...

Lijkt hij op een aap of op een mens, De oude Sahelanthropus Tchadensis? Hoe weten we zo zeker dat hij mens is, De vader van de Homo Sapiens? Maar hij had toen al niet veel verstand, Anders had hij zich niet voortgeplant.

Sommigen zien de dingen zoals ze zijn en willen weten waarom ze zo zijn. Ik droom van dingen die er nooit zijn geweest en wil weten waarom niet.

Terwijl Spanje en Marokko vechten Om een leeg en rottig stukje land, Ligt de oplossing toch voor de hand. Laat Gibraltar maar het pleit beslechten. Als Londen dat nu aan Marokko geeft Dan krijgen die twee wat de ander heeft.

Pagina zonder woorden, door iedereen begrepen... Poëzie werd doodgenepen, in symfonieën van akkoorden. De zin probeert men te mijden; opnieuw een lege bladzijde.

terwijl haar ogen spraken rook ik geuren om haar heen zo een liefdevol ontwaken had ik nimmer, bij geen één terwijl haar handen luisterden naar mijn kloppend hart in rust en haar haren naar mij fluisterden heb ik haar teder, zacht gekust terwijl haar lippen zwegen zag ik met ogen dich...

Oogstrelend ligt hij te loeren naar een merel- mijn dove kater.

het grijze ledikant verbleekt twee ogen turen van verleden vragen niets dan stervend keren van de tijd tijd, verloochent tijd; bedekt het gaan van ‘t leven ontbindt verdoken onder dekens eenzaamheid het blanke ledikant verstijft tien ogen turen van verlaten zeggen niets dan lekkend ...

Zag laatst ineens een foto van jou Dacht nog, waarom gebeurt mij dit nou Probeerde toch terug te denken Even de verloren liefde overdenken Keek diep in je ogen Wat had mijn hart toch zo bewogen Maar er schoot me niets te binnen Wist niet eens waar te beginnen Het verleden heeft geen zin ...

Twee parels uit de Oesters van Nam Kee Worden onverwacht een zeldzaam goedje Om een film van stand te maken moet je Terughoudend zijn (al is ‘t maar voor ‘t idee) Ik vind de keuze prima en p.c. (en kan niet wachten op de DVD)

Ze werd overvallen door gezichtsbedrog verkeek zich in de spiegel des levens keerde de rug naar God's woord en zag zo de zon ondergaan.

een steile, hoge berg schreeuwde om wat moed gekweld door ingebeelde fatoom-pijn bekeek ik mijn voet daarna de top, zo tussen wolken in klimmen zonder benen schreeuwen zonder stem waar een wil is, is een weg.

Daar, het bord van einde snelweg. Daar, waar rustig zijn weer mag. Bijna thuis en in de spiegel, slechts de woorden, 'guret ag'. Daar, de lichten van die kruising. Lokkend groen, niet stil te staan. Onverhard naar links en rechts. Moeilijk, om hier af te slaan. Daar, de poort in dompel...

Als alle omstandigheden gunstig zijn zet ik me langzaam in beweging dan raak ik op drift terwijl ik zuchtend ondermijn wat mij belemmert in mijn geliefde tijdsbesteding Ik jaag door donkere wolkenluchten die als flarden scherend spoeden en zie wezens haastig vluchten voor het gedrevene van ...

Waarde collega, kan ik U spreken Over een onderdeel van dit project? Ik wil nu graag een impasse doorbreken Met opperste betuiging van respect (Ik hou van jou, ik hou van jou, Mag ik je beminnen? Kijk in mijn ogen, toe nou, toe nou, Hoe moet ik erover beginnen?) Meneer, wij zullen niets ...

Met de vingertoppen van mijn geest Tast ik de wereld af: Een blinde zonder hond Tikt met zijn lange witte staf Verbaasd schuifel ik verder Onbewust van gapende kraters en kloven Steeds verder door de vreemde velden Anderen roepen woorden die ik moet geloven Als een ziend geboren blinde:...

voor ik het weet gebruik ik te veel woorden voor ik het weet is mijn geheim bekend zal mijn verhaal dat jullie half hoorden over heel de aarde zijn gerend voor ik het weet hebben muren oren voor ik het weet luistert heel de wereld mee zal men steeds opnieuw mijn rust verstore...

loodgrijze sluier bomen legen hun takken van stervende bladen

Een stil, verlaten plein in morgenlicht gehuld. Een nieuwe zon verdrijft Langzaam een sluier die Door de kilte des nachts Als deken was gelegd Over oude stenen. Ergens in de verte Klinken zachte tonen. De stad, diep verzonken In een slaap, wordt wakker op golven van muziek. Een oude ma...