Alle inzendingen

De bron van warmte en licht was zacht gezonken Op 't ver gebergte en tintte d'avondstond, In iedre vezel waarde weelde rond, Die met de koele dauw werd ingedronken: Wij doolden om: haar starende ogen blonken, Een blijde glimlach glinsterde om haar mond, 't Was, of me aan haar geheel een l...

De wereld gonst, twee sterren imploderen. Vanachter vaal behang klinkt gekrioel Van microscopisch klein ontstaan gewoel. Hij hoort zijn perkamenten expanderen. De ganzenveer krankzinnig van vervloeide Inkt droomt van moeders warme verendek. Wat vloeiend was st...

soms doet luisteren meer pijn dan ik wil dragen zijn mijn antwoorden korter dan jouw vragen mijn wensen groter dan wat werkelijk kan is liefde meer dan houden van soms doet praten minder pijn dan ik had verwacht zijn jouw antwoorden positiever dan ik dacht jouw wens ni...

Als fluwelen frambozen lonken je lippen naar mij Je geeft je kwetsbare pose en lacht je witte tanden vrij Je groengerande ogen stralen zoals een zoete zomerzon Ik volg je bergen en je dalen en wou dat ik je strelen kon Ik kan je mijn passie geven vol van tedere geborgenheid en onze li...

Mijn levensvreugd wordt andermaal bedreigd, Want voor een lekkerbek zijn nu ook frieten Gezondheidshalve niet meer te genieten Omdat je daarvan ook al kanker krijgt. Dus voortaan zal ik voor mijn avondmalen Mijn frietjes in de magnetron bestralen.

Ik wil mijn lichaam uit doen, maar dat kan niet. In mijn hoofd is het een chaotische wanorde. Ik staar naar het niets - er dringt van alles tot mij door - Er altijd maar een eind aan breiend. Wat halen die missteken nou uit in dit o zo geweldig verzonnen kunstwerk? Geen reden tot reparatie!...

Bang ben ik niet meer de stem die alle angsten weerstaat en dapper verder gaat. Bang ben ik gebleven met mijn herinnering die ik niet kan vergeten als ik kijk en ze weer lachen en slaan zolang ik schreeuw in het donker en niemand mijn angst wil delen.

springvloed na schokgolf de aarde rekte haar spieren nieuw landschap ontstaat

Gevangen voel ik mij, ik sta op springen. Waarom getroost ik mij zovele pijnen te midden van de muren, die zo schrijnen en laat ik mij hier in een dwangbuis wringen? Ik voel de wanden om me heen. Ze schijnen zo vastberaden, nu ze mij omringen. Ze lijken tot een soort sonnet te dwingen. Welj...

Zeggen dat toeval niet bestaat, is bovenal een poging om zich te verzoenen met de onvoorspelbaarheden van het bestaan.

Schoon, maar los en ongestadig Is het lieve Lenteweder. Gistren lachten al de bloempjes, Al de kruidjes op de velden. Zachtjes blies het westenwindje Zijnen adem door het lover. Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje Langs, met lis bekroonde, zomen. Alles lachte en alles ...

Gedreven door de zomerwind zwerft het ruisen van gerijpt graan door uitgestrekte goudgele vlakten; in dwalende stralen van zonnelicht schittert een donkergroene olijfboom met de schoonheid van flonkerend smaragd.

Slechts omhuld door het warme licht vanuit de hoge ramen voor een ieder in zicht staat zij daar starend naar de vijver door seizoenen heen staat zij maar bewegenloos gebeiteld uit steen emotieloos starend naar de vijver

Steeds vaker vallen valschermspringers dood. Ze raken onderweg in de problemen, Omdat ze steeds meer risico gaan nemen. Behoefte aan sensatie is te groot. Het volgende advies werkt absoluut: Het gaat nóg sneller zónder parachute.

Het geluk bestaat hierin dat men een pechvogel is en zich toch gelukkig voelt.

In de drukke Amsterdamse straten zie je ze De doekjes die de allochtone meisjes dragen Zoals onze vrouwen vroeger deden: Volendamse en de Zeeuwse in die dagen Hadden mooie kappen en versiering Die we ook wel elders bij de religieuzen zagen Fier getoond met veel elan: lokten ook de man Stap...

Het was een lentedag, de vogels floten, de bloesem bloeide met een zoete geur. Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten, een prille lentezon gaf alles kleur. Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten, een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein. Het kwispelde, als om mij te begroete...

Spreeuwen koketteren In de voorjaarszon Met hun pas Verworven kroost Bloeiende bloemen Bijen die zoemen Spreeuwen schreeuwen Naar het beest Boom in Boom uit Het vogeltje Is er geweest Vogel verscheurt Gras rood verkleurt Overal veren In de voorjaarszon De kat in zijn sas V...

In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In k...

Doelloos mikken op het vliegje. Het stil gespetter op koud glazuur. De geur van diesel en urine doen elk gesprek verstommen. Een stille knik ter begroeting. Een knik ter bevestiging van gemeenschappelijke hoge nood.

De leegte in ‘t huis van de ziel Gevuld met een rode geest, Nooit en nimmer van mij geweest, Maar me altijd en immer beviel. De geest lacht met jouw gezicht. Jij bent haar, zij is jij, ontastbaar Wel in mij, niet van mij, onbereikbaar Een en verbonden in elk opzicht. Woorden, daden, sp...

Donderdagavond, moet nog naar de stad om een cadeautje te kopen. Het regent buiten en als ik omhoog kijk naar de grote grijze wolkenmassa boven me word ik er niet vrolijker op. Het is 4 juli zeg ik hardop, het is 4 juli, waar zijn de zwoele avonden? Bij de stad aangekomen vind ik met moeite e...

Pim (3) Pim Pam Pet ‘t is al weer zo lang geleden mensen leken aangedaan maar na stemming toch tevreden gingen voor hun mening staan niet vergeefs niet voor niets bestaan Nederland zou anders worden en Er zou een omkeer wezen Heel veel zou toch anders gaan Pim Pam Pet Voor het b...

O, Weet gij, hoeveel wolken Er langs de hemel gaan? En kent gij al de bloemen, Die in de velden staan? Nooit teldet gij de vlokken, Die stuiven voor de wind - En zoudt ge dan kunnen weten, Hoezeer ik u heb bemind?

De burgemeester komt in de WW Omdat ze onlangs werd betrapt op jatten. Kleptomanie is niet te onderschatten, Ook al nam ze slechts een lipstick mee. Ze zou daar ook gebruik van kunnen maken Voor een vleugje schaamrood op haar kaken.

Ik moet, kan alles stagneren Ik moet, is niet te leren Ik moet, is altijd heel remmend Ik moet, is altijd verlammend Ik wil, kan een wereld beroeren Ik wil, kan mensen ontroeren Ik wil, kan heel veel bewegen Ik wil, kan alles schoonvegen Ik kan, is altijd hoopgevend Ik kan, is meestal a...

Vals licht streelt mijn wezen. Schone schijn treft mijn ziel en opgepoetste glans van hoop. Nog altijd ongelezen Vals met tanden scherp getekend, schaduw van verweer ontbloot Verblindend reflecterend in afgesleten rondingen. Als ongeschonden aangeprezen.

Ja, ik, Multatuli, 'die veel gedragen' heb, neem de pen op. Ik vraag geen verschoning voor de vorm van mijn boek. Die vorm komt mij geschikt voor ter bereiking van mijn doel. Dit is tweeledig. Ik wil in de eerste plaats het aanzijn geven aan iets dat als heilige poesaka zal kunnen bewaard worden...

De zee, de zee klotst voort in eindeloze deining, De zee, waarin mijn ziel zich-zelf weerspiegeld ziet; De zee is als mijn ziel in wezen en verschijning; Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.

12:00 Lag ff een boekje te lezen zoals altijd. Ik ben nog niet erg moe en ben al een beetje gewend aan het laat opblijven. Het is immers al vakantie en morgen kan ik zo lang uitslapen als ik wil. Het boek is eigenlijk een beetje saai maar dat maakt me niet uit. Ik met wat te doen hebben want ik v...