Alle inzendingen

Amerika heeft altijd wel iets geks: Omdat daar een relatie werd verbroken Heeft een mevrouw wat bomen aangestoken Met, naar men zegt, de bonsbrief van haar ex Terwijl die bossen juist verloren raken Omdat haar vlam het maar NIET uit wil maken

....Ik sta weer voor de vitrinekast en bewonder mijn verzameling. Prachtige flesjes en karafjes met de heerlijkste geuren, de mooiste kleuren.. Daaronder, zijn collectie. Mineralen uit alle landen, sommige zo fraai, als edelstenen uit een duizend-en-een-nachtverhaal.... Ik open de kast en neem ...

Verlangen zonder houvast. Liegen zonder tast. Ik ben niet wat ik geloof want iedereen lijkt op mij. Geloven zonder gedachten. Vertrouwen zonder wachten. Wie mij zoekt zal mij vinden wat ik ben de vloek die iedereen bij elke einde aankijkt.

bemin de waarheid. wees rein. niet enkel in daden, maar ook in gedachten. wees geduldig en vol begrip. ALLAH is met de geduldigen; de duivel met de ongeduldigen.

Buiten had zich een groepje dorpelingen verzameld om de aankomst van de familie Bronski gade te slaan. Met uitgestreken gezichten lieten ze hun blik over de inhoud van de wagens glijden. Toen hij van zijn bryczka sprong, begroette Adam hen. 'Nou, Panoczku,' lachte een van hen, 'nou is er straks...

angstige ogen blikken om je rent en valt het hart staat even stil vraagt je af waarom twee tellen zijn genoeg krabbelt op, weerstaat kruist blikken vurig terug het hart dat gaat een helder licht verschijnt je kijkt, verrijkt stapel hoop klimt op het spiegelbeeld verdwijnt

Parkeermeters zijn een bewijs van gebrek aan planologisch inzicht.

haar wereld is zo klein geworden, dat zij de wanden van haar geest kan aftasten met haar handen. het waanproces, waarin zij speelt dwingt haar tot schaar of mes. emotieloos kijkt zij, bijna verveeld, hoe het staal haar blanke vel streelt tot het bloedt; elke sne...

De wind waait hoog en kent de mensen niet. Hoog wil ik stijgen met de Noordewind, boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht der volle straten. Weg! het warm gewoel, de weke druk van mensen om mij heen! Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij, dat er geen liefde en lachen om mij...

Ons land is tegenwoordig veel te saai, Geen Duitser wil hier zijn, nee zelfs geen dag, Tenzij hij iets speciaals beleven mag, Zoals op de Maastrichtse Kesselskaai. Kom weer naar zee om je aan seks te laven, Dat ziet geen mens, als je bent ingegraven.

Je bent niet de zoveelste vlinder, noch een even vluchtig zweven. Je bent van hier tot ver achter ginder, de laatste pure betovering gebleven. Je bent geen spreuk uit oude boeken, noch verbijsterd stil verstand Je bent de waarheid uit de doeken, met het verlangen in de brand. Je ...

Wie met de auto in het centrum van de stad Groningen moet zijn, doet er goed aan eerst enkele dagen rust te nemen om zich mentaal voor te bereiden, want het rijden daar is een verschrikking. Men kan beter met de trein gaan en in de stad een taxi nemen; het kost een paar centen, maar men bespaart zic...

Wanneer een mens iets door en door doms doet, gebeurt dat altijd uit de edelste motieven.

ontstaan als druppel groeit de stroom tot waterval stortvloed van kristal

onbeholpen in mijn praten onbegrepen bovendien onbedachtzaam in mijn laten onberekend in mijn zien ongevoelig in mijn zinnen ongemerkt in mijn zijn ongeduldig in mijn minnen ongelukkig in mijn pijn onvermoeibaar in mijn ogen onvoldragen in mijn hart onverklaarbaar mijn vermogen onverz...

Als de spiegel naar hem kijkt ziet hij de lachende jaren die hem niet vergeten. Hij is ouder maar hij is dezelfde man die altijd naar me kijkt alsof hij schaamtevol zijn woorden zoekt en hoopt dat ik hem begrijp als hij hulpeloos lacht en ik dankbaar teruglach. Dan is hij ...

Wees iemand en niemand verbergt iets Wees iets en iedereen ziet het Verberg niets en niemand die het ziet

Weet gij nog wel, hoe zomers avonds Wij gingen door het bloeiend veld En hoe we lachende toen zeiden, wat onze harten was ontweld? 't Werd stil en stiller. Op uw lippen bestierf eensklaps het schalkse woord En hoe wij aan elkander dachten We wisten 't, maar wij gingen voort. Weet gij n...

De dichter dicht niet maar opent verre verschieten b.v. van tientallen vrouwen met prachtige tieten.

Het leven is een cirkel met als middelpunt de dood. Onszelf bekommerend om de omtrek en de lengte van de straal, vergeten we de buitenomgeving. We kunnen het vragen aan de zwarte kraai, die met 'het' onbevredigende antwoord in de treurwilg wacht.

Met jou ben ik de schaduw die de zon volgt maar de duisternis niet vreest Want ik begin en ik eindig overal waar jij naar mij kijkt en je licht mijn liefde altijd een glimlach geeft.

U mag het best weten geachte lezer, maar sedert ruim twee maanden ben ik besmet met het Girovirus en dus besloot ik om mij zo snel mogelijk een echte racefiets aan te schaffen. En dan wordt het uiteraard een Colnago; kost wel een paar euroflappen, maar dan heb je ook wat nietwaar? Meteen de volgen...

Onder een dikke beukenboom heerlijk in het parkje ligt hij te rusten moe en loom naast hem ligt zijn harkje even dromen laat hem gaan de winter komt er zo weer aan.

Geweld is tegenwoordig in de mode; Dus draait een terrorist zijn hand niet om Voor het bedenken van een vuile bom Om daarmee vele vijanden te doden. Met heimwee denk ik terug aan vroeger jaren Toen er nog enkel schone bommen waren.

De wind weeft gouden stralen zachtjes doorspoelt het je haar Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen opgaand in een teder gebaar De zon weerkaatst jouw gouden glimlach verwarmt mijn hart met al haar kracht Toont het geluk van een eerste lentedag die ons voor altijd samenbracht Zichtbaar stra...

Draken die elk vuur verwensen. Lachende kabouters die lachen om mensen. Kinderen die niets meer wensen. En niemand gelooft meer in sprookjes omdat ze steeds beginnen en niets meer veranderen.

Met mijn schoen door zand en stenen Waait het stof hoog op Daalt een eindje verder En strijkt neer op een verdwaald blikje Ik hoor de doeken klapperen Als grote witte spoken Sommige mensen zijn al op Alsof de camping gaat ontwaken Ik zie een karavaan van mensen Wachtend in de rij Storm...

De druppels vielen uit de lucht De natte geur van wat vergaat En ik keek naar een vogelvlucht Ik wist; te hoog en veel te laat Mijn haren nat, de kroon verwaterd Knisperend grind schoot om mij heen Ik liep maar door, op zoek naar later Want dat kwam toch wel zometeen Bij de rand van hei ...

Dan lachte zij: O jou geleerde ! Wat Weet meer dan ik van 't Brahman zo'n brahmaan? Het is mijn thuis, ik kom er net van daan, De Schone Slaapster van jouw Lotusstad. Stil leg ik in de ziel je heel mijn schat Van zelfgeschouwde God, geen mensenwaan: Hoor, nu ik wakker ben, mijn fluist'ren...

Het feit dat grote sportevenementen veelal plaats vinden in de komkommertijd voor het echte nieuws, tekent de werkelijke waarde van deze evenementen.