Alle inzendingen

eerste fragment van het verhaal 'Een nacht' uit de verhalenbundel 'De Adelaars' (1993) Als je uit je land vlucht, snijd je je wortels af. Dan neemt de wind je mee, soms hier-, soms daarnaartoe, soms naar een opvangcentrum. Ik moest gewoon ergens sla...

Het komt minder aan op een programma waarom velen roepen, beïnvloed door een tijd die vooral in politieke categorieën heeft leren denken, en gedreven door een gemakzucht die door weg- en handwijzers wil zalig worden, dan wel op een gezindheid die strijdvaardig, oprecht en uiterst kritisch zal moe...

De wakker-waakse haan, De dichtervlucht der zwaan, De zwerfse jager: reiger, De strijdbaar-sterke tijger, En het deemoedig schaap, Hen samen leidt de knaap Eendrachtig aan één band Door 't rein en eigen land Vol jonge bloesemsneeuw, Als in de gouden eeuw. Hij mijmert, zingt en speelt,...

In de verte doemt het zwart met wat schuchter gedonder en een enkele flits Kletterend vormen de eerste druppels zich tot een stralend geheel dat mij hoop geeft Ik zag jou Zojuist was de aarde nog leeg Mensloos zonder leven Er klopte geen hart geen bloem stond geen vogel vloog geen ...

Vrijheid proeft als zoete honing teveel ervan maakt je duizelig je voelt je als 'n prinses of koning eigen wegen zoeken, heel verstandig elke keer weer 'n geestverschoning Beslissingen zelf nemen of maken 't maakt niet uit hoe, een beetje moed of na een diepe zucht te slaken komt elke w...

Geef me even wat ruimte geef me even wat lucht Geef me even de rust opdat ik van opluchting zucht Laat me even tot mezelf komen laat me even gaan Laat me even bezinnen dan kan ik het straks weer aan Nu is alles nog donker zie ik nog niet het licht Voel ik me buitengesloten zonder mooi...

Als bakker staat-ie bol van baktalenten Voor ieder baksel heeft-ie zijn speciaal soort bloem; hij heeft van elke soort een baal. De vakman kiest met zorg z'n ingrediënten. Hij heeft zelfs dier- en voicemeel in de zakken om tijgerbrood en kletskoek mee te bakken.

Omdat ooit een belasting is geheven Die tal van burgers onrechtvaardig scheen Kwam men bij de formatie overeen Om Kok z'n kwartje nu maar terug te geven. Maar wat moet Kok met al die kwartjes doen? De man heeft al een vorstelijk pensioen.

Heden overleed Adriaan Morriën, 90 jaar. Geen citaat vandaag maar een gedicht van hem. HERDENKING Ver van hun vaderland zijn zij gestorven met in hun hart 't verlangen naar de Zuiderzon, het stille dorp, waar zich hun jeugd ontspon, de blanke steden in het welig groen verborgen ...

Het aanbrengen op auto's van een sticker met de tekst 'Het gebruik van dit voertuig is schadelijk voor uw gezondheid en die van anderen', zou wettelijk verplicht gesteld moeten worden.

Arme mens, wat zijt gij trots! Ziet gij 't zwaard niet opgeheven Van de strenge Engel* Gods Dreigende u de slag te geven? Schat noch rijkdom kan u niet van een snelle Dood bevrijden*, Die gij voor uw ogen ziet, in dees droeve en vege* tijden. Nu u God nog leven gunt, Beter u, terwijl* gij ...

gedeelde smart is halve smart is wat je mij steeds zei waarom zeg je dan niet wat er is? sluit je je af voor mij je ogen kijken langs mij heen ik krijg maar geen contact je bouwt een muurtje om je heen mijn hand wordt niet gepakt in alle voor- en tegenspoed hielden wij elkaar vast ...

Indien je iets heel graag wilt, helpt het hele universum je het te krijgen..

Soms in een enkel ogenblik Wanneer blikken elkaar vangen Gaat er een tinteling door je heen Van onbestemd verlangen Soms in een enkel ogenblik Krijg je zomaar ineens een zoen Het is een blijk van saamhorigheid Daar wil je dus niets aan doen Soms in een enkel ogenblik Voel je een hand ...

‘Alles wat die vrouw beweert ontken ik!’ Ron zit nogal met zoonlief in z’n maag Want die is dol op spellen en de vraag Die hij het meeste stelt is toch ‘Wie ben ik?’ De DNA-finale komt straks binnen En Ron maakt kans om dan een ton te winnen!

de dagen slijt hij in een ver verleden omgeven door stellages met papier verborgen in een lusthof vol vertier z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden het later komt aan hem voorbijgeschreden in teksten nog geschreven met de hand wat vroeger was herhaalt zich haast gênant de nieuwste p...

Een nutteloos leven is een vroege dood.

In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In k...

Het was weer eens zo ver. Geertje had de jas nog niet eens uit, ze stond nog in de gang en ze hoorde het geschreeuw al weer. Altijd waren haar vader en haar moeder ergens kwaad over en van de 7 dagen in de week waren er gemiddeld 5 dat ze elkaar de huid volscholden. Waarom die twee ooit met elkaar g...

Een glimlach een grapje een beetje een stukje Woordjes lief een kusje een knuffel stukje bij beetje Dichterbij nog even een beetje zo dichtbij Een stukje een beetje stukje bij beetje verloren

Als op hoog niveau de bazen ontsteken in bizarre drang, het paradijs nochtans verlaten, ontkenning is bewust in zwang. Als water draalt langs kale ruiten, de buitenwereld koud en bang, laat gretig twijfel ampel varen de weg van boven is te lang.

Een blauwe avond, net als toen: de maan zeilt door de rode wijn in floers gehuld - net zoals toen - een nachtegaal, geur van jasmijn... een avond en een nacht als toen, er schittert kil een bleke ster, lichtloos geflonker zoals toen, een tanend dwaallicht van heel ver. Nachtelijke ...

Wat lang gekoesterd en gekuild wordt naderhand weer ingeruild: je ruilt je lust en ook je last, het oude pak dat niet meer past en ben je die gemakken zat ruil je het bed, bidet en bad ... maar - het is om te huilen: jezelf kan je niet ruilen! Je ruilt je hemd, je broek, je pet, je bungal...

Zoek mijn sporen waar ik liep, waar op het zand gelopen is, verdwaald maar niet verloren. Tel mijn stappen achterwaarts terug, word water in regressie. Trek me uit mezelf en leg het vasteland weer in m'n handen. Herken me als ik morgen gisteren vergeet en een vre...

zachtjes zwevend geeuwtjes gevend laat poes zich even strelen soepel spinnend muizen minnend mag ik haar ruimte delen kattig kroelend wollig woelend geeft zij kopjes langs mijn been bazig blazend ruziënd razend stoeit zij met mijn grote teen verdraaid veerkrachtig parmantig pra...

Windstil, een zon die straalt Kalm water, groen gefluister Net of alles 'n beetje draalt Wachten op stemmen in 't duister Als de zon dan langzaam zakt En lange schaduwen gaat trekken De schemering je emoties pakt Je geest zich aan de horizon wil strekken Dan pas is alles tijdloo...

Een keer teveel... ...heb je me pijn gedaan.... een keer teveel.. ...nu moet ik gaan... Je tranen raken me niet meer, ...Ik sluit me af... Ik denk aan mijn jeugd.. ...Die ik je gaf... Ik open de deur, ..ik kijk niet om.... Het is voorbij... ,,,Vrijheid,...ik kom...

Verdronken In verdriet. Gestorven In dit kinderlied. Herboren Uit een traan. Je bent verloren In een oceaan Een oceaan Met mensen die denken, Tijdens het openslaan Van `het boek', Aan de wijze woorden Van een god Bij het vallen van het Definitieve doek

Die man, die kon 't vertellen, dienaar van het heilig woord, met wetenschap had hij niets te stellen, schoof 't luchtig overboord "Wie kan immers de sterren tellen?", stamelde hij, door eerbied gesmoord, en blies nog wat van die zeepbellen die de schaapkens al eerder hadden gehoord ...

Mr. Pieter wil ons graag beschermen Alléén Defensie is beperkt terrein Een veiligheidsminister moet er zijn Hij wil zich over deze post ontfermen Dan plakt hij straks (want Pieter heeft wel lef) ‘Is dodelijk’ op elke Joint SF