Alle inzendingen

zijn leugen was haar waarheid zijn lachen haar verdriet een onvoltooide liefde meer vroegen zij ook niet haar lichaam zijn genieten haar passie zijn gevaar een onderhuidse hartstocht dreef ze naar elkaar hoe blind zij zich ook staarde hoe weinig hij ook zag zij voelden zich ge...

Ieder gedicht dat ik schrijf is het laatste, is mijn dood.

Het is twijfelachtig of de term 'blaastest' juridisch waterdicht is.

De bomen waren stil, de lucht was grijs, de heuvelen zonder wil lagen op vreemde wijs. De mannen werkten wat rondom in de aard, als groeven ze een schat, maar kalm en bedaard. Over de aarde was waarschijnlijk alles zo, de wereld, en 't mensgewas ze leven nauw. Ik liep het aan te...

Wim Duisenberg zijn vrouw die heeft een hobby. Ze zwaait graag met de Palestijnse vlag. Haar man zegt dat het van hem best wel mag. Ondanks bezwaren van de Joodse lobby. En Rita Kok heeft, om haar man te stangen, Haar zelf-geweven theedoek uitgehangen.

Ik ben die ik ben - maar wie ben ik eigenlijk? Zo uiteenlopend word je als mens gezien, getaxeerd en gewaardeerd. Voor de winkelier in de tabakszaak ben ik vooral een geachte klant. Hij begroet me uitnodigend en probeert altijd vriendelijk kletsend een gesprek te beginnen. Voor de politieagent, ...

Ik tel de keien knarsetandend van de onmacht, onder de voet gelopen, één voor één in een bekrompen wereld, ingesloten zij aan zij tussen soortgenoten vechtend voor een plaatsje, ellebogenwerk van steenslag in een maatschappij van muren. De som van delen is nog geen geheel, al...

opponenten zijn cliché's en makkelijk gevonden tegenover man staat vrouw, zo paart zwart met wit moeder natuur versus siliconenborsten, echte tanden contra kunstgebit zo verhoudt zich goed tot kwaad, als kapot tot ongeschonden en kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden ve...

De kilometerheffing gaat niet door Liever investeert men eerst in asfalt Nu het Kokse kwartje nog in kas valt Is Balkenende daar voorlopig voor Vandaag zal niemand pesten, snijden, kleven Er wordt niet eens een vingertje geheven

Ik stond vroeg op en spoedde me naar de kachel om enkele houtblokken aan te maken.De warmte stroomde met staccatoachtige treiterlijnen de kamer binnen en verdreef de kou. Alsof ik me een bongenoot wist, trok ik toen pas mijn kleren aan en zette water op het vuur. Met enkele halen van mijn lange mo...

Ritsel ruisend zilt Flitsend fluister zand Straffe strakke wind Zwetend zwoele lijven Brandend blote ruggen Vloed vervangend eb Kribbig krabben lopen Oneindig ogend strand

...Ze komt naar je toe... en pakt je vast..., heel zacht... Met grote ogen kijkt ze je aan, haar hele gezichtje lacht... Dan spontaan, een dikke kus.. De blauwe oogjes stralen.. En ze kijkt weer, niet begrijpend, naar mij... ..waar moet ik de moed vandaan halen... ..Ik vecht tegen de tra...

Wij kunnen U niet meer bereiken Wij komen een zintuig te kort Wij leggen ons neer bij feiten Dat gij minder en minder wordt De enkele keren dat ge In dromen nog ons verschijnt Wordt ge al ijler en ijler Tot ge voor altijd verdwijnt Straten houden uw namen Voor heden en morgen in sta...

O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet het trotse hoge woord van liefde spreken, want hoeveel harten moesten daarom breken onder de wind in hulpeloos verdriet.

Laat het strooien hoedje zwieren Op ’t kastanjebruin! Pluk een knopje in uw tuin: Dierbre, wij gaan lente vieren Op ’t hoge duin. Wij gaan juichen, wij gaan danken Onze rijke God, Die uit bloemen weeft ons lot, Die ons harte vult met klanken Van het blijdst genot; ...

Een generaal pardon zal er niet komen: Aan Herben zijn twee kogels opgestuurd. Straks wordt er - schreef men hem - op jou gevuurd! Toen heeft hij maar een nieuw besluit genomen. Dát is pas illegaal; dat door bedreigen de loden lobby zo zijn zin kan krijgen.

Oh Dood ik huiver niet ik heb geluk gehad en meer! kon drinken van de liefde en Tijd was aan mijn zij. Oh Dood u kent mij goed het duister hart gewond de geest in pijn en smart doch immer niet gebroken. Oh Dood omarm mij niet schenk mij geen mededogen laat wanhoop en ook pijn mij ler...

In trage passen ingetogen, tempo in mars en à mineur wordt keer, op keer, op keer eendrachtig stil gedragen op schouders en op armen een vriend die hier niet meer zal zijn

ik word op school koe genoemd. slaat het ergens op? nee ik word op school uitgelachen om mijn slechte cijfer. slaat dat ergens op? nee waarneer ik op maandag op school kom, staan sven, bert, renzo, leroy en sander bij mijn kluisje. ze pakken mijn tas af en kijken in mijn schriften of ik all...

'Vreemden in de nacht', zingt Sinatra me toe. Ik sluit even m'n ogen. Teveel te vaak bedrogen, de wereld eventjes moe. Niemand die op me wacht. In het donker weggedoken, -zwijgend als het graf-, wacht ik alleen op de dag. Dat ik weer leven mag, met om wie ik zoveel gaf. Een liefd...

Voor een volwassen relatie tussen patiënt en dokter is het van het grootste belang dat beiden begrijpen dat ook de geneeskunde niets aan het lot kan veranderen. (Vrij naar M.Ignatieff, Reis naar het ongerijmde. Amsterdam: Contact 1994.)

Zachtjes in mijzelf ben ik een heidense ridder of een antiheld roep ik luid dat ik niet geloof in al die poespas en dat zingen Zachtjes in mijzelf ben ik een stille aanbidder van het wonderbaarlijke mooie dat in mijn vizier verschijnt, tot de meest eenvoudige dingen

Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen ...

Men is nooit te oud om iets af te leren.

Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen, Het diepste, dat in half ontveinsde daad Zich buiten waagt, half bang dat 't zich verraadt, Half hopend, trots in enen en verlegen; 'T heiligste, dat langs laat begrepen wegen Mijn ziel opvoerde tot haar hoogste staat, Had ik aan sterke...

Men pakt zijn koffers overal op aarde, Verlaat zijn huis van golfplaat of karton; Op tijd nog voor het generaal pardon, Dat LPF vroegtijdig openbaarde. Mat Herben zegt: ‘We gaan er over praten, Als ik maar eerst de hond nog uit mag laten’.

God, de Grote Schenker, kan het hele Universum voor onze bewonderende blik openspreiden in de smalle ruimte van één enkele laan.

Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen, Tulpen niet als uw blote voeten teer, En in geen ogen las ik immer meer Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen. Achter ons was de eeuwigheid van de zee, Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht, Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee...

Zowel in de gedragswetenschappen als in de biochemie is duidelijk geworden dat het aantal OH-groepen niet evenredig is met de effectiviteit.

Zowel in de wraak als in de liefde is de vrouw altijd barbaarser dan de man