Alle inzendingen

De avond valt, en in het schemerdonker loop ik naar de keuken toe. Mijn kat strijkt langs mijn benen; hij wil zijn 5 minuten aandacht. Ik streel hem en geef hem wat te eten. Ik kijk door het raam naar buiten en zie dat het langzaam begint te sneeuwen. Een koude rilling loopt over mijn rug. Nog e...

'k Was, met mijn jonge vrienden, Eens bij een wijze grijsaard; Wij spraken, hoe een wijze De vijand van het leven, De dood kloekmoedig afwacht. - Zegt, zei de grijze Wijsgeer, Zegt brave jongelingen, Waar zoudt gij 't liefste sterven? - Ik, zei de jonge Cleon, Terwijl zijne ogen gloeiden,...

Het valt te vrezen dat de nederlandse gewoonte kunstenaars na een concert of toneeluitvoering een staande ovatie te geven meer een uiting is van de neiging als eerste de koffie- of garderobe-juffrouw te bereiken dan van bewondering voor het gebodene.

woord voor woord fluister ik de wereld dicht tot een gulden boek in zoete winterslaap waar herinnering het leven prijst en licht zich spiegelt in een fotolijst flitsen beelden door de tijd doorheen pareltjes van wazigheid baar ik lettertjes W O R D E N nu vonkjes eeuwigheid

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar ontijdelijkheid verstaat, dan leeft hij eeuwig die in het heden leeft. Ons leven is even eindeloos als ons gezichtsveld grenzeloos is.

Wanneer voortaan een Nederlandse man Zijn bruidje uit den vreemde wenst te halen Moet hij daar onze staat flink voor betalen, Zo luidt althans Van Boxtels nieuwste plan. Dus voor straks onze kroonprins trouwen mag Betaalt hij ons een máximaal bedrag.

In mijn hoofd vol gedachten Waar verzetten niet meer helpt Zit ik stilletjes te wachten Tot de dood me overstelpt In de wirwar van gevoelens Als spaghetti door elkaar Als een mens, loos van doel In het geheel er niet mee klaar In het schreeuwen van mijn pijn In het vallen van de nacht ...

Ja, bitter is het wel, wanneer je alleen met het verleden genoegen begint te nemen, zei de oude man peinzend. Het verleden is als gedronken wijn! Wat heb je aan geluk dat voorbij is? Wanneer je jas versleten is, gooi hem dan weg...

Ziedaar, lieve wichtjes! Een bundel gedichtjes, Vermaak u er mee! En spring naar uw woning; Maar... eerst ter beloning Een kusje of twee. Door liefde gedrongen Heb ik ze gezongen, En wilt gij er meer, Gij moogt er om vragen. Wanneer ze u behagen Komt huppelend weer.

De impotentie van de medische stand om klaar te komen met de taboes omtrent bevredigend seksueel functioneren vindt een triest dieptepunt in de geringe informatieverstrekking betreffende de invloed van geneesmiddelen op de seksualiteit.

Het Damrak, propvol met reclameborden wordt nu - al blijft het een momentopname - ontdaan van alle schreeuwende reclame: De straat moet voor één dag een plaatje worden. Dus maken wij in al het feestgedruis alléén reclame voor het koningshuis.

Vergeving is het beste excuus om geen wraak te nemen.

Recente onthullingen betreffende vervalsingen van wetenschappelijke gegevens kunnen aanleiding zijn om naast het praedicaat 'cum laude' voortaan ook het praedicaat 'cum fraude' toe te kennen.

Nooit zult gij weder denzelfden wijn drinken Als hedenavond. Nooit breekt gij meer open Dezelfde vruchten. Al uw liefde en hopen Verzinken.

Het grote publiek kan zich enkel en alleen de schoonheidsbegrippen van enkele jaren terug eigen maken. Pas als een of andere kunstvorm wordt verdrongen door weer een andere vorm, begint men de voorbijgestreefde vorm naar waarde te schatten.

Ooit had Milieudefensie iets verbetens; nu wordt het evidente onderzocht: Want zie, er wordt geen bio-hap verkocht in alle welbekende fastfood-ketens. Zelf heb ik ook zo'n onderzoek gedaan: In snackbars tref je weinig obers aan.

Een ramp is een gebeurtenis die om vergeten vraagt en een crisis een gebeurtenis die eerst bestudeerd moet worden voordat hij voorbij kan gaan.

Hoop, het enige positieve dat in de doos van Pandora zat, is niet kunnen ontsnappen. Is er dan geen hoop? Jawel, maar hoop is geen rondzwevende stof. Hoop zit in elk van ons, in ons denken en in ons zijn. Hoop is niet "iets willen", bijvoorbeeld: "ik hoop dat ik dit krijg" is fout. Hoop...

Buigen voor de wind Als legers, verslagen ruiters op de vlucht Ik benijd wie ik bemin Ik verlies als ik win Ik wil je ogen geef ze mij Voor mijn oud gezicht, dat in een web van rimpels ligt verwachtingen onzinnig en verblind, roerloos en meegedreven op de wind Nauwelijks bestaan op waa...

Johanna is zo’n kind dat niet opvalt. Toen ze voor de tweede keer met de andere famkes meekwam, stelde ik me voor en vroeg hoe zij heette. De paar volgende keren herinnerde ik me, vaag en op het nippertje, dat ik haar al kende, en vermeed behoedzaam haar naam, waar ik niet zeker van was, te noem...

Het mooie van wetenschap is dat je kunt kiezen welk probleem je oplost

Een goede relatie drijft niet op onbaatzuchtigheid maar op eigen belang.

Ons hart klopt sneller voor de jongedame die onbaatzuchtig ingreep bij gevaar. Per slot zijn we veel liever trots op háár dan dat wij ons voor onze lafheid schamen. Dus rijst de vraag: is deze bijdehand al aangekocht door Leefbaar Nederland?

Het spel van de leugen is de roulette met de waarheid. Wie gokt wil niet verliezen en wie niet wil gokken doet niet mee.

Al wat ik dacht - geloofde je - was waar, En goed was alles - vond je - wat ik dee. At Merlin's feet the weary Vivien lay: Jij zag in mij de Wijze Tovenaar, En 'k aaide, zelf al grijs, je roodblond haar, En 't leek dan, ik werd jong weer, en ik glee Naar 't paradijs op rode morgenzee. ...

Aanzienlijke verlenging van de universitaire studies kan leiden tot lagere kosten voor de overheid.

Berusten is verzinken in behoudsgezindheid, is wegglijden naar rechts

Buigt het riet niet voor de wind keert de stroom niet op zijn schreden valt de zee niet uit de lucht? Gaat de morgen niet trug naar heden klinkt dan straks niet als een zucht of de zon niet drop of dronder is dan huiswaarts niet ook mijn klucht?

Prins Constantijn heeft veel te hard gescheurd. Hij, Willem Alexander, Johan Friso (jawel, de broertjes rijden alle drie zo) zijn elk ooit aangehouden of bekeurd. Zo'n prins achter het stuur brengt niet veel goeds: Vervoer ze liever in de gouden koets.

'Druk-druk-druk', 'haast-haast-haast'. Iedereen is overbelast. Is dat zo? Of heeft iemand dat een keer gekwaakt en kwaken we dat allemaal na? Als ik 's avonds door de buurt wandel kijk ik, geïnteresseerd als ik ben in menselijk gedrag, bij veel mensen naar binnen. Druk? Haast? Bijna ieder...