Alle inzendingen

Als je niet durft te vliegen, zul je ook nooit ergens landen......

Wanneer de Vorst des lichts* slaat aan de gulden tómen Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk* uiter zee Zijn uitgespreide pruik* van levend goud, waarmee Hij nare angstvalligheid, en vaak*, en creple drómen* Van 's mensen lichaam strijkt*, en berg, en bos, en bómen En steden volkrijk, en...

Op mijn pasgeverfd raamkozijn kleeft een vlinder vast doodsangst rukt haar poot voor poot uit het tere lichaam los Na de poten kleeft het lichaam zelf hopelozer wordt het nog de vleugels sidderen terzij totdat 'k haar dood uit meelij Hoe meer je vlinder rukt zich stuk bij 't zoeken...

Voor ieder verklaring is een verklaring...

Een blanke nymf steeg ze uit het marmren bad, En toefde op de eerste treê; heur armen beurden En wrongen 't blonde hair, dat druipend nat Nog van den amber der violen geurde. Hoe 't rozig-blond van 't blozend rozeblad De sneeuw haars teedren lichaams warmer kleurde, Terwijl van paerlen v...

'k Ben Brahman. Maar we zitten zonder meid. Ik doe in huis het een'ge dat ik kan: 'K gooi mijn vuilwater weg en vul de kan; Maar 'k heb geen droogdoek; en ik mors altijd. Zij zegt, dat dat geen werk is voor een man. En 'k voel me hulp'loos en vol zelfverwijt, Als zij mijn lang verwende...

't Is triestig dat het regent in de herfst, dat het moe regent in de herfst, daar-buiten, - En wat de bloemen wegen in de herfst; - en de oude regen lekend langs de ruiten... Zwaai-stil staan grauwe bomen in het grijs, de goede sider-bomen, ritsel-wenend; - en 't is de wind, en 't is...

Dan, als ik tuimel in de kist doodsoverwonnen en bezweken, laat mijn twee handen zijn ontbloot, en uit de baar naar buiten steken. Dat, als ik het paleis verlaat en langs de grote weg mij richt, een elk mijn schamelte ontwaar' en worde door mijn lot gesticht. Hoe zulk een, die veroverd ...

Voor Gaston Burssens Onder de maan schuift de lange rivier Over de lange rivier schuift moede de maan Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee Langs het hoogriet langs de laagwei schuift de kano naar zee schuift met de schuivende maan de kano naar zee Zo zijn z...

Om mijn oud woonhuis peppels staan "mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" een smalle laan van natte blaren, het vallen komt. Het regent, regent eender te hooren "mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" en altijd door en de treuren uit, de wind verstomt. Het huis is hol en vol...

Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinnerin...

Traagzaam trekt de witte wagen door de stille strate toen, en 't is wenen, en 't is klagen dat ze bin' de wijte doen! Stap voor stap, zo gaan de peerden, traagzaam, treurig, stille en stom, en zij kijken, of 't hun deerde, dikwijls naar hun' meester om; naar hun' meester, die te morgen...

Meen niet, dat éne deugd voor allen past! - De popel streeft omhoog met trots verachten Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast; De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last, Die 't water zoeken met een hoopvol trachten, En lijdzaam op...

Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten, Gij, kindren van de rustige gedachte! De ware vrijheid luistert naar de wetten: Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte: Naar eigen hand de vrije taal te zetten, Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte; Beperking moet vernuft en vinding ...

Aan miltvuur stierf tot nu toe welgeteld Maar één persoon op onze hele aarde, Terwijl alleen in Zwolle vijf bejaarden Voorgoed door salmonella zijn geveld. Dat witte poeder is dus een link goedje, Maar linker is ons dagelijkse toetje.

Ik heb de witte water-lelie lief, daar die zo blank is en zo stil haar kroon uitplooit in 't licht. Rijzend uit donker-koele vijvergrond, heeft zij het licht gevonden en ontsloot toen blij het gouden hart. Nu rust zij peinzend op het watervlak en wenst niet meer...

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren...

Soms weet ik dat ik niets meer verzinnen kan en vraag ik mijn schaduw waarom hij mij nooit vraagt wie ik ben.

Vrouw wie ben je? Wat zie je als je in de spiegel kijkt? Wat is er met je gebeurd? Je leven wordt beheerst door een nachtmerrie. En als je gilt zal niemand je horen. Niemand interesseert het wat er met je gebeurt. Allemaal hebben we ons eigen verhaal. We worden behandeld als vuil en een hond ...

Had Nederland het klimaat van Griekenland en Griekenland de organisatie van Nederland, dan zou Europa twee paradijzen rijk zijn.

Terwijl de bloedrode zon in de rimpelloze oceaan zakt, kijk ik met een tevreden gezicht omhoog. De eerste sterren worden zichtbaar, voorzichtig fonkelend eerst, wat later trots stralend. Het koraalzand, nog warm, nestelt zich tussen mijn tenen. Glimlachend neem ik nog een slokje wijn, haal diep adem...

Zolang er leven is, is er ook geluk.

De inhoud van de gesprekken die gevoerd worden met een mobiele telefoon suggereert dat mobiel bellen wel degelijk schadelijk is voor de hersenen.

Ook in ons land zijn tal van ezelskoppen Die blijkbaar voor de lol of voor de kick, Genietend van de wereldwijde schrik, Wit poeder in een postpakketje stoppen. Ze zijn van elk gezond verstand beroofd. Dat poeder is vast zaagsel uit hun hoofd.

Vergeet niet als iets op zijn slechts is kan het alleen nog maar beter worden... Wanchai

Verwacht altijd het onverwachte van het verwachte Wanchai

Niets is gebleven en alles is verloren wat ik niet wachten liet toen ik weer verdween en dacht dit is de winst die mij niet uitlacht en niet vraagt waarom ik zo graag mijn respect verlies

De meeste mensen stellen zich voor alles de vraag, hoe zij erin zullen slagen 'bemind te worden', inplaats dat zij zich afvragen hoe zij het vermogen tot 'liefhebben' zullen verwerven.

Verbazingwekkend is het allerminst, Maar door wat ons de ING berichtte Betrokken op de beurs toch de gezichten: De bank verwacht slechts vijf procentjes winst. Maar onze ambtenaren kijken blij: Die krijgen maar liefst vier procent erbij!

Wachten op eenzame momenten en vragen naar gezichten die mij nieuwsgierig fluisteren dat ik niet verdwijn zolang ik mijn spiegelbeeld niets vergeef en vraag waarom hij niet op mij wil lijken