Alle inzendingen

“Hee, hee,” zei Olifant. “Wat is er,” vroeg Muis “Oh nee, niets….nou ja….ik dacht dat we hier rechtsaf moesten, maar ik zat verkeerd, ” “Wil je me niet meer zo laten schrikken.” Ze naderden een voorrangskruising. Olifant zat op de kaart te turen, maar kon het kruispunt zo sn...

Verdwijnen, dat is een niet-meer-werkwoord, sterk vervoegd een zwaktebod op het leven. En toch zou ik het prachtig vinden als mensen zouden vragen 'waar Fred is gebleven' het antwoord zou zijn 'die is doodgewoon verdwenen'. Ik ben even weg.

Was dit werkelijk de liefde? Ik zag hoe zij allemaal, deze mensen der hartstocht, als het ware door stormwinden opgenomen werden en het onzekere ingeblazen, de man vandaag door verlangen en morgen door verveling gepijnigd, duister liefhebbend en grofweg verstotend, van geen enkele neiging zeker en o...

De rijzige dame heette Lotte, en ontfermde zich hartelijk over mij. Het was nu niet meer de eerste keer dat een mooie, liefhebbende vrouw mij met medelijden en een zonderlinge vertrouwelijkheid tegemoet trad, en ook al deed het mij deze keer evenzeer deugd als verdriet, ik kende deze melodie onderha...

Ik durfde Marion geen arm te geven, maar zij haakte ongevraagd in, zoog met achterover geworpen hoofd diep de nachtlucht naar binnen en keek toen van die hoogte vragend en vertrouwelijk op mij neer. Het was net of ik nog altijd de lichte druk van haar hand op mijn haren voelde, zij liep langzaam als...

Hij dacht weer aan de reis naar het examen in Stuttgart, aan de tocht naar Maulbronn, met de spanning en de bange vreugde die hij toen had ondergaan. Waar was het allemaal goed voor geweest? Hij wist even goed als de directeur dat hij niet meer zou terugkeren en dat het nu afgelopen was met seminari...

Grote opwinding heerste in het klooster toen de vluchteling werd teruggebracht. Maar hij droeg zijn hoofd hoog en scheen in het geheel geen spijt te hebben van zijn kleine escapade. Er werd van hem geëist dat hij zijn excuus zou aanbieden, maar dat weigerde hij en hij stond allerminst vreesachtig o...

Ik zit dan meest ergens in het bos in een der kelders en drink de geliefde rode wijn, die weliswaar meestal slecht is, maar je toch helpt het leven te verdragen en de slaap bevordert. Enige keren ben ik zelfs in de Grotto aan de tafel in slaap gevallen en heb onder het gegrijns der ingezetenen bewez...

Met zachte zingende stem begon hij te vertellen, een geweldig Epos, het verhaal van een liefde, of feitelijk een reis naar de Zuidzee, waar hij, in gezelschap van Gauguin en Robinson, het papegaaieneiland had ontdekt en de vrijstaat der gelukzalige eilanden had gesticht. Hoe hadden de duizenden pape...

De volgende ochtend was de hele deur beplakt met epigrammen en puntdichten, met antwoorden, instemmingen, nieuwe aanvallen, zonder dat echter de aanstichter van het schandaal zo onverstandig was geweest, er opnieuw aan deel te nemen. Zijn doel, de lont in het kruitvat te gooien, had hij bereikt en h...

Klingsor kuste een kleine vrouwenhand, hij leunde tegen een weldadig ademende vrouwenborst. Onder de tafel speelde een voet met de zijne. Hij wist niet, wier hand en wier voet, hij voelde tederheid om zich heen, voelde als nieuw de oude betovering en was er dankbaar voor: hij was nog jong, het einde...

Klingsor voelde zich gelukkig, hij rustte uit en keek in de nacht, at langzaam het zwarte brood en dronk stil uit de blauwe kroes met wijn. Toen hij verzadigd was, begon hij weer te praten en te zingen, meewiegend op de maat van het lied: speelde met de vrouwen, snoof de geur op van hun haren. De wi...

Bij andere jongens was het omgekeerd. Ze keken werke- en radeloos naar hun bezige moeder en op hun gezicht stond te lezen dat ze het liefst weer mee naar huis wilden. Maar bij alle jongens leverde de angst voor het afscheid en het verhoogde gevoel van tederheid en aanhankelijkheid een harde strijd m...

Ik ben achter met kranten lezen. Dat is niet erg, dat ben ik altijd. Maar nu is door de vakantie de achterstand lachwekkend geworden. Ik heb vandaag de NRC van 12 juli gelezen. Ik zou natuurlijk gewoon mijn verlies moeten nemen en een week of vier oude kranten weggooien, maar dat doe ik niet. Er kan...

In dezelfde week dat de witte paardenkastanje van Anne Frank omwoei en de RTL-correspondent Midden-Oosten Connie Mus(1950-2010) werd begraven opende de Liberaal Joodse Gemeente(LJG) in de hoofdstad haar nieuwe synagoge: ’Beth Jisraëel’. Deze week aan de Zuidelijke Wandelweg in gebruik genomen. ...

Op een rijpere, mooiere en toch ook veel kinderlijker manier sprak de heilige Franciscus dit uit. Hem begreep ik pas tóen volledig. Doordat hij de hele aarde, de planten, hemellichamen, dieren, winden en wateren bij zijn liefde tot God inbegreep, liet hij de Middeleeuwen en zelfs Dante achter zich ...

's Nachts goot hij zich vol wijn en stond dan met een kaars in de hand voor de oude spiegel, bekeek zijn gezicht in het glas, het zwaarmoedig grijnzende gezicht van een drinker. Dan op een avond had hij een geliefde bij zich, op de divan in het atelier en terwijl hij haar naakt tegen zich aangedruk...

Ik had mijn rode wijn in de fiasco naast me staan en imponeerde het arme, sober levende volkje met mijn forse wijnverbruik. Geleidelijk werden ook de schuwe meisjes uit de buurt vriendelijker en namen vanaf de drempel van hun huis aan het gesprek deel, lieten zich prentjes cadeau geven en begonnen a...

Dan was ik toe aan de kroeg. Ik blies de lamp uit, liep op de tast de steile, oude wenteltrap af en ging een Veltlinerlokaal of Waadtlands wijnhuis binnen. Daar ontving men mij als de goede klant die ik was met respect, terwijl ik zelf gewoonlijk hooghartig en soms uitermate grof was. Ik las de Simp...

In elk geval was zij het die ook hem ertoe noopte de vormen in acht te nemen. Zij was veel te veel een hoogstaande vrouw om zelfs ten overstaan van vrienden de teleurgestelde, onbegrepen vrouw uit te hangen en haar verborgen verdriet aan wie dan ook te laten zien, ook al kon zij het dan voor mij nie...

Ik koesterde zoals men weet de wens om in een vrij groot dichtwerk de mensen van vandaag het weidse, stomme leven van de natuur te leren waarderen en liefhebben. Ik wou hen leren om naar de hartslag van de aarde te luisteren, aan het universele leven deel te nemen en ondanks de druk van hun kleine l...

'Is het Heinrich?' vroeg ik. En weer knikte zij, om daarna plotseling op te schrikken en mijn hand vast te pakken. 'U moet mij vergeven! En u mag hem niets doen!' 'Dat ben ik ook niet van plan, kalm nu maar,' zei ik. Onwillekeurig glimlachte ik, want ik dacht ineens weer aan Marion en Lott...

Wat zong zij toch prachtig, en ik dacht aan deze dagen van vervoering, welker gloed ik reeds voelde minderen, en ik voelde dat er onherroepelijk andere, koelere dagen op komst waren. Opeens glimlachte zij tegen mij en boog zich naar mij over, vanwege de muziek. Zij zag de droefenis in mijn blik en k...

......one of those moments op de studentenflat, zeventiger jaren. We fotografeerden toen alles wat los en vast zat, maar hadden geen aparte foto van Linda Ronstadt. En ineens was daar kennelijk behoefte aan, dus op een goed moment stonden we in mijn kamer, platenhoes van Linda op de grond, camera op...

Ik had nooit gedacht dat ik na het Songfestival alweer zó snel mijn commentaarpositie zou innemen.

Toen ze me op school vertelden dat de mens uit cellen bestaat, zo mooi en ingenieus, toen voelde ik al dat ik bedrogen werd. De cellen zijn hoogstens de begrenzing! Hij bestaat uit celinhoud, uit protoplasma, slijm, drab! Waar we geen donder van weten en waar alles mogelijk is! En daarom zijn we gee...

Hij vertoefde ál te behaaglijk in het verleden, hij kende ál te precies het voorbije, hij wist ál te veel over Egypte, over Indië, over Mithras, over Abraxas. Zijn liefde was gekluisterd aan beelden die de aarde reeds had gezien en hij wist in zijn hart heel goed dat het nieuwe nieuw en anders m...

'Ho!' riep Pistorius heftig. 'Het is een groot verschil of je alleen maar de wereld in je binnenste draagt en of je dat ook weet! Een krankzinnige kan gedachten uiten die aan Plato herinneren en een vroom schooljongetje volgt op een creatieve wijze diepzinnige mythologische samenhangen, gedachten...

'Het goddelijke en het duivelse verenigen,' echode het in mij. Daar kon ik bij aanknopen. Dat was mij vertrouwd uit de gesprekken met Demian aan het einde van onze vriendschap. Demian had destijds gezegd dat we wel een god hadden die we vereerden, maar die vertegenwoordigde slechts een willekeurig...

Ik was niet op de wereld om te dichten, om te prediken, om te schilderen, noch ik, noch enig ander mens was daartoe op de wereld. Dat waren allemaal slechts bijverschijnselen. Het ware beroep voor iedereen was was slechts dat ene: zichzelf vinden. De mens kon uiteindelijk dichter worden of krankzinn...