Alle inzendingen, met trefwoord dichtkunst

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal. Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen, maar tijdens de vergadering vroeg ik me af: zoemden de zielen…

Eerst een sonnet opdragen aan de oorspronkelijke, organische, nuchtere en geest verrijkende dichter H.H. ter Balkt die vorige week is ontslapen: Slechts één keer heb ik hem gehoord, de Balker Hij trad toen op in Groningen in een schuur Zijn zware stem klonk als vulkanisch vuur Hij was toen al een gretig klankverschalker Onhandig met zijn…

Lawines van vaak vage gevoelens, onnavolgbare wijsheden, of onbegrijpelijke beweringen publiceren, vervolgens klagen over irritaties en spot bij lezers, en zelfs vergelijkingen met de ooit miskende Verlosser onweersproken laten, is naar mijn bescheiden mening een heilloze weg, die meer vreemde hardnekkigheid demonstreert, dan een poort naar meer begrip…

Als in de dichtkunst niets meer hoeft, hoeft voor mij de dichtkunst niet meer. Prachtig dat rijmdwang en allerlei vormvoorschriften zijn afgeschaft, maar het lijkt soms of het kind met het badwater is weggegooid. De laatste tijd zie ik van de hand van personen die zichzelf literair vinden in elk geval samenraapsels van zinnen verschijnen in soms…

souffleer me liever niet de letterlijke compositie maar laat het schemeren tussen de regels dan raad ik zelf wel wat je wellicht bedoelt schilder slechts wat kleur in mijn nachtblinde hoofd zodat ik de zinnebeelden kan nuanceren fluister enkel wolkjes cryptisch in mijn oor in raadselen zal ik aan je lippen hangen en houd me wakker…

De dichtkunst beoefenen is met de grootst mogelijke zorgvuldigheid constateren dat bijvoorbeeld in de vroege morgen de lijsterbessen duizenden tranen dragen als een tekening uit de kindertijd zo rood en zo veel. Uit: Geluk is gevaarlijk. Een keuze uit de gedichten 1999-2005 Rainbow Essentials, 4e vermeederde druk, april 2005.…

penseel je woorden op mijn netvlies open mijn blikveld subtiel in jouw kleur omfloers de avond met je aanwezigheid stemmig gevoileerd drapeer je expressie rond mijn aardse huis opengesteld voor jou kom dichter kom binnen dichter en hul me in de klanken van jouw warme zijn…

De stem des harten is altijd het enige geweest, wat in de dichtkunst belang heeft.…

ze kuste me ’s nachts legde woorden op mijn lippen die ik ’s morgens als ontbijt genoot en met liefde toevertrouwde aan mijn nog maagdelijk wit papier ze fluisterde zonder geluid maar met zachte strelingen expressie in mijn zuchten nee, ik had nooit honger mijn enige trek werd gevoed door de zinnen van een vrijgevige Griekse schone…

De vieren op onze gedichten Komen van het muggenziften En van het weinig tolereren Van wat de ander mag inspireren Verwrongen geesten beletten Ons creatief letterzetten Maar we zijn ook van harte gerust De dichtkunst wordt zo niet geblust Artistiek moraliseren zal ondeugden niet leren de reacties zo bout tonen hen kil en koud Dus…

trollen trappen treurig traag tegen zorgend zachte zoete zuigende zinnen klassiek koel kijken kan kollen krachtig killen maar moedige mensen maken meesterlijk miezerige molletrollen met moeite mak trieste trotse trollen treuren traag troetelig treuzelend de drang der duistere doodslag deed de demonische das om onzichtbare overgevoelige onmin…

Weet ik veel hoe poëzie eruit moet zien. Niet dat statische, dat uniforme. Daar hou ik niet zo van. Dezelfde toon herhaald tot in den treure, en dat dan 'vormvastheid' noemen, of 'een eigen stem', dat soort gelul. Nee daar hou ik niet zo van. Geef mij dan maar het favoriete snoepgoed uit mijn jeugd. De toverbal. Je zuigt en zuigt maar…

Ik wilde wel dat onze knappe jonge dichters zich mijn simpele definitie van proza en poëzie eens herinnerden; namelijk proza = woorden in hun beste rangschikking; poëzie = de beste woorden in de beste rangschikking.…

De mystieke kunst der poëtica doet scanderen of vallen langs jamben vol venijn Dwingt poëtische patriotten tot terzinen brengt me zelfs tot kwatrijn 'K maak reizen door assonanties; zwerftochten langs waardig septet Bied het hoofd aan alliteraties Verval in antithetisch quintet Ook rijm kan mij bekoren Of het nu gekruist, gepaard of omarmend…

Hij krijgt m'n compliment voor zijn gedicht, waarin-ie zijn idee zo raak verwoordt. Wanneer een ander vers me méér bekoort, dan blijkt het eveneens van Daan de Ligt. Ik ga er dus volmondig mee akkoord, als iemand zegt, dat hij goed werk verricht. Voor mij is hij een dichter van gewicht, die zeer terecht z'n hoge cijfers scoort. De dichtkunst…

‘Mag het licht uit ? ‘, vraagt ze zacht ‘ga slapen, het is al over middernacht’. ‘De winter sneeuwt gebroken wit in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen. Het matglazen beeld neemt nu bezit van het scherpe zicht. Vlokken vragen’. ‘Dichten is dromen’, laat ik haar nog even weten. Ze knikt en schikt haar kussen, ze schokt en ondertussen…

weeg de woorden langer ween de stiltes korter woedend ongeloof en wranger dicht lang niet zo als Gorter droom de dagen lichter drink de nachten zwaarder dronken ongeluk en dichter wees mijn engelbewaarder…

Een stroom van literaire zinnen, Komt in mij op, vaak onverwacht Ik wil dan dingen gaan verzinnen Ga daarmee door tot in de nacht De mooiste zinnen in mijn hoofd, Krijg ik niet op papier Mijn dichterskaars wordt dan gedoofd, En weg is mijn plezier…

is de allermooiste dichtkunst al geschreven en opgenomen in de handboeken der schone letteren... is er een hiernamaals voor dichters die in een poetisch tijdloos bestaan de taal der schone letteren spreken. als een van die verzen uit de hemel neerdaalt voor jouw ogen zou je dan in vervoering kunnen raken van die wonderlijke zinnen?…

Hij ging naar Bommel en zag daar de brug en hoorde op een schip zijn moeder zingen. Hij werd zijn eigen kind dat daar toen dichtte wat nog kwam in vergezichten die te vangen zijn in één woord: terug en in een ander woord: herinneringen. En zo bereisde ik een land hier niet zo ver vandaan. Er waren boten, bruggen, bouwterreinen vervelend…

De burger zegt: dit is geen gedicht, want het is volkomen onbegrijpelijk. De dichter zegt: dit is geen gedicht, want het is volkomen begrijpelijk.…

Al lukt de poëzie u voor geen meter, Maakt u zich daar vooral geen zorgen om: Om kromme verzen lachen wij ons krom, Hoe slechter uw gedichten zijn hoe beter. Zit dus vandaag niet bij de pakjes neer. De inkt vloeit toch wel uit de ganzenveer.…