Alle inzendingen, met trefwoord glijdend rijm

Wat is (een) haiku? Zo weinig woorden als de haiku zelf nodig heeft (of juister: maar mag gebruiken), zo veel woorden zijn er nodig om duidelijk te maken wat (een) haiku is. Je raakt er niet over uitgeschreven... Terwijl de oorsprong van de haiku gehuld is in de nevelen van de Japanse Middeleeuwen, is het exact bekend wanneer de haiku in Nederland…

Dichters die geen gebruik maken van rijm en metrum, ontzeggen zichzelf effectieve stijlmiddelen, en laden de verdenking op zich lui of incompetent te zijn.…

Het lijkt soms of de rijmdwang van vroeger is omgeslagen in een rijmfobie. Ik zag in elk geval vandaag weer negatief commentaar van iemand op het naar mijn smaak volkomen natuurlijke en ongezochte rijm in een gedicht.…

Dichters die geen gebruik maken van rijm en metrum, ontzeggen zichzelf effectieve stijlmiddelen, en laden de verdenking op zich lui of incompetent te zijn.…

Door het venster heen zag hij hoe de strakke wind door de nieuwe takken van de fors gesnoeide populieren woei. De zon scheen flauwtjes door de monotoon opgebouwde wolkenburchten. Het eentonige geronk van de diepvrieswagen aan de overkant van de straat martelde zijn gestel. Hoelang duurde dit nu al? Hoelang moet ik dat nog dulden, vroeg hij zich wellicht…

Dat amour op toujours rijmt is niet toevallig, maar absurd.…

Nou, ’t is niet ‘Ik ben gestemd om een sonnet te schrijven’. Voor mij moet een gedicht een strakke vorm hebben omdat het dan z’n bezwerende functie heeft. De chaos bedwingen, wat poëzie toch doet, werkt beter als het in een strakke vorm gegoten is. En het voordeel daarvan is ook dat het gedicht zichzelf min of meer schrijft.…

Als je rijm goed gebruikt heeft het iets extra’s. Het zijn allemaal invallen. A. Roland Holst noemde zoiets ‘een fooi van God’. Je stuurt natuurlijk wel zelf, en je moet blijven piekeren tot je het goed gezegd hebt. Maar toch krijg je vaak een fooi van God.…

Ik ben op rijm en vaste vorm gesteld en tolereer geen fouten in de taal. De veertien regels hebben allemaal een tiental lettergrepen, welgeteld. Ik geef het toe: het is een lastig ding. O hemel, ik besef maar al te goed, dat ieder woord in 't metrum passen moet, zodat ik mij in vele bochten wring. Hebt u het al gezien in dit sonnet? U vindt…

Bitterkoekjes zijn niet bitter zoetstof is niet eerlijk zoet beroemdheid is slechts glans en glitter eb verandert vaak in vloed. Onweer is een Duits Gewitter soleil een Franse gouden gloed zwerfvuil wordt tot Engels litter Vaya con Dios; een Spaanse groet. Zinnen dansen pirouetten in het rond en immer rond ideeën slechts nog silhouetten…

De kerkklokken zongen helder het lied van onschuld, heiligheid pastoor een niet-zo-stille kracht doem en donder naar de kelder vergeving slechts een kleinigheid snel naar de kroeg, waar 't pintje wacht.…

Bij nader inzien dicht ik niet maar poog juist dit te rijmen wat mij zoal te binnen schiet ga ik tezamen lijmen het leest als zijnde een gedicht tóch anders dan u denkt en zie de blik op uw gezicht u bent reeds volgetankt?…

heden zal ik voor je rijmen niet om jouw wijsheid te vlijmen neen, ik haal het uit diskrediet alsof het onze taal al lang verliet waar kennelijk niemand nog geniet om in vorm zinnen te lijmen als beelden niet worden vervlochten tot intieme hartstochten of satans gedrochten geen duisternis bezochten in wederkerende klanken wat is dan een…

zinnen willen vloeien in rijmend verband gummend en stoeiend komt iets tot stand conclusie… menselijk brein laat zich niet forceren zij geeft het sein wel, of niet presteren…

Nee, het is niet vanwege de lezer dat ik rijm, maar vanwege de dichter. Als die al niet eens weet welk woord de volgende regel moet eindigen, hoe weet hij dan wat er in die regel moet komen te staan? Moet hij soms gewoon opschrijven wat hij denkt? Maar waarom zou hij dat dan niet in proza doen, hij denkt toch zeker in proza? Nee, in een gedicht moet…

De rijmende dichter ervaart het rijm juist niet als een keurslijf, maar als een bezielende verrijking, die hem dingen laat schrijven die hij in eerste instantie nooit had bedacht, wat bijdraagt tot wat een gedicht moet zijn: iets wat groter is dan zijn maker, iets waarvan ook de dichter het gevoel moet hebben dat hij het niet zelf had kunnen bedenken…

Van man´lijk rijm zeg men soms wel:´t staat. Zo noemt een ieder dat die in het rijmen bekwaam is. Tja, dat zijn van die geheimen die dichters delen, doch wat mij ontgaat is waarom mijn geslacht voor zwak doorgaat. De heren, ach ze zien ons zo bezwijmen. En maniakaal als zij hun zinnen lijmen, verbinden zij het metrum aan hun zaad. In vroeger…

overal geschreven aan de mooiste limerick dichters dichtten hij slim slimmer ick gerijmd Bourtangse stangen prangen op d' gange 't dorp werd 't zat die Bourtangse rijmdwanghe dicht uit blik nieuwe kans als blend van Pickwick…

Ik ben de baas van dit gedicht Het is aan mij gehoorzaamheid verplicht Zo wil ik dat het niet meer rijmt En dat het raadsels in zich bergt Van opkomst, bloei en ook verval Ik ben de baas van dit gedicht De weemoed in mijn ziel Wil ik in de regels branden Over wat eens was en niet meer is en nooit meer komt of toch weer anders Ik ben…

Honkbal is mijn favoriete sport. Jarenlang was ik korte stop. Als slagman kwam ik iets tekort, mijn verreveldwerk was een flop. We kregen eens een nieuwe trainer, werkte met Amerikaans talent. Van oorsprong was hij een Wener, beslist een heel geschikte vent. Aan het einde van mijn loopbaan, zeg maar in mijn honkbalherfst, keek hij me zeer…

Zo’n rap, dat blijkt toch nog een hele toer, daar zit ik zó een middag aan te werken, waarmee ik wel taalkundig grenzen verken ten bate van het volk op de dansvloer. Het metrum is een zaak van intonatie, dat klopt, zij ‘t met enige fantasie.…

Gebrabbel van een kleuter aan u en mij gericht Ik vind het slechts geleuter Men noemt het een gedicht De zinnen die niet lopen De vrucht lijkt echt onrijp Moet ik de boel ontknopen Totdat ik het begrijp? De boodschap in een papje Van wonderschone rijm Verteert veel beter snap je Maar wat is het geheim? De woorden zijn mijn noten Waarmee…

Een stoet van kreuple rijmers Kwam, op een schone morgen, Aan 't lusthuis van Apollo. De lach van vergenoegen, Van vlijende eigenliefde, Speelde op een ieders aanzicht; Zij hadden lieve rijmpjes Ter ere van Apollo; Zij brandden van verlangen, Om hunne zoete rijmpjes De Dichtgod voor te zingen; Zij stonden voor de tempel, Aan Foebus' dienst…

Laatst vroeg ik aan een hommel: 'waar gaat gij heen met spoed?' ze zei: 'k ga naar Zaltbommel,' ik dacht: 'wat rijmt dat goed' toen riep een tweede hommel: 'en ik moet naar het Gooi', ik dacht: 'wel-voor-de-drommel ook dát rijmt wederom mooi.' - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Dan heb…

Het is moeilijk, om in een rijm, of een gedicht. Het iedereen naar de zin te maken. Soms denk ik om ermee te staken. Mijn gedachte is, hou het simpel, hou het leuk. Anders krijgt de ene lezer rimpels, en de ander lacht zich een deuk.…