Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

Taal van de zomer 54

De jeugdige Bjarne had een vreemde droom die regennacht in Utrecht, nadat hij een slaapmutsje had gedronken uit de drankkast van zijn afwezige hospita. Een droom over iets wat niet echt was gebeurd, maar door de levendigheid van de droom leek het alsof het wel zo was.

De donkerblonde Bjarne woonde nu al lange tijd in het huis van de vrouw waar hij een liefdesrelatie mee had. Vreemd was het dat de droom hem terug bracht naar de tijd van toen er slechts sprake was van een verlangen.
Schuldig en beschaamd voelde hij zich destijds, omdat hij erotische fantasieën had over een vrouw die tenminste zestien jaar ouder was dan hij zelf was. Een beeldschone dame waarmee hij in de toekomst niet meer dan een zakelijke relatie zou hebben. Zijn toekomstige hospita, ze bleef hem in zijn dromen lastig vallen. Negentien jaar oud was hij. Dat weerhield Bjarne niet van de wildste fantasieën over deze beeldschone oudere vrouw die spoedig in zijn nabijheid zou zijn. De droom ging terug naar het verleden.

Bjarne hield het niet meer uit op de bank waar hij op moest slapen. Het was weekend. Bjarne had gedronken in een kroeg waar veel scholieren kwamen. Daar was weer die meid, die hij al eerder had gesproken. Ze vroeg hem naar zijn sterrenbeeld.

“Weegschaal” zei Bjarne voorzichtig. Hij bood haar iets te drinken aan. Hij bestelde ook nog een biertje voor zichzelf. Zo'n zware bruine jongen uit het Zuiden in een glas met een voet. Bjarne wilde van het leven genieten met zijn toekomstige kamer in het vooruitzicht.

Ze gingen aan een tafeltje zitten, in de buurt van de muziekboxen. Er stond rustige luistermuziek op. Ze raakten aan de praat. Ze bestelden nog twee bruine jongens, schuimend van geluk en verdiepten zich verder in het gesprek. Haar sterrenbeeld was ook weegschaal en ze wist er alles over te vertellen. Hun geboortedagen vielen in oktober.
Ze vertelde dat “wij“ weegschalen het vermogen hadden om de dingen vanuit het perspectief van een ander persoon te kunnen zien. En dat we ons intellect uitdrukten via creativiteit.

De droom werd intenser.
Bjarne voelde zich aangesproken omdat hij op school veel waardering kreeg voor zijn zelfgemaakte fantasietekeningen.

“Ha, ha, ha, ja, ik kan zeker goed tekenen, ik vind het hartstikke leuk om te doen”, vertrouwde hij haar toe in een zelfverzekerde bui. Een gemoedsstemming die mede werd gestimuleerd door het zwaar vallende bier uit België, waar het beste bier ter wereld vandaan kwam.

Ze was meteen nieuwsgierig. Bjarne vertelde haar dat hij bij een vriend logeerde. Toen begon ze plotseling een heel verhaal over haarzelf. Ze had binnenhuisarchitecte willen worden, maar was toen bij toeval in de modewereld terechtgekomen als model. Ze verdiende er veel geld mee. Ze had een mooie etage gekocht in de stad, en daar hingen ook kunstwerken aan de muur. Ze bleef maar praten.
“Ik ben bezig met een verhalenserie over de Mariastraat, Bjarne.”

De dromende Bjarne Gosse luisterde ademloos naar wat ze te vertellen had. Ze hechtte bijzonder veel waarde aan het karakter dat volgens haar bij de weegschaal hoorde. Bjarne had daar zelf eigenlijk nooit zo bij stil gestaan. Plotseling zei ze iets waar hij van schrok: “Pas op voor beeldschone oudere vrouwen, Bjarne! Ze zullen je met huid en haar opvreten!”

Hoe kon ze weten dat hij een prille liefde voor een beeldschone oudere vrouw koesterde? Het bier begon een beetje tegen te staan, maar tot zijn verbazing bestelde ze twee glazen whiskey en een bakje pinda's.

Bjarne begon zich een beetje onevenwichtig te voelen en wilde eigenlijk naar huis, naar die ellendige bank waar hij de laatste tijd op sliep. Maar nee, volgens haar was het gesprek nog niet afgelopen. Ze begon verder naar zijn tekeningen te vragen. Hij moest ze maar eens aan haar laten zien, ze had wel interesse voor mensen die tekeningen maakten. Ze kon aan zijn handen zien dat hij een artistiek mens was.
De whiskey kwam keihard aan. Hij had dat nooit moeten doen. Het duurde niet lang voordat hij bij haar op de bank zat. Ze had thee gemaakt. Kamillethee. Volgens haar een goed middel om een kater te voorkomen. Ze had ook een poes, die zat naast hem op de bank, een beetje nieuwsgierig naar wat Bjarne Gosse daar deed. Ze begon aan zijn kleren te sjorren alsof hij een pop was. Voordat Bjarne het wist, lag hij naakt naast haar in bed. Twee weegschalen naast elkaar in een bed dat begon door te zakken. De droom werd intenser.

Bjarne werd de volgende ochtend wakker in een droom, zonder kleren aan. Hij dacht niet dat hij het met haar had gedaan, maar zij dacht daar anders over. Ze had waarschijnlijk veel fantasie. Veel meer dan hij, die moeite met denken had.
Waar ging dit naar toe, dit lege behang van de nacht?

Bjarne had maandag een proefwerk over bodemleven. Hij gaf haar een kus, en bedankte haar voor de kamillethee, op weg naar zijn studieschrift bodemkunde, en de warme maaltijd van een vriend. Zo ging de droom afdwalend verder.

Bjarne werd nu echt wakker. De droom was zo levensecht geweest dat hij zich schuldig voelde tegenover Emma. Het kon geen droom zijn die op een ervaring was gebaseerd. Misschien had het iets met Peter te maken, of met de onzekerheid van Bjarne over zijn seksuele identiteit. Hij besloot vroeg op te staan om optimaal van het daglicht te kunnen profiteren.
In de hoek van de woonkamer stond de weegschaal van Emma. Bjarne ging er op staan. Hij was drie ons aangekomen tijdens zijn bezoekje aan de Mariastraat.

Schrijver: Bjarne Gosse
8 sep. 2021


Geplaatst in de categorie: individu

4,2 met 6 stemmen 60



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)