Psalm 0.

Mijn huis zweeft in de duisternis. Vroeg in de ochtend. Tussen de stille huizen van mijn slapende buren.

De lasterende monden zijn gesloten. In het daglicht keer ik hen de rug toe.

Roddels verbinden. Mijn isolatie als wapen: 'Dat doet ze zelf, laat ze zich aanpassen!

Vliegensvlug draaien ze met woorden om eigen verantwoordelijkheid te ontlopen. Staat in de psalmen. 

Eens was ik een slachtoffer en nu vertrouw ik de mensen niet meer. Logies. 

Hier in het donker is het veilig. Jezus vertrouwde niemand. Ging om met iedereen. Het werd zijn dood.

narcisme gebed

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10