De zomer van 1992
De zesendertig jaar oude Berend Pierkool uit de stad Utrecht had een tweede schilderwerk van Bjarne gekregen om te exposeren in zijn kantoorruimte. Het was een schilderwerk geïnspireerd door een lied van de Amerikaanse singer-songwriter Gram Parsons. Gram Parsons ( 5 november 1946 – 19 september 1973) was een Amerikaans countryzanger.
Zilver en grijs tinten, schaduw in een ruige textuur. Moniek Schulten, een vriendin van Berend was door het werk gecharmeerd en ze kocht het schilderwerk van Bjarne voor in haar woning in Wageningen.
In de binnenstad van het oude Amsterdam kwam Bjarne iemand tegen die hij al een tijd niet had gezien.
Het was de altijd optimistische Alex Huppelrat, hij was blij Bjarne weer te zien. Hij had twintig cassettetapes met bluesmuziek bij zich. Alex hield van die muziek. Van alle bekende bluesmuzikanten had hij muziek verzameld. Alex gaf vier cassettetapes aan Bjarne. Zodat Bjarne naar de blues kon luisteren in zijn woning in de Baarsjes in Amsterdam.
Berend Pierkool uit Utrecht had twee katten. Katja en Tobias. Het waren vrienden van Bjarne, wanneer hij er was om voor de tuin van Berend te zorgen. Astrid D. was met een blonde vriendin naar het warme Thailand om er Indische olifanten en kleine ondeugende apen te bewonderen. Bjarne kreeg mooie ansichtkaarten toegestuurd.
Ook in Amsterdam was er zonneschijn om van te genieten.
Robert Johnson, de muziek kwam goed bij Bjarne binnen. Vriendschap, drank, verleidelijke vrouwen, de glorie en de afgrond. Er was van alles in de muziek te horen en de man speelde fantastisch gitaar. Robert Leroy Johnson (8 mei 1911 – 16 augustus 1938) was een Amerikaanse bluesmuzikant en songwriter. Zijn zang, gitaarspel en songwriting op zijn baanbrekende opnames uit 1936 en 1937 hebben latere generaties muzikanten beïnvloed. Bjarne was blij met de cassettetapes die hij van Alex Huppelrat had gekregen.
Op een ander cassettetape stond de muziek van John Lee Hooker. Blueszanger, songwriter en gitarist John Lee Hooker maakte faam dankzij zijn unieke elektrische gitaarstijl. Hij combineerde Delta blues met ‘talking blues’ en hill-country blues. Het was verslavend om er naar te luisteren.
In Haarlem was een galerie die misschien belangstelling had voor de schilderwerken van Bjarne Gosse. Maar het liep na wat vage contacten op niets uit. Bjarne moest iets anders verzinnen om zijn werken aan een publiek te laten zien. Zijn oude fiets werd gejat. Hij moest op zoek naar een andere fiets. Hij hield geen geld over om er voor te sparen.
Alleen in de ochtend was er twee uur zon op het balkon aan de achterkant van zijn woning.
Om de paar dagen maakte Bjarne een wandeling in het nabijgelegen Erasmuspark. Er waren daar bloemenperken met mooie bloemen.
In de woon-werkkamer klonk opnieuw de oude bluesmuziek. Bjarne las de avondkrant tijdens een eenvoudige maaltijd. Er was een lang gedicht in de avondkrant verschenen. Het was een wonderbaarlijke aaneenschakeling van lyrische zinnen over het leven in de grote stad.
Vriend Joshua Eenoog had een oude bakfiets gekocht. Een keer per week ging hij in de avond de straten langs om oude kasten te verzamelen. Die bracht hij naar een werkplaats, waar ze werden opgeknapt door jongeren met een eenzaam verleden. Het werden kleurrijke kasten, geschikt voor in een modern interieur. Op een dag kwam Joshua met een oude stoel aanzetten. Een afzichtelijk meubel met opzichte kleuren. Het feit dat je er op kon zitten gaf uiteindelijk de doorslag. Joshua had Bjarne weten te overtuigen. Een stoel voor als er iemand op bezoek kwam.
Geplaatst in de categorie: muziek
blues
23
Geef je reactie op deze inzending: