De maand augustus 1985

Omdat Bjarne Gosse nog ingeschreven stond in zijn geboortestad Amsterdam als woningzoekende, kwam hij in aanmerking voor een kleine woning in een nieuwbouwcomplex in de Amsterdamse Spaarndammerbuurt. De oude Amsterdamse buurt waar Bjarne eerder drie jaar bij zijn ouders had gewoond voordat hij naar Utrecht vertrok om daar op kamers te wonen. Het was zijn eerste eigen huurwoning. Een kleine woning met een badkamer en een keuken en een kleine gevelkachel. Een woning voor starters. Niet groot, maar wel redelijk comfortabel.

Bjarne Gosse was tweeëntwintig jaar oud toen hij weer terug in Amsterdam woonde. Hij was opgelucht dat hij uit de beklemmende situatie met zijn steeds dominantere hospita was verlost.
Jarenlang had zij over zijn leven geheerst. Emma was al die tijd een bezeten vrouw geweest. Haar eigenwijsheid botste met het karakter van Bjarne, die van nature niet zo welbespraakt was, als zijn hospita die hem zo vaak onder de duim had gehouden.

Emma was verbijsterd geweest dat Bjarne niet in Utrecht was blijven wonen. Ze had hem uitgelachen in de kroeg, nadat Gerard Vroeg uit de school was geklapt door het domweg te vertellen. “Bjarne gaat terug naar Amsterdam Emma.” “Dat verzin je!”had Emma geantwoord in de rokerige kroeg. “Nee, echt waar hij heeft het mij zelf verteld!”
Had ik maar vaker thuis moeten zijn, spookte er door haar gedachten. Gerard Vroeg probeerde haar te versieren met zijn charme. Hij maakte geen kans, haar hart was vol met Bjarne. Emma was nog altijd verliefd op haar jonge minnaar.

Hij had de huur niet opgezegd, ze kon zijn leven onmogelijk maken, maar ze wist dat hij het zwaar had. Emma Petronella was in Amerika bij haar tante toen hij zijn spullen verhuisde. Ze wilde geen ruzies meer en ze realiseerde zich dat ze had gefaald. Hij zou wel op bezoek komen, wanneer ze in de voormalige danszaal ging wonen. Dan kon ze op de piano voor hem spelen en liedjes zingen die ze zelf had vertaald. Uiteindelijk had Bjarne het recht zelf te weten wat hij ging doen in zijn leven. Maar haar mening was niet onbelangrijk.

In dezelfde buurt waar Bjarne woonde, woonden ook zijn gefrustreerde ouders en zijn labiele jongere broer Tom, die ernstige psychische problemen had.

Op een zondagmiddag in augustus kwam Bjarne, Alfons Bortano tegen in de stad. Ze raakten aan de praat en Alfons vroeg of Bjarne een keer model wilde staan voor tekensessie met als onderwerp het menselijke portret.
Bjarne stemde toe uit pure nieuwsgierigheid. Hij hoefde er niet voor uit de kleren, een glimlach op zijn gezicht was voldoende. Hij kreeg er niet voor betaald, maar mocht na afloop een van de schetsen die Alfons had gemaakt mee naar huis nemen. Het waren studies voor de portretten die Alfons maakte voor een tentoonstelling die later in het jaar zou plaatsvinden..

amsterdam terugkomst model

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 27