De zomer van 2019
Schrijver Violette Z. was dankbaar dat Bjarne Gosse de verhalen over de homoseksuele hosselaars uit Rusland en Afrika met haar wilde delen in het buurthuis. Het was een prima inspiratiebron voor haar scherpzinnige misdaadverhalen. Bjarne zelf probeerde het snel weer van zich af te schudden. Het waren mooie oprechte gevoelens geweest en hij kon het zichzelf moeilijk kwalijk nemen dat hij weer naïef was geweest. Gelukkig kwam de bezinning steeds op tijd en hield hij zich vast aan het principe om nooit geld uit te lenen aan mensen die hij niet goed kende en die in korte tijd verliefd op hem werden.
Astrid wees Bjarne meerdere keren op het feit dat hij beter dichterbij huis een geliefde probeerde te vinden. Maar dat was ook niet zo eenvoudig. Hij was aan het alleen zijn gewend geraakt en er was veel dat hem daaraan beviel. Alleen die dubbele verhuizing vanwege de aanstaande renovatie van zijn woning baarde hem kopzorgen.
De casemanager van Mentrum hield de boel wel in de gaten, de zogenaamde vinger aan de pols waar niemand wat aan had. Vaak zorgde zij alleen voor meer stress, door haar chaos en onduidelijke communicatie.
Ook de psychologe begon zich ermee te bemoeien. Soms met nuttige tips, maar meestal met onzinnige informatie. Of ze kwam met problemen die er voorheen niet waren voor Bjarne. De inhoud van de gesprekken was minder vruchtbaar dan Bjarne had gehoopt. Het was een vrouw van de korte positieve antwoorden, ze ging nooit de diepte in. De psychologe met de korte achternaam wilde slechts bevestiging van haar positieve ego. Het rouwproces na de dood van de ouders van Bjarne kwam nauwelijks ter sprake. Het was een relatief jonge onervaren vrouw met weinig levenservaring.
Het contact met de Surinaamse praktijkwerker was een bron van inspiratie voor Bjarne. De wandelingen in het Oosterpark en de gesprekken gaven nieuwe energie. De dertiger met een autistische aandoening kocht voor een vriendenprijs twee schilderwerken van Bjarne en hij was daar enthousiast over. Hier had Bjarne tenminste iets aan. De twee mannen hadden een vriendschappelijke klik.
Op het internet had Bjarne zijn contacten uitgebreid met maar liefst drieduizend Facebookvrienden, voornamelijk vrouwen die zich nuttig maakten in de creatieve sector. Het leverde wat meer reacties op, op de berichten die hij liet zien. Maar het was ook wat onpersoonlijk en onoverzichtelijk. Al snel vond Bjarne het teveel en begon hij weer mensen van zijn Facebookprofiel te verwijderen. Mensen met de meest bizarre ideeën waren jarenlang op anonieme wijze bevriend geweest met de internetversie van Bjarne, die zich langzaam maar zeker begon te ontpoppen als romanpersonage in een internetroman over zijn leven.
Bjarne was dankbaar dat de schrijver Violette Z. zich door zijn verhalen liet inspireren. Het gaf hem het gevoel dat de dingen niet voor niets gebeurden. Dat hij zich toch op de een of andere manier nuttig maakte voor de maatschappij, ook al lieten ze vanuit Mentrum steeds merken dat de kwaliteit van zijn leven van geringe waarde was.
Ze probeerden hem een oor aan te naaien, om zichzelf belangrijk te voelen. Het was hun manier om geld te verdienen. Geprogrammeerd om de mensen te bedriegen. Een heleboel valse beloften en een gigantische hoeveelheid chaos. De psychiater met de Donald Duck stem was een ordinaire charlatan. Helaas was de wanhoop van Bjarne te groot om deze naargeestige mensen uit zijn leven te verbannen. Alles zat tegen de laatste tijd, alleen het contact met Astrid en de omgang met de Surinaamse praktijkwerker hielden hem op de been en gaven hem de moed om ondanks alles door te gaan.
Geplaatst in de categorie: welzijn
welzijn
19
Geef je reactie op deze inzending: