De zomer van 1988
Zomerbloemen. Het waren de gladiolen die voor de beeldschone Emma bestemd waren, nu haar gezondheid haar in de steek liet. De jeugdige Bjarne Gosse was ze met liefde komen brengen naar haar huis in Utrecht. Bjarne nam zelfs de moeite om ze in de bijzondere vaas te zetten.
“Zet ze maar in die vaas. Die komt uit Kreta, die hebben Christiaan en ik gekocht bij een oude vrouw.”
Voordat Bjarne het in de gaten had, luisterde hij naar het verhaal over hun vakantie op het Griekse eiland. Met dezelfde liefde waarmee hij de zomerbloemen had gebracht, nam hij weer afscheid van zijn voormalige geliefde. Ze bleef maar praten, tot het moment dat hij de kamer verliet. Ze had een vreemde tik: wanneer ze eenmaal begon te praten, hield ze niet meer op.
Bjarne nam de trein terug naar Amsterdam. Vanaf het Centraal Station liep hij naar zijn woning in de Spaarndammerbuurt. Thuisgekomen ging hij vroeg naar bed.
Die nacht lag Bjarne te woelen in zijn bed. Omdat de slaap hem niet wilde bezoeken, schoot hem plotseling een herinnering te binnen. Het ging over het voorlaatste schooljaar, toen de leerlingen van de tuinbouwschool een praktijkopdracht kregen voor het vak bloementeelt.
Arthur had een oom in de buurt van Utrecht die een stuk land bezat. Deze klasgenoot vertelde Bjarne dat er op het landgoed van zijn oom een oude plantenkas stond. Weliswaar niet meer te verwarmen en in staat van verval, maar prima geschikt om wat gladiolen in de koude grond te kweken. Het was een uitstekende kans voor hun opdracht bloementeelt, en het was fijn dat Arthur op deze manier kon bijdragen.
Ze besloten met de groep een potje te maken om de gladiolen-knollen en de nodige voedingsstoffen te kunnen kopen. Arthur wilde de dagelijkse verzorging wel op zich nemen. In ruil daarvoor zou hij het grootste deel van de winst krijgen zodra ze de oogst op de bloemenmarkt verkochten.
Zo gezegd, zo gedaan. Ze kochten verschillende knollen en Arthur begon met de verzorging ervan. Iedere week ging de rest van de groep kijken hoe de planten erbij stonden en om te helpen waar nodig. Ze hadden het geluk dat Arthur uit een tuindersgezin kwam en al bekend was met de teelt van gladiolen. Het was een prachtig gezicht toen de bloemen klaar waren voor de oogst. De oude, vervallen kas van Arthurs oom stond opeens vol met bonte kleuren: gele, zachtroze, vuurrode en dieppaarse gladiolen die fier overeind stonden.
Ieder schreef op zijn eigen manier een verslag van het project. De schoolopdracht was geslaagd en de bloemen werden op de markt verkocht. De opbrengst leverde net voldoende op om de fiets van Bjarne te voorzien van nieuwe banden en een rinkelende bel. Jaap kocht er een nieuwe spijkerbroek van en Arthur liep trots te pronken met een nieuw horloge.
Na de oogst van de gladiolen was de oude plantenkas niet meer te redden. Tijdens een hevige storm in de winter donderde de hele boel in elkaar. Bjarne kwam Arthur later nog één keer tegen in de stad. Die vertelde hem dat zijn oom kort daarna was overleden aan een hartstilstand.
De volgende ochtend werd Bjarne vroeg wakker.
De felle ochtendzon brandde al vroeg door de gordijnen.
Het beloofde weer een warme zomerdag te worden.
In de verte schreeuwden de meeuwen boven de Spaarndammerbuurt.
Zijn gedachten dwaalden direct weer af naar gisteren. Het beeld van de zieke Emma liet hem niet los. Haar stem echode nog na in zijn hoofd.
En hoe zou het nu met Arthur en Jaap zijn? Die oude schooltijd voelde opeens heel dichtbij.
Bjarne dronk zijn koffie in één slok leeg. Hij pakte het telefoonboek en zocht naar de achternaam van Jaap. Na twee keer overgaan werd er aan de andere kant opgenomen.
"Met Jaap," klonk een diepe, vertrouwde stem. Jaap woonde nog steeds in de buurt van Utrecht. Bjarne viel maar meteen met de deur in huis.
Hij vertelde over zijn bezoek aan Emma. Ook vertelde hij over haar verslechterde gezondheid. Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil.
"Emma... dat is lang geleden," zei Jaap. "En hoe is het met die vreemde tik van haar?"
Bjarne moest glimlachen om de opmerking. "Ze praat nog steeds aan één stuk door."
Jaap stelde voor om die middag af te spreken. Hij wist nog een rustig café in de Utrechtse binnenstad. Bjarne keek op de klok en stemde meteen toe. Hij zou de trein van begin van de middag nemen. Het voelde goed om hier niet alleen mee te blijven zitten.
Geplaatst in de categorie: planten
gladiolen
12
Geef je reactie op deze inzending: